Blind Seduction (Cougar Series #10)

Kabanata 6 (Bernard's POV)

Everything should be in the right places. No one should stop me to all my plans. Darkness will be my new light and my wrath will be my weapon.

Wala na akong dapat pang pagkatiwalaan dahil lahat ng nasa paligid ko ay kalaban. I lost my trust already. Sa sobrang pagtitiwala ko ay nawala sa akin ang minamahal ko, ang kalayaan pati na rin ang liwanag.

I was young, successful and yet, a lot of me was missing and I could not wait until I would catch that accomplice. Siya na lang ang paraan para makilala ko ang traydor o mga traydor sa paligid ko.

"Sir..." tawag sa akin ni Cres.

I gathered all my thoughts and loosened the tie on my neck. Isinandal ko rin ang ulo sa backrest ng silya ko at saka inayos ang sarili.

"Nandito na po sila..." pahayag niya sa akin na ang tinutukoy ay mga investors sa kompanya ko.

These morons are here for nothing. I was still the chairman of the board and no one could take away my position. Madilim ang paligid ko pero ang linaw ng lahat. Ako ang nagmamay-ari at ako masusunod. I am Bernard Buenaventura!

"Let them in... I am so excited to meet them... again." Mahina ngunit puno ng determinasyon ang boses ko.

I was so focused on my senses. My ears used to be my wings to fly my thoughts for every one's way. Malayo pa lang ay rinig ko na ang mga yabag nila. Nakakatuwa lang dahil kung saan ako nabaldado, roon ko pa naramdaman na may kapangyarihan akong 'di kailangan ng pera.

The glass door opened and I felt all their presence. My touch seemed to be my spy to all the predators. Ngayong bulag na ako, ang mga taong nasa paligid ko at inaasam ang pagbagsak ko at makuha ang posisyong mayroon ako ay parang mga ibong mandaragit na naghahanap ng tiyempo na makuha ang isang katulad ko. I am their prey for now but they are wrong. Very wrong.

"Everyone is here, I guess..." sabi ko pa nang naramdaman kong kumpleto na ang lahat.

Dinig ko pa ang bulungan ng mga ito kaya napangisi ako. They don't even know that my instinct is the most powerful sense I have. It is my sight. At hindi ako kailanman nagkakamali sa nararamdaman ko.

"Oh, one is coming..." habol ko pa kaya rinig ko ang mahinang singhapan ng lahat.

"I... I am so sorry, I am late..." sabi ng isang boses na si Mr. Cruz, ang isa sa mga board members ko.

Nang narinig ko ang paghila ng upuan nito ay ipinaglapat ko ang mga palad sa isa't isa at ipinatong ang mga braso sa lamesa.

"Gentlemen, let's start the meeting, alright?"

Saglit na natahimik ang lahat at mayamaya ay rinig kong tumikhim ang nasa kaliwang bahagi ng mesa.

"Uhm..."

"Mr. Porras, right?"

Walang umimik kaya alam kong tama ako. I know it is him. Sa lahat ng meeting namin, siya ang parating nauunang magsalita at pinapanimulaan niya ng tikhim.

"How did... y-you know?"

"How did I know?" Nagkibit-balikat ako at ngumisi. I must stay cool and calm. I don't want these coward buzzards catch and eat me.

The temperature of the room was cold but it seemed, the tension heat up to everyone. After years of working home, catching my duties inside my library and just the words from my trusted assistant, I was able to run my real estate business and still on top. As I said, no one can beat a Buenaventura, especially me.

Ngayon lang ulit ako nakatapak sa opisina ko para kausapin ng personal at sa kadiliman ang mga taong nais akong patalsikin sa aking posisyon. I don't know if they find me as a handicap in the business, or they're just so interested in the seat I am thronging right now.

Muling tumikhim si Mr. Porras, tila inaayos ang sarili para masabi ang kanyang gusto.

"Bernard, alam naming magaling ka sa trabaho mo. You know everything but..."

Itinaas ko ang kamay at itinukod ang aking baba para maharap si Mr. Porras. I don't know where exactly he was but I could follow the quivering voice of him. Why so tense? Am I so scary? Bulag ang kaharap nila.

"Uhm..."

"You already said that I know everything... so..."

"So, the business is in steak, Bernard. Yeah, we're still on top but until when? If the clients find out that the chairman of Buenaventura Real Estate is blind... they might..."

"Might... tsk!" Umiling-iling ako at pumalatak. The situation intensified my anger inside.

May punto ang mga investors ko. I did handle the business well but as a blind like me, clients from big ones will probably back out. But hell will be my world if my position will be gotten.

"Why should they know? If there is spy in here, probably," I scoffed.

Umayos ang tindig ko at puno ng pagmamalaki at taas-noong hinarap sila. Wala akong nakikita pero ramdam na ramdam ko sila.

"I will be staying in my position. Paningin lang ang wala ako at buo pa ang aking pag-iisip. I owned half of the share of the company."

"But most of us have the share, Bernard. If we will vote together to pull you out, we can!" tinig ng isang maliit at matinis na boses at ito ay si Mr. Cuanco. Nice! Matagal na siyang gigil na gigil na mapatalsik ako.

"And? I still have the half."

"One fourth of that half is mine, Bernard..."

Naigting ang mga panga ko sa boses na narinig. He's been all out for a long time. Refused to work in our deary company and now, he is claiming his part?

"Nakakalimutan mo yatang may isa ka pang kapatid na nagmamay-ari. Dad owned half quarter of your share. Don't be greedy, brother."

Sa tinig pa lang ni Jonas ay hindi na siya seryoso. Pangalawa siya sa tatlong magkakapatid at ako ang panganay. Pariwara, at kung saan-saan napupunta. When dad retired, he gave his share to Jonas but this idiot refused. Ako ang namamahala sa hati ni Dad habang ang kapatid ko ay naglulustay ng pera ng pamilya. And now, he will show up and claim it? What the hell?

"Kailan ka pa nagka-interes sa negosyo, Jonas?"

"Now? Our investors need me. So..."

At ginagamit niya ngayon ang posisyon niya para mapaghigantihan ako. I will not allow him. I built the company and this is mine.

"And they are right, brother. Paano kung malaman ng mga kliyente natin na Willy Garty ang chairman ng kompanyang pinagkakatiwalaan niya?" Sinabayan niya pa ng halakhak kay mas lalo kong naikuyom ang mga kamao.

Dahil may hidwaan kami ni Jonas, alam kong papanig siya sa mga investors na nais akong mapaalis. Sa paraang ito ay makakatawa siya nang malakas. He's not interested in my place, he's more interested on my downfall.

"Do not use my business to avenge me, Jonathan!"

"I am not, dear brother. Actually, not. Ngayon ko lang napagtanto na nasa business ang puso ko. If you will be dethroned, I will take over..."

Mas lalong uminit ang batok ko sa sinabi niya dahil hindi ako papayag! Ibabagsak lang niya ang kompanya!

Sa sobrang galit ko ay natabig ko ang silya sa aking harapan kaya natumba ito at nagsigawan ang nasa loob. "Do not interfere here, Jonas. Magkakamatayan tayo!"

"Oh, I won't fight. Talo ka kasi..."

"Sir Bernard!" Agad akong inawat ni Cres dahil susugurin ko ang hayop na ito kahit pa bulag ako.

Once my sight will be back, I will never stop until this rascal will fly back to his own dumpsite. Ako mismo ang magpapatapon sa kanya tulad ng ginawa ko noon.

"We should reschedule the meeting, masiyado na tayong nagkakainitan dito," natatarantang suhesyon ni Mr. Cruz.

"Right, masiyadong mainitin ang ulo ng chairman ninyo kaya..."'

''Shut up!"

Humalakhak lang siya kaya mas lalo akong nagalit.

"Sir Berrnard... please...'

Napapikit ako at tumango sa assistant ko.

Sumang-ayon ang lahat na ipagpaliban ang meeting kaya umayos ako sa pagkakatayo at hinila ang kurbata para lumuwang.

Sinasagad ako ng kapatid kong ito at hindi niya ako titigilan hangga't hindi ako napapatalsik sa posisyon.

"Bernard..."

"Sir Jonas, please... huwag na nating palakihin ang gulo. Malalaman ito ng mga magulang ninyo..." pakiusap ni Cres.

Hindi na umimik si Jonas ngunit dinig na dinig ko ang mahina niyang halakhak.

"Fine, fine..."

Ramdam ko ang presensiya niya malapit sa akin pero pilit kong pinipigilan ang sarili na huwag gumawa ng eskandalo. Mas lalong mawawalan ng tiwala ang mga investors na narito kung papatulan ko siya.

"Brother, we're not done, yet... so better... ready yourself. Ako naman..."

Gumagalaw ang mga panga ko habang nararamdaman ang hinay-hinay na paglisan niya sa aking harapan. Malaking problema si Jonas sa akin at sa sitwasyon ko, hindi ko siya mapipigilan dahil hawak niya ang mga tao ko ngayon.

Humugot ako ng hininga at pilit na hinarap ang mga investors.

"G-Gentlemen, let's call it a day, thank you..."

Dinig kong nagsigalawan ang mga silya at hinay-hinay na nagsialisan ang lahat. Nakatayo lang ako sa dulo ng lamesa at pinapakiramdaman ang paligid. Ngunit maliban kay Cres, may isa pa akong nararamdaman sa loob na hindi umaalis. At sigurado ako.

"What do you want?" tanong ko sa nagpaiwan.

I heard his soft chuckle. Dama ko ang paglapit niya sa akin at sa amoy pa lang niya, alam ko na kung sino ang nasa harapan ko.

"Mr. Pania."

Muli siyang humalakhak kaya tama ang nasa isip ko. Ang isa sa mga investors na may malaking share sa kompanya, ang nagmamay-ari ng isang malaking construction firm sa buong Luzon.

"You are very smart, sharp and wise, Bernard and I am really impressed."

Hindi ako nagsalita at hinintay na siya mismo ang mag-open ng gusto niyang sasabihin sa akin.

"Spit it out, Anecito. I don't have another time to be wasted."

Saglit siyang natahimik at kahit hindi ko siya nakikita ay tumango-tango siya. May edad na ito at ngunit sa huli kong tanaw sa kanya ay walang katandaan ang kanyang tindig. Matipuno at malakas pa rin.

"I don't want to run in the bush, Bernard. I want your resort, that's it."

I scoffed and shook his head in disbelief. Ang tinutukoy niya ay ang resort sa Samal na binuo namin ni Mary noon.

"And?"

"And I will help you retain your position."

Mas lalo akong natawa sa sinabi niya. Ibibigay niya sa akin ang hati niya? He's not idiot, right?

"Don't be silly, Anecito. You will not waste your millions share and just make a charity to save me. Nah-uh. And I won't accept it."

Siya naman ngayon ay humalakhak kaya natigilan ako. This old man has something nastiness in the mind.

"I won't give, but I can share..."

How?

Lukot ang noo kong itinuon ang atensiyon sa kanya. Ano ang ibig niyang sabihin? Paano ko makukuha ang hati ng share niya?

"Bernard, both of us can get big benefit. I will get resort, and you will have half of the share. Masasalba na ang posisyon mo."

"Just be straight to the point, Anecito."

"Relax, alright?" he said, chuckling. "I am getting old, Bernard. I only have a daugher..."

Anika. So what?

"Tell me what you want, Anecito. I'm getting pissed off!"

Tinapik niya ang balikat ko kaya sinundan ng mukha ko ang pagkakahawak niya.

"I will pass the position to my daughter, Bernard. Now, to get half of it..." pambibitin niya kaya mas lalo akong nakinig nang maigi.

"Marry my one and only daugther to get the share, and I will buy the resort."