Buong araw nga niya akong sinamahan sa opisina at itinuro ang lahat ng dapat kong gawin. Mas lalo tuloy akong napahanga sa pagiging patient niya.
Pero napapansin ko ang madalas niyang pagtitig sa akin na nakakapagpatulala sa kanya at kapag naman tinatanong ko, umiiling lang siya at ngumingiti.
Kasalukuyan siyang nasa table ko at nagbabasang ilang documents nang maisipan kong buksan ang mga cabinets sa loob ng office. Inisa-isa ko itong buksan. Napukaw ang pansin ko sa isang drawer na puno ng sketch pads.
Binuksan ko ito. Namamangha ako habang tinitingnan isa-isa ang mga nakadrawing na design ng gowns.
“Those are your designs!” wika ni Nate. Nakatayo na pala siya sa likuran ko.
“Really?!” di makapaniwalang bulalas ko.
“Yeah, you wanted to be a designer kaya lang mas gusto ng parents
