Chapter 34
“Kahit ilang taon na ang lumipas, hayaan mong muli akong magpasalamat sa iyo.” Sabi niya kay Maxis.
Yumuko si Robin sa harap ni Maxis at nang iangat niya ang tingin dito ay nakangiti ang lalake sa kaniya.
“Maraming salamat sa pagtatanggol sa batang si Robin.” Sabi niya.
“Walang anuman, Robin.” Sabi ni Maxis at nagulat siya nang hawakan nito ang kaniyang ulo.
“Huwag nang matigas ang ulo sa susunod, ha? Huwag lalabas pag pinagbabawalan.” Sabi nito na ikinatawa niya.
Alam niya na delikado noon na lumabas ng gabi ngunit hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili lalo pa at gustong-gusto niya na tinitingnan ang kabilugan ng buwa sa ibaba ng gubat. Marami rin kasing alitaptap doon at iba’t-ibang klase ng gma insekto na animoy inaawitan siya habang nakatingin siya sa liwanag ng
