Layla boş durmayıp savunma dersi almak için alana indi Anna ile birlikte. Dün gece onlar için gerçekten inanılmaz geçmişti. Layla neşesini bulmuştu biraz, o yüzden bugünü boş geçirmeyip biraz çalışacaktı. İlk ısınma hareketleri ile başladılar elbette.
"Bugün sürüye bir alfa gelecekmiş Layla. Belki de birimizin eşi çıkar ne dersin?"
Layla derin bir iç çekip bilmiyorum anlamında dudaklarını büzdü.
"İlk önce senin eşini bulmanı isterim Layla. Çünkü senin bir sapığın var"
Layla gözlerini kocaman açarak.
"Su-sus bi-biri duyar"
Anna omuz silkip
"Umrumda değil. Sanki herkes ne mal olduğunu bilmiyor"
Layla Anna'nın ağzını eliyle kapatıp ona sus işareti yaptı. Anna omuz silkince kaşları çatıldı. Bu kız hiç akıllanmayacaktı. Borkan dan hiç korkmuyordu. Layla Anna'nın tam aksine Anna'nın zarar görmesinden korkuyordu. Anna susunca spor hareketleri yapılmaya başlandı.
Layla uzun zamandır çalıştığı için epey yol katetmişti ama Anna tembellik yapıyordu. Tüm umudu güçlü bir alfanın onu bulmasıydı. Yoksa Anna'yı hep etrafındakiler korumak zorunda kalacaktı. Layla devam ederken Anna bir yere oturmuş arkadaşını izliyordu. Layla göz devirip yan bir sırıtışla onu izleyen arkadaşına gülümsedi.
Herkesin karşısına rakip çıkınca Layla'nın karşısına da ona ölümcül bakışlar atan bir zilli geçti. Bu kızı Borkan ile bir kaç kez görmüştü. Ona pabuç bırakacak değildi. Eğitmen başla dediği zaman ilk yumruğu karşı tarafın atmasını bekledi. Karşı taraf hamlesini yapınca anında yumruğu savuşturup ayağına çelme taktı.
Kız acıyla yere düşüp inledi. Sinirlendiği gözlerinden belli olan dişi kurda eğitmenin müdahalesi geç olmadı, çünkü kurdu yüzeye çıkmak istiyordu. Eğitmen onu geriye iterek
"Derhal kes şunu Carla"
Carla bakışlarında ki av gibi gördüğü kızdan bakışlarını hiç çekmiyordu. Herkes gibi oda biliyordu Layla'nın kurdu olmadığını. O yüzden rahat davranıyor, tehditkâr hırlamalar sunuyordu Layla'ya. Anna oturduğu yerden kalkıp Layla'nın yanına gelip destek olurcasına elini omuzuna koydu.
Carla'nın bakışları ikisi arasında gezinip sinirli bir soluk bırakıp, arkasını ikisine dönüp eğitim alanından uzaklaşmaya başladı.
"Borkan'ın sürtüğü"
Layla Anna'yı kolundan kavrayıp evlerine doğru onu sürüklemeye başladı. Yoksa bu günü sorunsuz atlatmak mümkün değildi.
Akşam üzeri.
"Çok güzel bir koku alıyorum Layla. Sende kokuyu alıyor musun?"
Layla başını sağa sola sallayıp
"Al-almıyorum"
Anna onun için karşı konulmaz kokuya doğru hareket ederken buldu kendini. Hızlı adımlarla ve çıplak ayak evden ayrılıp yürümeye başladı. Layla şaşkınlıkla arkadaşını izliyordu. Hızlı adımlarla Anna'yı yetişti.
Karşıdan onlara doğru yürüyen adamları görünce kaşları çatıldı. Bir adam gelip Anna'nın önünde durdu ve ikisinin aynı anda dudağından
"Eşim"
"Eşim" kelimesi döküldü.
Layla bu kelimeyi duyunca büyük bir şok yaşadı. Bu sürüde ki tek arkadaşı eşini bulmuştu ve gidecekti. Layla artık yanlız kalacaktı. Alfanın hemen arkasına bakınca Borkan ile göz göze geldi. Borkan hiç göz kırpmadan Layla'ya bakıyordu. Keşke iki gün değil bir gün izin vermiş olsaydı. Özlemişti Layla'yı.
Anna eşiyle karşılıklı bakışırken ikisinin de yüzünde hayranlık vardı. Biri çok güzel, diğeri ise çok yakışıklıydı. Bundan daha güzel ne olabilirdi? Alfa Anna'nın elini tutunca Layla'nın boğazı düğüm düğüm oldu. Tek arkadaşını hemen götürecek miydi alfa?
"Seni yarın sabah götürmek istiyorum sevgili eşim. Beni ailenle tanıştırır mısın?"
"Evet elbette tanıştırırım"
Alfa Borkan'a dönerek.
"İzninizle size daha sonra eşlik edeceğim"
Borkan başını yukarı aşağı sallayıp
"Tamam Bizim için sorun yok alfa Roberto"
Borkan Anna dan kurtulduğu için seviniyordu. Çünkü o olmasa Layla'nın akıl verecek ve gidecek kimsesi olmazdı. Anna olmasa Layla Borkan'ın kollarına koşardı.
Alfa ve Anna, Anna'nın evine doğru yürümeye başlayınca Layla derin bir nefes alıp yaşlı gözlerini elinin tersiyle sildi.
Ensesinde yine nefes hissedince sinirli bir soluk bırakıp bir kaç adım öne çıktı.
"Tüm yolların bana çıkıyor luna Layla. Benim olacağın günü sabırsızlıkla bekliyorum"
Anna ters bakışlarını Borkan'a yollayıp Anna'nın evine doğru yürümeye başladı. Neyse ki bir gece daha o pislikten kurtulacaktı. Eve girince Anna'nın eşini tanıştırdığını gördü. Arkadaşı için mutlu, yanlız kalacağı için üzgündü. Anna Layla'ya dönüp burukça gülümsedi.
"Bu kızda benim en yakın arkadaşım Layla"
Layla karşısında ki alfaya tebessüm etmeye çalışarak
"Me-memnun o-oldum"
Alfanın yüzüne şaşkınlık eklendi ama hemen ifadesini düzeltip
"Memnun oldum Layla, alfa Roberto bende"
Layla sadece gülümsedi. Sesiyle ortamın keyfini kaçırmak istemiyordu.
Beta Antonio kısa sürede gelip kızının eşiyle tanışmış kızını uzağa nasıl yollayacağını düşünmeye başlamıştı kara kara. Antonio çocuklarına ve eşine fazlasıyla değer veriyordu. Şimdi kızından ayrılmak zor gelecekti ona.
Alfa Roberto evden ayrılınca duygusal anlar yaşanmış, Layla ve Anna kendini odaya atmıştı. İkisi de mutlu ve hüzünlüydü. Eş bağı kurtlar arasında ki en güçlü bağdı, kimsenin buna karşı koyacak gücü yoktu istisnalar hariç. Anna Layla'ya sarılınca Layla hemen karşılık verdi.
"Gideceğim diye sakın üzülme. Her zaman seni ziyarete geleceğim. Hem eşimin sürüsü uzakta değil canım"
Layla derin bir nefes alıp
"Beni düşünmeyi bırak ve mutlu olmaya bak Anna. Ben iyi olacağım merak etme" dedi arkadaşını inandırmaya çalışarak.
Anna buna elbette inanmıyordu, ikisinin uzun süren bir arkadaşlığı olduğu için Anna arkadaşını tanıyordu.
"Sen benim arkadaşımsın. Seni özleyip geleceğimi biliyorsun"
"Biliyorum canım"
Gece uzun ve hüzünlü geçmişti. Sabah ilk uyanan Anna'nın annesi olmuş güzel bir kahvaltı hazırlamıştı. İkinci uyanan Layla olduğu için masanın hazırlanmasına yardım etmişti. Ev halkı uyanınca son kez bir arada güzel bir kahvaltı yapıldı. Vedalaşmak kimse için kolay değildi.
Anna'nın burnuna dolup, gittikçe yaklaşan güzel kokuyla artık vedalaşma zamanı gelmişti.
Anna derin bir nefes alıp ailesine baktı. Daha sonra kapı çalınınca yavaşça açıp yakışıklı eşi ile göz göze geldi. Roberto ona anlayışla gülümseyip ailesi ile vedalaşmasını izledi.
Anna ailesine sarıldıktan sonra buruk bir ifade ile Layla'ya doğru yürüyerek arkadaşına sımsıkı sarıldı. Layla ve Anna ağlamamak için çok çaba sarf ediyordu. İkisinin de aklı diğerinde kalacaktı. Layla Anna dan ayrılıp, Anna'nın eşine doğru yürümesini izledi. Roberto elini eşinin belini sıkıca sarıp onunla yaşayacağı sürüye doğru onunla yola çıktı.
Layla ve Anna'nın ailesi üzgündü. Ayrılığın bu kadar can yakıcı olduğunu tekrar iliklerine kadar hissetmişlerdi. Layla Anna'nın annesine sarılıp onunla bir süre ağladıktan sonra ondan ayrıldı. Bugün hiç istemese bile Borkan'ın evine gidecek onun için temizlik ve yemek yapacaktı. İki günü çok güzel geçmişti Anna dan ayrılmak dışında. Her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi bunun da bir sonu vardı.
Beta evden ayrıldıktan sonra Layla da vedalaşarak ayrıldı. Yol boyunca düşündüğü tek şey Borkan ile nasıl yeniden bir araya gelecek olmasıydı. Borkan'ın evinin önüne gelince derin bir nefes alıp içeriye girdi. Onu bir süre arayıp en son üst kata çıktı. Kokusuna bakılacak olursa yeni çıkmıştı. Neyse ki akşama kadar onu görmeyecek olmanın verdiği rahatlıkla oturma odasını toplamaya başladı.