Episode 24
1482 Words
Nagsimula na kaming lumakad at libutin ang mga booth. Nauuna sa amin sina Vaeden at Magne na nag-aasaran pa rin. As usual, si Magne lagi ang asar talo. Kasunod nila ay si Diyes na nililibot ang tingin sa paligid. Para talaga siyang nawawalang bata habang palinga-linga ang ulo sa paligid.
Kami naman ni Marco ang nasa huli nila. Ngayon ay naka-akbay siya sa akin. Hindi ko maiwasang mailang pero sinubukan kong magmukhang normal. 'Yung parang okay lang ang lahat. 'Yung tipong wala akong tinatagong sakit sa kanya.
"Guys, bili tayo ng hair bands!" Masiglang sambit ni Magne. Nakaturo ang kamay niya doon sa booth na nagtitinda ng iba't ibang design ng hair bands. Wala kaming magawa kundi ang sundan siya noong bigla siyang tumakbo papunta doon.
Nang nandoon na kami ay mabilis kong kinuha 'yung may devil design at saka isinuot 'yon kay Marco. Natatawa akong tinititigan siya. "Bagay na bagay sa 'yo."
He frowned at me then grabbed the one with Minnie Mouse design. "Ito, bagay din sa 'yo."
I smile widely. "Kasi cute ako katulad ni Minnie Mouse?"
He pursed his lips as if he is preventing himself to laugh. "Kasi maliit ang mga daga, 'di ba?"
Doon lang nag-sink sa akin ang gusto niyang iparating kaya naman pinaghahampas ko siya sa braso niya nang malakas. Lokong 'to, trip lagi ang height ko!
Inirapan ko na lang siya at saka ibinaling ang tingin kay Ben 10. Ngayon ay para siyang inosenteng bata na in-o-obserbahan ang mga hair bands na parang science project.
Kinulbit ko siya. Then I smile widely when his gaze turned on me. "How was it?"
He blinked. Nagpalipat-lipat ang tingin niya sa hair band at a mukha ko bago sumagot. "It's . . . cute."
Dahil sa sinagot niya ay lumawak ang pag-ngiti ko. Ito ang gusto ko kay Ben 10, eh! Uto-uto!
Sa saya ko ay kinuha ko tuloy ang hair band na may angel na design at isinuot iyon sa kanya. Siya ay para talaga inosenteng bata na kinapa-kapa iyong isinuot ko sa kanya.
"Malabo lang ang mga mata ni Ben 10. Maniwala ka diyan." Singhal ni Marco habang may nakakalokong ngisi.
"Ikaw kaya ang malabo ang mga mata. Sige nga, sino ba sa inyo ang naka-eyeglass ngayon?" I backfired with a poker face.
Maya-maya pa'y nakarinig kami ng malakas na pagtawa mula kay Magne kaya napatingin kaming tatlo sa kanila ni Vaeden. Sinuutan niya pala ng hair band na may dog ears na design si Vaeden.
"Ayan! Bagay na bagay sa 'yo! Mukha ka kasing aso!" Sambit niya habang malakas pa rin ang pagtawa. Mabuti na lang at punong-puno ng tao ngayon sa daan kaya't walang nakakapansin sa ingay na ginagawa namin. Tiyak, pagkakamalan nila kaming mga baliw.
Kinuha ko naman ang hair band na may cat ears na design at saka ito isinuot kay Magne. "Ayan, para bagay kayo."
Matapos kong sabihin iyon ay nag-"Ayie" kami ni Marco. At pati na rin ang ibang mga customers na pinapanood kami. Iyon ang dahilan kung bakit biglang namula ang mga pisngi ni Magne. Ngayon ay naka-smirk na sa kanya si Vaeden habang nag-ta-taas baba ang kanyang mga kilay. Tila bang inaakit niya ang best friend ko.
Ilang saglit pa, bago magkalimutan ay nagbayad na rin kami.
Nagpalipat-lipat kami ng mga booth. Kaliwa't kanan ang ginawa naming pagkain habang patuloy na naglilibot. Pakiramdam ko nga'y punong puno na ang tiyan ko dahil sa kabusugan.
Naglaro din kami sa mga booth na may palaro katulad ng basketball game na padamihan ng mashu-shoot na bola. As expected, si Marco ang nanalo sa amin.
Nilaro din namin 'yung padamihan ng mababaril na mga bote at ang premyo ay 'yung mga cute na stuff toys. Wala ni isa sa amin ang nanalo kaya halos maubos namin doon ang mga pera namin. Mas malaki pa nga yata ang nagastos namin keysa doon sa mismong presyo ng stuff toys, eh!
Nadidismaya, nagpasya na lang kaming pumunta sa Hunted House booth. Balita kasi namin ay talagang nakakatakot ito, base sa mga posts ng mga students na nakapunta na rito.
Nang nasa loob na kami, it was really freaking scary. Sobrang dilim at tanging dim lang ng ilaw na pula ang makikita.
Pero nagpatuloy pa rin kami.
Kasabay ng paghakbang ko ang paglakas ng t***k ng puso ko.
Nakakainis! Kahit anong pilit kong ipaalala sa sarili kong hindi totoo ito ay hindi pa rin talaga ako naging handa noong may biglang lumitaw mula sa gilid namin.
It was a freaking zombie!
That was the moment when I run as fast as I can. Hindi ko na inintindi pa ang mga kaibigan ko!
Nagpatuloy ako sa pagtakbo hanggang sa may clown na may nakakatakot na mukha ang biglang tumambad sa daan ko. Then he freaking run towards me! And I was the quickest to paddle my feet back to my friends who is now shouting the hell out of their petrified selves!
Ngunit hindi talaga kami naging handa noong bigla na lang silang dumami! Kaya't nagsumiksik talaga kami para hawiin silang mga nakaharang sa daraanan namin. Halos masapak ko pa nga 'yung white lady kasi ayaw akong lubayan ng hinayupak! Kapit nang kapit sa braso ko! Mabuti na lang at napigilan ako ni Magne.
That was really that certain moment na pinangako ko sa sarili kong hindi na muli pa akong papasok sa kahit anong Hunted House uli!
Pero ang nakakatawa, mas malakas pa ang irit nina Vaeden at Marco keysa sa amin. 'Yung tipong parang kami ang naging lalaki dahil sa amin sila nakakakapit.
Well, if someone is to ask me how was Diyes on that whole damn time, wala siyang reaksyon. As usual, he is with his innocent gaze. Looking like he is observing and assessing our mental capabilities.
As we goes outside of the freaking scary Hunted House, we were screaming and laughing at the same time. We really had a lot of fun kahit nakakamatay iyong takot!
That moment, we are youth. We have no projects, activities, and exams to mind. All we are thinking right now is what we have right now. We are enjoying and cherishing the moment as if it's our last. After all, this is the purpose of this event, to make the student forget all the sleepless nights and stressful days of Finals Week.
Noong matapos na kaming magtawanan ay doon lang namin na-realize na mag-a-alas singko na pala.
Hinihingal, I am still laughing when I was halted by Marco. He is handing me a handkerchief.
Nagpalipat-lipat ako ng tingin sa hawak niya at sa kanyang pawisang mukha.
I saw him wince.
And I was never ready on the next thing that he did . . .
He put the handkerchief on my face. My heart is beating furiously when he gently wipe the sweat off of my face.
Napapakurap, my gaze never left him.
At parang nananadya pa yata ang tadhana noong biglang naging sweet ang pinapatugtog sa speaker.
My lungs are black, my heart is pure.
My hands are scarred from nights before.
And my hair is thin and fallin' out of all the wrong places.
I am a little insecure.
His gaze are pulling my heart as he continued to wipe the sweat on my forehead.
It was . . . pull of concern.
Wait-- s**t. Iyong puso ko!
My eyes are crossed, but they're still blue.
I bite my nails and tell the truth.
I go from thin to overweight day-to-day it fluctuates.
My skin is inked, but faded, too.
Still gently, he directed his hands towards my cheeks.
And swear, that was the most magical seconds of my life.
Hindi ko na inalintana pa ang maingay na pag-aasaran nina Magne at Vaeden.
Right on this certain moment, my surrounding is moving in slow motion. And there was only me . . . and Marco.
But she loves me, she loves me.
Why the hell she love me,
When she could have anyone else?
Oh, you love me, you love me.
Why the hell d'you love me?
'Cause I don't even love myself.
Nagwawala na ang puso ko noong dalhin niya ang kanyang pagpunas sa kabila kong pisngi.
Call me assuming but right now, I feel like I am not a friend to him.
It's like . . . I am more than that.
Baby, the best part of me is you.
Lately, everything's makin' sense, too.
Oh, baby, I'm so in love with you.
"Okay na." He said while smiling. It made him flash his damn dimples.
"Thank you." Came by my small voice. Ramdam ko ang pamumula ng mga pisngi ko ngayon.
"No worries," he chuckled and I was not really when he pulled the strand of my hair behind my ears.
It was a simple gesture.
But the hell, it f*****g made me want to explode in happiness!
Shit, Marco.
You are going to be the death of me!
- Writer
