BESTFRIEND-Pagsubok

"Wag po! Wag po!" pag mamakaawa ng isang menor de edad na batang babae. "Huwag kanang pakipot kang bata ka, ehh ramdam ko naman na gusto mo rin ang ginawa ko sayo" diniwal diwal pa nito ang dila sa mukha ng dalagita. Walang magawa ang dese sais anyos na dalagita, kundi ang sundin ang gusto ng lalaki. Simula nang siya ay tumira sa bahay nang Tita Sylva niya'y puro nalang kapaitan ang dinanas niya sa kamay nang kanyang Tiyahin at sa asawa nito. Ilaang taon din niyang tiniis iyon hanggang sa mapansin nang kanilang kapitbahay na si Nanay Ale ang pasa sa kanyang binti. Doon lamang siya nakatakas sa masalimoot na bahay na iyon. Napatigil ang kanyang pag-iisip ng marinig niyang may tumatawag sa kanyang pangalan. "Sonia..Sonia...halika ka nga dito. Tingnan mo tong dyaryo may good news ako sa yo." boses iyon nang kanyang kaibigang si Lorlien. "Oh bakit ano ba yan " tanong niya rito. "Basahin mo tong dyaryo best, ito." tinuturo nito ang nasabing artikulo sa pangalawang pahina ng dyaryo. "WANTED PENPAL." binasa niya. Nanlaki ang kanyang mata, sabay ngiti. Simula bata pa lamang pangarap na niya ang makapag asawa ng foriegner. Naniniwala siyang iyon lamang ang tanging paraan para makaahon siya sa kahirapan. Hindi siya nakapagtapos ng high school kung kaya't mailap sa kanya ang pagkakataong makakuha ng maayos na trabaho. "Oh best, ano na? Sulatan na natin?" tanong ng kanyang kaibigang puno ng excitement. Pareho sila ni Lorlien na nagtatrabaho sa isang Beerhouse bilang isang waitress. Ang kaibahan nga lang ay ulila siya sa mga magulang kabaliktaran naman kay Lorlien na puno ito ng pagmamahal ng isang pamilya. Panganay na anak ito ng kanyang nanay Ale. Ang pamilyang kumupkop sa kanya mula ng siya ay umalis sa poder ng kanyang Tita Sylva. Araw ng linggo , eksakto parehong rest day nila. Pinukol nila ang oras sa pag susulat ng mga kano. Hindi uso sa kanila ang internet. Malapit na kasi sila mascam sa mga online dating na umuuso ngayon. Kaya may trauma na sila rito. "Best tapos kana ba?" tanong niya sa kanyang besty. "Hindi pa nga ehh. "panay nudnud nito sa eraser." Buti na lang lapis ang ginamit ko, kung ballpen , naku mauubusan tayo ng papel nito. Ang hirap mag english best" Tumawa na lamang siya. Nang matapos na ito ay agad-agad silang pumunta sa pinakamalapit na post office. " Sana naman makahanap na tayo ng matinong foriegner best." sabay higop nito sa kanyang biniling taho. "Oo nga, at ng makaraos naman tayo. At tayo naman ang maging donya." sagot naman niya sabay tawa . Binaktas lamang nila pag-uwi ang kanilang apartment matapos nilang mamasyal galing sa post office. Buong araw silang nakahiga sa kanilang mga higaan matapos lumabas. Mapupuyat na naman sila sa mga susunod na araw kaya habang RD pa nila, sinamantala na nila ito at ipinukol lahat ng oras sa pahinga. Sabay pumasok si Sonia at si Lorlien sa kanilang trabaho. " Best naka jackpot yata ako!" masayang balita sa kanya ni Lorlein sa dressing room. "Buti kapa may jackpot nang dumating." sagot naman niya at ng mga kasamahan niya. " Naalala mo yong huli kong costumer Philip Mondragon? Muling sumagi sa kanyang isipan ang chinitong mukha ng binata. May naramdaman siyang selos nito. " oh naalala mo na ba best? ?" "Huuuh...?" "Oh ba't ka tulala diyan?, wag mong sabihing type mu din yong chinito ko." prangka nitong sabi. " Hindi ahhh__, nagulat lang ako, nagulat lang ako. Paano ba naging jackpot ang isang supladong lalaking yon.?" "Jackpot best, single yon at take note sa edad na trenta may sarili na itong bussiness best. Oh diba? Parang type niya ako best. Sabi pa ni jack pumunta pumunta daw dto kahapon at alam mo ba ,panay daw tanong sa akin kung kelan ako mag duty."kilig na paliwanag nito. Parang may kirot siyang naramdaman sa huling sinabi nito. "Buti kapa may nagkakaenteres na sayo." nasabi na lamang niya. Natapos ang buong gabi sa kahihintay ni Lorlien pero hindi ito dumating. Alas 4 na ng umaga sila nakauwi sa kanilang apartment. Matumal ang costumer nila ngayong gabi. Hindi sila waitress lamang sa beerhouse na iyon. Nagbebenta din sila ng dangal kung minsan. Nakatulugan na lamang ni Sonia ang kaibigang si Lorlien na panay ang limbag nito sa higaan. "Tao po! Tao po.! May tao ba sa loob?" Nagbingi bingihan siya sa lalaking kumatok. Antok na antok pa siya. Di nagtagal huminto na rin ang katok. Muli siyang umidlip. Alas nwebe y' medya ng umaga na siya ay bumangon. Agad siyang nagtungo sa kusina at naghanda ng almusal. "Bango nang ulam natin ahh." masayang pansin ni Lorlien sa kanya. Si Lorlien ang tipong masayahin. Marunong itong magtago ng emosyon. Alam niya malungkot ito dahil sa kahihintay kagabi. " Oo best pinagluluto kita ng kare kare. Halika kain na tayo!" anyaya niya dito. Hindi paman niya nalagay ang ulam sa plato ay nakasandok na ito. Masaya nilang pinagsaluhan ang kanyang nilutong kare-kare. "Tao po! Tao po!"boses iyon ng lalaking narinig niya kanina. Tumayo siya para buksan ang pinto. "Bakit po?Sino po sila?" tanong niya sa lalaking may katandaan ang hitsura. "Dito po ba nakatira si Lorlien Budol?" Narinig iyon ni Lorlien , tumungo siya sa lalaki sabay tanong, "Ako po yon? Bakit po?" "Ako si Jimmy, anak ng tito Allan mo." pakilala ng lalaki. Naalala na niya , ito ang anak ng tito niya na close niya nong bata pa siya. Ngunit matagal na din na hindi sila magkita simula ng mamatay ang lola't lolo nila. Hindi na din ito nakauwi sa probinsya matagal na. Mga 20 yrs na ang nakakaraan. Inanyahan niya itong pumsok sa loob pero tumanggi ito. Parang may gusto itong sabihin pero, tila nag-aatubili. "Lorlien, wag kang mabibigla sa sasabihin ko. Patay na si Tita Ale." malungkot nitong sabi Parang tinaklupan ng langit at lupa si Lorlien sa katagang binitiwan ng pinsan niya. "Hu..hu.hu.hu....! Nanay ko po. Ba' hindi moko hinintay." Napahagulhul na din siya sa balitang kanilang natanggap. Parang tunay na nanay na din ang turing niya sa nanay Ale niya at kapatid ang turing ky Lorlien at sa mga kapatid nito. Umuwi sila sa probinsiya. Agad din siyang bumalik mag-isa ng manila pagkatapos ng burol, hindi dahil sa trabaho kundi dahil nasasaktan siyang masilayan ang dating bahay na tinitirhan niya noon. Ang bahay ng Tita Sylva niya. Katabi lang ito ng bahay nila Lorlien. Nabalitaan niyang matagal na palang wala doon nakatira ang Tita Sylva niya. At walang nakakaalam kung saan na ngayon nakatira. "Ohh Sonia andito kana pala?, Andito ba si Lorlien?" tanong ni Jack sa kanya. "Ako lang mag'isa, andon pa sa probinsiya,." maikli niyang sagot. "Ayy sayang. Andito pa naman ang chinitong costumer niya, yon ohh.. Nakita mo yan?" tinuro nito ang lalaking nakaupo malapit lang banda sa kanila. Nakaharap ito sa kanila, kaya kitang kita nito ang kagwapohan kahit nakabihis lang ito ng simpleng t-shirt na kulay gray pinaparesan iyon nang medyo kupas na maong. Tinitigan niya ang binata at hindi siya nagsasawang pagmasdan ito. Nagulat na lamang siya ng tapikin siya ni Jack ang kanyang braso. "Hoy... Sonia tinawag ka ni Ma'am Ching." pagulat nitong sabi. Doon lamang siya natauhan nang tapikin siya nito. Agad-agad siyang nagtungo sa kanyang ma'am Ching na kanina pa pala tumatawag sa kanya. "Hoy Sonia nakita mu ang lalaking iyon?" tinuro nito ang kinaroroonan ni Philip. "Puntahan mo siya." utos nito sa kanya. "Pero ma'am baka po hindi ako magustuhan. Hindi ko naman po kasing ganda ang besty ko." nag aatubiling paliwanag niya. Galit siya sa lalaki "Ayaw mo?" "Po...?" nagdadalawang isip pa rin siya. Galit siya sa lalaki, may kasalanan kasi ito sa kanya noon, pero kelangan niyang bumawi sa mga gabing matumal ang costumer para may ipadala sa 40 days ng kanyang nanay Ale. "kung ayaw mo, si Sherly nalang ang paaaliwin ko sa kanya." "Huuh? Segi po ma'm ako nalang." pagpepresinta niya sa kanyang sarili. Hindi niya kasing ganda si Lorlien, maputi kasi yon at matangkad. Pang Miss Universe ang beauty. Samantalang siya, morena at hindi masyadong matangkad. Pilipinang pilipina ang ganda. Malakas ang pintig ng kanyang puso habang humahakbang siya papunta sa binata. Hindi niya alam kung makilala ba siya nito. May guilt siyang nararamdaman sa mga oras na iyon. Alam niyang gusto ito ni Lorlien. Hinay-hinay siyang umupo sa harap nang binata. At nagpakilala, "Si Lorlien po ba ang inantay natin? Wala po kasi siya ngayon... Naka on leave pa po siya."mahinhin niyang sabi. "ON LEAVE huuh...! Hahahaha ." napangiting isip niya."wow sosyal! naku kelangang magpakita ako sa kanya ng formality." Tumitig sa kanya ang binata "Bakit nasan ba siya" tanong nito sabay inom nito ng alak. "Andon pa po siya sa probinsiya sir." may inaasikaso lang po. "Ikaw ba si Sonia, right?" tanong nitong sa kanya. Natulala siya. Hindi niya akalain na makilala siya nito . "Hala ba't niya ako kilala? Hindi naman ako nagpakilala nito sa kanya." tanong niya sa kanyang sarili. "Masarap ito kasama, talagang maeenjoy ang kasama nito bukod sa palabiro ito, may pagka kingkoy din ito katulad kay Lorlien." nasabi ni Philip sa kanyang sarili. Napasarap ang kanilang kanilang kwentuhan. Hindi nila namalayan na nakaubos na pala sila nang isang kahong pelsin. Pagkaubos ng huling bote ay tumayo na si Philip para umuwi.Hinatid siya ni Sonia sa labas ngunit laking gulat ni Sonia sa sinabi nito sa kanya. "Pwedi ba tayong lumabas?" anyaya nito sa kanya "Huuh...?" nagulat siya sa alok ng binata. Pakipot paba siya? Parte naman ng trabaho niya yon. Alam na niya kung ano ang susunod na mangyayari once na sasama siya nito. "Pano si Lorlien.?" nag-alinlangan parin siya habang iniisip iyon. "Sure..." sagot niya, hindi niya alam kung ano ang nagtulak sa kanya para sagotin nya ito. Pagpasok palang niya sa kotse, siniil na siya nito ng halik. Matagal iyon, mainit, mapusok ramdam niya ang sarap ng halik nito.... Ngunit kelngan nya magpigil. Wala pa sila sa tamang lugar para lasapin ang init ng kanilang katawan. Feel na feel na niya ang excitement. Ramdam niyang , ganon din ang naramdaman nito. Pumunta sila sa pinakamalapit na motel. Pagkarating ng pagkarating nila sa kwarto agad na tinanggal ng binata ang kanyang manipis na blouse. Tinanggal din nito ang pangloob na saplot niya. Na hor horn siya sa ginawa ng binata habang hinimas nito ang makinis niyang katawan. Mula sa kanyang dibdib hanggang sa maselang bahagi ng kanyang p********e. Naramdaman niya kakaibang sarap ng may parang karayom na pumasok sa kanyang ibabang parte ng kayang katawan. Matagal iyon , hanggang sa tuluyan na sa silang nanginig sa init na ibinuga nito. Naglalagablab. Pawis na pawis na sila, na tila nag-uunahang maabot ang langit. "Ohhh sonia......." nasabi na lamang nito. Ramdam niyang malapit na malapit na, dahil sa mabilis nitong pintig na naramdaman niya. "Philipppp.... I love You". Nasabi na lamang niya ng maramdaman niyang nasa kaibuturan na sila ng kaligayan. "RRingggg...RRinggg...RRinggg!!!" Nagising si Sonia sa alarm clock na nasa ulunan niya. Kinapa niya ito at tiningnan ang oras. Pasado alas 5 pa ng umaga. Tumayo siya at nagbihis. May nakita siyang note nakalagay sa center table malapit sa higaan. Sa ilalim ng note may nakatuping sampung libo peso. Binasa niya ang nakasulat dito; My sweet Sonia, Good morning! Thank you for sharing your happines with me. It was my most unforgetable moment I had in my whole life. I'm sorry if I never let you know that I LOVE YOU too. I wish we meet again in other time. Philip, Nanlaki ang kanyang mata sa natuklasan niya. Hindi niya akalaing may gusto din pala ito sa kanya. Minsan na sila nagkita ng binata hindi paman ito nakilala ni Lorlien. Naalala niya, una niya itong nakita ng umuwi siya isang gabi. Malapit siya nitong masagasaan, at ito pa ang mayroong lakas loob na nagalit sa kanya. Muli siyang nagalit ng malamang wala na ito sa kwarto. Iniwanan na naman siya nito sa pangalawang pagkakataon. Agad-agad siyang nagbihis at umuwi na rin. Pag-uwi sa renentahang apartment, kinuha niya ang cellphone at tinawagan si Lorlien para kumustahin. Ring...Ringg...Ringg.. "Hello.." boses iyon ni Lorlien. "Hello best, si Sonia ito." "Uyy, ikaw pala . Kumusta na diyan? Panay ba duty mo diyan gabi-gabi?" tanong nito sa kanya. "Ok lang ako dito. Ikaw diyan,kumusta?" minabuti niyang hindi sagutin ang tanong nito sa kanya... Alam niyang hindi nito magugustuhan ang ibabalita niya. "Sa kataposan pa siguro ako best makauwi diyan. Pagkatapos ng 40 days ni nanay." malungkot nitong sabi "Ikumusta mo nalang ako best kila Tanya, Biboy at Lara, pakisabi sa kanila mis na mis na sila ng ate Sonia nila." "okay best." "Ayy best bago pa ako makalimot, maghuhulog nga pala ako next week pangdagdag sa gastosin diyan para sa 40 days ni nanay." pahabol niyang sabi. "Salamat best...talagang matutuwa sila Tanya nito. Hayaan mo pag balik ko dadalhan kita ng bagoong." sabi pa nito, "Oh sige na best, tatawag nalang ako ulit next week pag maghulog na ako." paalam niya, "Ok best, byee.." "Bye...ingat lagi." paalam din nito sa kanya. Pinatay na nito ang cellphone. Malaki laki rin ang kalakal niya kagabi ihuhulog niya ang 5K para sa 40 days ng nanay Ale niya. Isang linggo na din mula ng magtalik sila ni Philip. Labis niyang namimis ang mainit nitong haplos sa kanyang katawan.Gusto niya itong lasapin muli. Maraming tanong ang bumagabag sa kanyang isipan. "Mahal mo ako, pero bakit hindi mo kayang ipagtapat sa akin ng deretso? Torpe kaba? Bading kaba? Bakit kelangan mung tuhugin kami ng besty ko? Paasa ka.... " "Sonia, okay ka lang?" tanong ni Sherly sa kanya. "Haaahhh...?, oo naman." pagkukunwari niya. "Mukhang hindi ka okay ehhh..." hinahawak hawakan pa nito ang mukha niya. Hindi niya namalayang nabali na pala ang eyebrow niya sa kakadukduk. "May inisip lang ako" pag-aamin niya sa katrabaho niyang si Sherly. Parang wala siya sa kanyang sarili. Panay tanaw niya sa bawat pumapasok ng mga costumers. Nagbabasakaling pupunta si Philip. Pero natapos ang gabi, araw, linggo at buwan. Hindi na ito bumalik matapos sa nangyari sa kanila. Naging matumal ang kalakal niya gabi-gabi dahil hindi na siya sumasama sa mga costumer para lumabas. Nag wewaitress na lang siya. Hindi na rin siya nakipagtable. "NAGBAGO NA NGA SIYA...." yon ang kadalasan niyang narinig sa mga katrabaho niya "Kasi may kano na siya girls ..." kantiyaw ni Shirley. Tototo ang sinabi ni Sherly kahapon lang may natanggap siyang sulat galing sa penpal niya. Interesado itong makilala siya ng lubusan at makita in person.. Agad naman niyang sinagot ang sulat nito. At panay na nga video call nito sa kanyang messenger. Nagtaka siyang umuwi isang gabi, hindi nakalock ang apartment. Kinabahan siya, " Pano naging bukas to, sure ako nilock ko to kanina." chineck niya sa kangyang hand carry bag,, kung andon ang susi.,nakita naman niya ito. Muli siyang kinabahan"May magnanakaw na nakapasok.?" naisip niya. Hinay-hinay niya itong binuksan. At nagtungo sa kusina. Dala dala niya ang isang dose por dose na kinuha lang din naman niya sa labas ng kanyang apartment. Walang nakasindi na ilaw kaya sure siyang may masamang taong nakapasok.. Walang tao sa kusina, pumunta siya sa kwarto. Kahit madilim alam niyang may taong nakahiga sa kama niya. Binuksan niya agad ang switch. Laking gulat niya ng makita ang kaibigang si Lorlien. Mahimbing itong natutulog, wala itong pakialam sa posisyon nito. Napangiti na lamang siya ng makita ang mukha nito, may laway pang tumutulo sa makinis nitong pisngi. Minabuti na lamang niyang huwag gisingin ito. Alam niyang pagod ito sa byahe. Tumabi na lamang siya sa higaan. "Welocomeback Lorlien...! Bati ng mga ktrabaho niya ng pumasok sila kinabukasan. Sa ilang gabing pagpasok ni Lorlien ay nahalata nito ang kanyang malaking pinagbago, ng may gustong makipagtable sa kanya. Mayaman iyon pero tinanggihan niya ito. "Uyyy, kelan kapa ba hindi nakipagtable besty? Pera na ang lumapit sayo tinanggihan mo pa...hahaha.." tanong nito sa kanya, na parang binubully pa siya. "Hindi ko na kelangan ng pera best...hahaha!" bola niya rito. Nagtawanan na lamang sila. 7months later. Anim na buwan na siyang nakakatanggap lagi ng pera sa kanyang penpal. Wala itong palya, buwan-buwan " Alam mo besty kung ako sayo. Hihinto na ako sa trabaho ko. Tutal supurtado kana sa US best. Yayain mo na yang kano mong pakasal na kayo. At nang magkaalaman na. Kung serious ba yan sayo o hindi." sabi nito sa kanya "Ako talaga ang mag magyaya.? Ayoko best baka sabihin pa nun na mapagsamantala ako." pahinhin pa niyang sagot "kaya nga, yayain mo na siya. Ipakita mo sa kanya na serious ka sa kanya, na hindi lang pera ang habol mo sa kanya. Na gusto mo siyang makasama habang buhay." Tinitigan niya ang kaibigan, totoo ang sinabi nito pero parang nagdadalawang isip pa rin siya. Hindi niya alam, parang hindi iyon ang dikta ng kanyang puso at isipan. "Bat ka natahimik? Dahil nag-aalinlangan ka? Nag-aalinlangan kang totohanin siya dahil may iba kang gusto." seryoso nitong tanong sa kanya. Nagulat siya sa reaksyon na ipinakita ng kaibigan niya. Seryoso ito. At parang agresibo itong ipakasal siya sa kano. "Parang may mali ata..." naisip niya habang tinitigan si Lorlien. Huling gabi ng trabaho niya. Yon ang huling gabing napagdesisyonan niyang hihinto na siya. "Guys, ngayon na pala ang huling gabi ni Sonia dito sa atin, magpapaalam na siya." inunahan na siya ni Lorlien na magpaalam sa workmate niya "Wow, totoo Sonia? "gulat na tanong ng mga katrabaho niya. " Sana naman pag andon kana sa Amerika hindi mo kami makakalimutan" paalala naman ni jack at ang mga kasamahan nito. "Mamiss ko kayo guys..." nasabi na lamang niya. Napahinto ang kanilang kwentuhan ng tawagin si Lorlien ng kanilang Madam Ching. "Lorlien , paki entertain ng chinito nating costumer" "Philip...? Andito siya?" tanong niya sa sarili ,ng makilala niya ang tinutukoy ng kanilang madam Ching. Dali-daling lumabas si Lorlien sa dressing room. Parang may kirot siyang nararamdaman sa mga oras na iyon. Gusto niyang magwala sa harap ni Philip at sampalin ito. Ngunit ayaw niyang magmukha siyang eskandalusa sa harap pa mismo ng kaibigan niya. Ayaw niyang masaktan si Lorlien. Kaya siya nalang ang magparaya , para lamang sa kaligayahan nito. Ganon niya kamahal ang kaibigan. Masayang masayang si Lorlien habang inakbayan niya ito. Dinikit niya ang kanyang dibdib sa katawan ng binata. Napansin naman iyon ni Philip. Sinubukan niyang ilayo ang katawan niya ngunit mahigpit ang pagkaka-akbay nito sa kanya. Tila para itong sawa na malakas kung makadikit sa katawan ng lalaki. "Lorlien , nandiyan ba si Sonia?" tanong nito sa kanya. Kumalas ito sa pagkakaakbay sa binata. "Kaya kaba nagpunta dahil sa kanya?" doon lamang ito umupo ng matuwid. "Oo, andiyan ba siya" hinawakan nito ang kamay niya " Pwedi ko ba siyang makausap?" para itong nagmamakaawa sa kanya. "Siya naman pala ang kelangan mo, ba't ako ang hinahanap mo kanina.?" taray nitong sabi. " Dahil alam ko... kung ikaw ang kakausap sa kanya para kausapin ako'y papayag siya." "TORPE pala ang loko. At ako pa yata ang gawin niyang tulay para dito." inisip niya at saka nagsalita sa binata" Alam mo Philip , taken na si Sonia. Sa totoo niyan malapit na siya ikasal. Aalis na nga siya dito ehhh... Mahal na mahal niya si Gregor. Sabagay hindi naman ako magtataka na mapamahal siya dito ng lubos kasi sobrang bait naman talaga nun." "Gregor? Sinung Gregor..." hindi ito makapaniwala sa narinig niya sa dalaga. "Isa siyang foriegner" sabay tungga sa bote ng pelsin. Bigla itong natahimik. Mukhang wala na ito sa sarili. Naparami yata ang inum nito. "Jack tulungan mo ako..." tawag ni Lorlien kay Jack. Masyadong mabigat ang binata. Tinulungan siya ni Jack na buhatin ito. Agad na tumawag ng taxi si Lorlien. Dinala niya ito sa apartment. "Best...best....buksan mo ang pinto" tawag nito sa kanya na nauna na palang umuwi. Iniwan siya nito "Best...ba't mo siya dinala dito?" gulat na tanong ni Sonia, ng buksan niya ang pinto. "Nalasing na best, kawawa naman kung iwan ko doon sa club." pagpapaliwanag nito. Hindi maikukubli ang galit ni Sonya sa lalaki, "Saan natin yan papatulugin? Isa lang ang kwarto natin dito." Naaawa siya kay Philip sa gabing iyon. Gusto niya itong alalayan at tabihan sa pagtulog, pero pinipigalan niya ang kanyang sarili. Masasaktan lang siya kung aasa siya rito. Kahit kailan hindi ito magkakagusto sa kanya. Si Lorlien ang type nito at hindi siya. Muli siyang bumalik sa kwarto benaliwala niya ang binata, tutal andiyan naman si Lorlien na umaasikaso nito. Nilatag ni Lorlien ang extrang foam nila sa sala at doon niya pinahiga ang lalaki. Binihisan niya ito ngunit wala itong pants dahil walang short na kaKasya nito. Naka t-shirt lamang ito. Tiningnan ni Sonia ang Alarm clock niya, pasado alas 3 ng madaling araw bumangon siya para iinom ng tubig. Hindi siya makatulog...Laking gulat niya ng mayroong biglang humawak sa braso niya. Madilim ang kusina ngunit may kunting liwanag na tumagos galing sa Glass block na nasa lababo nila. "Philip...? " gulat niyang sabi. "Soniaaa...." sagot nito sa mahinang boses, ngunit hindi ito natuloy ang sinabi nito, ng sampalin niya ito. Napahawak na lamang ito sa mukha. "Walang hiya ka, ba't mo ginawa sa amin ng kaibigan ko.?" galit niyang tanong rito. Marami pa sana siyang sasabihin ngunit siniil na siya nito ng malalim na halik. Muntik na siyang malunod sa halik nito. Malakas ito para iwasan niya ang pagkakayakap nito sa kanya. Tao lang siya na mahina ang loob. Nadala na rin siya sa init ng mga halik nito sa kanya. Pero hanggang doon na lamang yon. Pinipigilan niya ang kanyang sarili sa mga susunod na pangyayari. Sinubukan nitong tanggalin ang kanyang pangbabang saplot, pero pinipigilan niya ang kamay nito. "Please huwag ganito..., wag mo kaming sirain, ang pagkakaibiga namin ni Lorlien. May gusto siya sayo at ayokong masira iyon ng dahil lng sayo." pagpapaliwanag niya rito."At isa pa hindi kita gusto..., matapos mo akong sasagasaan sa gabing una kitang makita., sori..." pagtataray niya sa lalaki. Pagkasabi noon ay tumalikod na siya. Ngunit pinigilan siya sa binata. "Sonia mahal kita.." pagtatapat nito sa kanya. "Lasing kalang ..." "Hindi na ako lasing ngayon, tototo ang sinasabi ko." "Pwedi ba, tigilan mo ako" agad-agad siyang tumalikod at mabilis na humakbang patungo sa kwarto niya. Iniwan niya ang binata. 1 week later. "Best may sasabihin ako sayo. Wag kang magulat huuh..."balita ni Lorlien sa kanya. "Ano naman yan best," tanung niya rito. "Mag on na kami ni Philip." Nabitiwan niya ang baso ng marinig niya ang sinabi nito. "Talaga ...wow best nahanap mo na rin sa wakas ang TL mo" pagkukubli niya sa kirot na naramdaman niya. "Oo nga best.., ikaw din naman ahh."masayang masaya ito habang nagsusuklay sa harap ng salamin. Natahimik siya sa sinabi nito. Muli itong nagtanong sa kanya " Best kumusta na pala kayo ni Gregor mo?" Minabuti niyang hindi ipaalam sa kaibigan na uuwi si Gregor niya sa susunod na buwan para anyayahan siya nitong pakasal. "hayun kami parin, mahal ako nun best." napangiti niyang sabi. Lumingon ito sa kanya at tinitigan siya. Tinitigan din niya ito. Ang mga titig nito ay parang nagbabadya, na hindi niya maipaliwanag kung ano. Naboboard na si Sonia sa buong araw niyang pamamalagi sa bahay. Namimis niya ang trabaho nya dati... Mag iisang buwan na din na hindi siya nakabisita sa Club ng kanyang Madam Ching. Ngayon gabi pupunta siya doon para dadalaw sa kanyang mga kaworkmate doon. Naligo siya at nagbihis na din. Sa pinto palang ay binati na siya ng mga bouncer doon kasali na si Jack. " Uyy, Sonia kumusta? Long time no see" bati nito sa kanya. "Ganun pa rin.,kayo kumusta na dito? Kumusta na si madam Ching.? Mabunganga pa rin ba?" pabiro niyang sabi sa mga kasamaha niya. Matagal-tagal din ang kwentuhan nila. Wala doon ang kaibigan niya, nalaman niyang lumabas ito kasama si Philip... Nagpaalam na din siya sa kanila. Habang nag abang ng taxi, may kotseng huminto sa harapan niya. Kilala niya ang kotseng iyon, kotse iyon ni Philip. Lumakas ang kaba ng kanyang dibdib. Hindi niya maipaliwang kung bakit sa tuwing maiisip niya si Philip ay bigla na lamang lalakas ang t***k ng kanyang puso.Babalik sana siya sa loob pero hinarap niya ito. Ito siya pweding iiwas sa binata baka sabihin ng kaibigan niyang may pagtingin siya nito kaya siya umiiwas. Ayaw naman niyang isipin iyon ni Lorlien. Bumukas ang pinto. Lumabas doon si Philip. "Sonia,? Pauwi kana ba? ihahatid na kita." pag aalok nito sa kanya. Nagtaka siya kung bakit hindi kasama nito si Lorlien. "Wag na... Magtataxi nalang ako." pagtatanggi niya sa alok nito. "Sonia, please... Kahit ngayon lang, wag kang mag alala tanggap ko nang hindi mo ako mahal. Pero sana kahit magkaibigan na lang tayo." pagpapaliwanag ng binata sa kanya. Nakikita niya sa mga mata ng binata na totoo ang lahat na sinabi nito. Mahal niya ito ....pero mahal din ito ni Lorlien. Ayaw niyang masaktan ang kaibigan. Ito nalang nag iisa niyang kakampi sa buhay. Hindi lang kaibigan ang turing niya dito kundi kapatid na rin. Sumama siya sa binata, at hinatid nga siya sa kanilang apartment. Nakaalis na ang kotse ni Philip ng dumating si Lorlien sa Club sakay ng isang taxi. Pagbaba niya agad niyang natanaw ang humaharorot na kotse ng lalaki. Eksaktong pagpasok niya'y nakasalubong niya si Sherly sa pintuan. Papaalis na din ito. "Uyy, Lorlien ..ngayon ka lang?" tanong nito sa kanya. "Oo, hinanap ba ako ni Philip?" "Hindi si Philip. Ang besty mo., dito siya galing., kakaalis nga lang niya ehh." sumbong nito sa kanya. Sumingkit ang kanyang mata sa pagtataka sa narinig sa sinabi ni Sherly. "Si Sonia? Pumunta dito kanina?" May kutob siyang magkasama ang dalawa. Nakita niya kani kanina lang ang kotse ni Philip at may kutob siyang sakay doon ang besty niya. Naiwan siya ni Sberly sa pintuan na nakatulala. Hindi na niya narinig na nagpaalam na ito sa kanya. Pumasok siya sa dressing room, nag retached ng kunti, at agad na ring lumabas. Sa loob ng kotse... Binasag ni Philip ang katahimikan, "Kumusta ka?" Hindi siya sumagot. Nakatingin parin siya sa labas ng bintana. Hindi siya makatitig dito ng deretso. " Alam ko galit kapa rin sa akin, dahil sa muntik kitang masagasaan noon."palingon lingon ito sa kanya habang nag dadrive. Doon lamang siya sumagot " Buti alam mo." " Sa maniwala ka't sa hindi, hindi ko yon ginusto, wala ako sa sarili noon." pagpapaliwanag nito sa kanya. "Wala...? Bumaba kapa nga non ehh...para pagsumbatan ako na TANGA, tapos ngayon sabihin mong wala ka sa sarili.?" galit na siya dito. " Mahabang storya...hindi ko alam kung papaano ko sisimulan na sabihin sayo." giit na paliwang nito. Di nagtagal nakarating na din sila. Mabilis si Philip na nakalabas para buksan ang pinto. Napakagentleman nitong tingnan, inilahad pa nito ang kaliwang kamay niya. " Can we be Friend...?" tanong sa kanya habang nakalahad ang kamay sa kanya. Hinawakan naman niya ito bilang pagsang-ayon sa tanong ng binata. "Thank you Sonia." "Salamat din sa paghatid." sagot niya, sabay talikod. Umuwi si Lorlien sa apartment na lasing na lasing. Sumusuka ito sa lababo. Kumuha siya ng batya, towel at nilagyan niya ito ng tubig. Papahiran sana niya ito ng towel ang buong katawan, ngunit winaksi iyon ng kaibigan. Nataob ang dala niyang batya. Dinuduro siya nito" Ikaw..sabihin mo nga sa akin. Nililigawan kaba ng syota ko.?." Hindi niya ito pinansin. Lasing ito. Ngunit sa mga sandaling iyon. Naaalarma na siya, nagwala na ito sa loob ng apartment. Humiyaw hiyaw na ito sa kanya. " Plastik ka!!!, pokpok ka!!! Kahit may foriegner kana umarikingking kapa rin sa iba."hiyaw nito sa kanya. Hindi na siya nakapagpigil "PAAAKKK!!!" sinampal niya ito. Mukha naman itong natauhan. Hinawakan nito ang pisnging sinampal niya. Akala niya'y manahimik na ito ngunit hindi. Meron pa pala itong sabihin sa kanya. "Bukas magtutuus tayo."sumbat nito sa kanya. Hindi siya nakapagsalita, naiwan siyang nakatingin sa kaibigang gumiwang giwang na humahakbang papunta sa kwarto nila. Alas 10 na ng umaga, pero tulog pa din si Lorlien. Mukhang may hang over ito kagabi. Nagluto siya ng nilagang buto buto. Alam niyang nakabubuti ito sa kaibigan niya. Nagulat siyang gising na pala ito, at kanina pa nakatingin sa kanya, ngunit hindi ito tulad noon na agad sasandok ng kanin at uupo sa mesa para kumain. Nakasimangot ito ngsyon. "Uyy, best gising kana pala, halika kain na tayo. Naglaga ako ng buto huto ng baboy." yaya niya nito habang kumuha ng plato. "Alam mo Sonia mas mabuti pa siguro mag kanya-kanya na tayo." seryoso nitong sabi sa kanya. Yon ang unang beses na narining niyang tinatawag siya sa kanyang pangalan ng kaibigan niya. Seryosong seryoso ang mukha nito. "May kinalaman ba ito kagabi?" tanong niya habang hawak ang sandok. " Bakit Sonia may nagawa kaba kagabi?" tanong nito ng deretso sa kanya. Parang hindi ito ang kaibigan niya. Nagmukha na itong estranghero sa harapan niya. "Kung tungkol ky Philip ito nagkakamali ka., Aaminin ko hinatid niya ako kagabi, at wala kaming ginagawang masama." pagpapaliwanag niya rito. "So...pumunta ka nga kagabi sa Club. Para ano...? Para makita si Philip...?" taray na tanong nito sa kanya. Nagulat siya sa sinabi nito. Hindi niya akalain na pag-iisipan siya ng masama ni Lorlien. Galit ito sa kanya dahil lng kay Philip. " Ano ba best. Magagalit ka sa akin dahil lang sa lalaking iyon.? At....." hindi niya na natapos ang sasabihin ng tumalikod na si Lorlien sa kanya. Malaki ang hakbang nito patungo sa kwarto. Paglabas nito'y dala na nito ang maleta. Hindi na niya ito pinigilan. Magkakasakitan lng sila ng salita kung susundan niya ito. Mag-isa na lamang siya sa apartment. Hindi niya maikakailang namimis niya ang kaibigan lalo na ngayon araw ng linggo. Muli niyang naisip si Philip. Ang lalaking dahilan sa ikagalit ng kaibigan sa kanya. Galit siya rito. Kung hindi dahil sa kanya. Hindi masisira ang pagkakaibigan nila ng besty niya. Sa ngayon si Gregor na lamang ang nag-iisa niyang kakampi. Ngunit malayo ito sa kanya. Buo na ang pasya niyang tanggapin ang alok nitong kasal at magpakalayo-layo na lamang siya para rito. To be continue..