(Zarek'in Perspektifinden)
Ayora'yı ilk gördüğüm andan beri, içimdeki kurt, Zayn, rahat durmuyordu. Ormanda, onun kokusunu ilk aldığımızda, sıradan bir insandan çok daha fazlası olduğunu hissetmiştik. Ama onu yakaladığımızda, kurt formundan insan formuna geçerken bile, Zayn'in olağandışı bir huzursuzluk içinde olduğunu hissettim. O, sadece bir av ya da bir tehdit değildi. Bir şeyler... farklıydı.
Ayora'yı odasına bırakıp dışarı çıktıktan sonra, koridorda birkaç adım attım ve sonra durdum. Gözlerimi kapadım, içime döndüm. Zihnimde, Zayn'in varlığı daha da belirginleşti, hırıltılı, sabırsız bir gölge gibi.
*Senin derdin ne?* diye sordum ona, zihnimdeki sesim sert ve sabırsızdı. *Demin, odaya girerken neredeyse dönüşüyordun. Bu kızı bulduğumuzdan beri sızlanıp duruyorsun. Zayn, kendine gel
