Gözlerimi açtığımda, yutkunmamı zorlaştıran boğucu bir karanlık içinde buldum kendimi. Neredeyse hiçbir şey göremiyordum; sadece loş bir ışık sızıntısı, odanın bir köşesinden zayıfça süzülüyordu. Her yanım soğuk taş duvarlarla çevriliydi ve hava, nemle ağır bir şekilde doluydu. Bir süre nerede olduğumu, buraya nasıl geldiğimi hatırlamaya çalıştım ama zihnim, korkuyla allak bullak olmuştu.
Kalbim, kafesinden çıkacakmışçasına hızlı çarpıyordu; nefes alışlarım, korkudan dolayı sık ve yüzeyseldi. Kendimi kaldırmaya çalıştım ama bedenim, sanki uzun süredir hareketsiz kalmış gibi ağırlaşmıştı. Kollarımı, bacaklarımı hareket ettirmeye çalıştıkça, eski yaralarımın acısı canlandı ve bu, beni daha da umutsuzluğa sürükledi.
Çevreme daha dikkatli baktığımda, odanın küçük ve kasvetli olduğunu fark et
