KABANATA 33
Ilang minuto pagkatapos kong umalis at puntahan si Raine ay kaagad rin ako bumalik kung nasaan sila Hya habang si Raine ay nagbihis lamang saglit. Tila ako nakalutang habang naglalakad, hindi makapaniwala sa nangyari kanina.
“S-Sasabihin ba natin sa kanila?” ang nahihiya kong tanong kay Raine nang humiwalay na kami mula sa yakap.
Pinunasan niya ang mga luha ko at ni hindi ko magawang tumingin sa kaniya. He’s smiling and his eyes is sparkling with bliss. I still can’t believe that this person is now mine. Matatawag ko na siyang akin, hindi ba?
“They will know it. Ako na ang bahala, Shan,” aniya at mas lumapad lamang ang kaniyang ngiti.
I don’t know why, but I feel like I can leave everything to him. The setting sun blessed as with its wonderful golden ra
