Possessive 10 - STIR (FREE)

CHAPTER 12 - SPG

Nagulat din si Anthoine sa sarili niya. Bakit bigla niyang kinabig ang dalaga? Bakit bigla niya itong hinalikan? Bakit patuloy niya pa itong hinahalikan ngayon? Magkahugpong pa rin ang mga labi nila. Naaakit siya sa lambot ng mga labi nito, sa init ng hininga nito, sa munting ungol na dumudulas mula sa bibig ni Urduja.

“Señorito…” paungol nitong sambit sa pangalan niya.

Nang marinig ni Anthoine ang boses ng dalaga ay parang binuhusan siya ng malamig na tubig. Tumuwid ang likod ng binata at pumulupot ang mga kamay niya sa magkabilang braso ni Urduja upang ilayo ang katawan nitong nakadikit sa kaniya.

Ang pagsusumamo sa mga mata nito ay mas lumalim. “Itataboy mo na naman ba ulit ako?” Hindi pa man natutuyo ang luha sa mga pisngi nito kanina ay muli na naman itong umiyak.

“This isn’t right! You shouldn’t have kissed me, and I shouldn’t have kissed you either. Hindi dapat natin ginagawa ito. Mali. Sobrang mali.” Marahas pa niyang iniling ang ulo.

“Bakit mali?”

“Dahil napakabata mo pa!”

“Hindi na ako menor de edad!” giit nito.

“But you are barely legal, my God!” Napabuga siya ng hangin.

Gumuhit ang paghihimagsik sa inosenteng mukha ng babae, tapos ay lakas-loob na kinubkob ng mga kamay nito ang mukha niya. She rose on her tiptoes and pressed her lips against his once more.

Sa loob ng ilang segundo ay hindi nakakibo ang binatang abogado. Pero nang natutukso na siyang tugunin ulit ito ay mabilis na niya itong itinulak. Napalakas ang pagkakatulak niya rito, dahilan para matumba ito at bago ito tuluyang sumubsob sa sahig ay natabig pa nito ang cylinder vase sa center table. Nahulog iyon at nabasag. Mabuti na lang at hindi nahawakan ng babae ang mga basag na pirasong nagkalat sa sahig.

“Urduja, I didn’t mean to push you that hard. That wasn’t deliberate. That was…” Hindi malaman ni Anthoine kung paano ito lalapitan o hahawakan. Nakukunsumi siya sa sitwasyon.

Hindi ito bumangon. Habang nakaupo pa rin sa sahig, itiniklop nito ang mga tuhod at dinala sa dibdib nito. Umiyak ito nang umiyak.

Ang tunog ng pagnguyngoy ni Urduja ay nagpapasikip sa dibdib ni Anthoine. Ayaw din naman niya itong saktan. Gusto lang niyang lumayo ito sa kaniya. Dumistansiya.

Lumuhod siya sa harapan nito. “Urduja…”

Nag-angat ito ng mukha at tumitig sa kaniya. “Señorito… halikan mo ulit ako,” hiling nito, ayaw pa ring sumuko.

“Lasing ka,” matigas niyang bigkas.

“Siguro, pero alam ko kung ano ang ginagawa ko ngayon!” hiyaw nito.

“Naririnig mo ba ang mga sinasabi mo, Urduja?” Akmang tatayo sana siya, subalit hinawakan siya sa kamay ng dalaga.

“Pakiusap, Señorito, huwag mo akong itulak palayo. Huwag mo akong talikuran,” daing nito.

Hindi nakakilos ang binata.

Ang dalaga ang unang gumalaw. Lumapit ito sa kaniya, inabot ang mukha niya at dahan-dahang idinampi ang mga labi sa kaniya. Gayunman ay pilit pa ring nilabanan ni Anthoine ang tuksong rumarahuyo sa matinong bahagi ng utak niya kaya kahit nagmakaawa na ang dalaga na huwag niya itong itulak palayo ay ginawa niya pa rin. He pushed her away from him, stood up, and marched toward his room.

Pipihitin na lang niya ang doorknob ng silid nang marinig niya ang malakas na pagsinghap ng dalaga. Nilingon niya ito at namilog ang mga mata niya nang makitang nakatayo ito at nakakuyom ang isang kamay nito sa matalim na piraso ng nabasag na vase. Tumutulo na ang dugo mula sa sugat nito sa palad at pumapatak iyon sa sahig.

“Urduja! Lasing ka lang ba o talagang hindi gumagana iyang utak mo?” galaiti niya, galit na galit. Inisang hakbang niya lang ang distansiya nila at hinagip ang kamay ng babae. Inagaw niya ang hawak nito at tinapon iyon sa isang tabi. Tapos ay sinuri niya ang sugat sa palad nito.

Hinila ni Anthoine sa kusina ang dalaga at hinugasan ang sugat nito. Pagkatapos niyon ay pinaupo niya ulit ito sa sofa sa sala. Kumuha siya ng first aid kit. Pinahiran niya ng gamot ang sugat nito at nilagyan ng bandage.

“Señorito, gusto kita… Ako ba, kahit kaunti, hindi mo gusto?” biglang tanong nito sa kaniya, titig na titig ito sa mukha niya.

“Urduja…”

“Ayaw mo akong makitang umiinom kasama ng ibang lalaki. Nabahala ka nang makita mong may sugat ang kamay ko. Ibig sabihin, may nararamdaman ka rin sa akin, ’di ba?”

Umigting ang panga ni Anthoine, pero hindi siya nagsalita. Kapag sinabi niyang wala siyang nararamdaman para rito, baka damputin na naman nito ang basag na piraso ng vase. He didn’t want her to hurt herself. Sa tamang tiyempo ay pagsasabihan niya ito—ipapaintindi niya rito na mali ang ginawa nitong iyon.

“Señorito?” untag nito sa kaniya. Walang babala nitong inilapit ang mukha sa kaniya at ninakawan siya ng halik sa labi.

Gumalaw ang linya ng panga ni Anthoine. The moment he felt the softness of her lips again, his jaw tightened. Naghahalu-halo na ang mga emosyon niya nang mga sandaling iyon. Nahihirapan na siyang rendahan ang sarili. “Urduja, please stop.”

Hindi ito nakinig.

Nang muling lumapat ang mga labi nito sa labi niya ay niyapos na niya ito nang mahigpit at itinulak pahiga sa sofa—siya ang nasa ibabaw at ito ang nakahiga sa ilalim niya.

“F*ck,” ang tanging nasabi niya bago niya tuluyang pinalalim ang halik. Pinasidhi. Ramdam niya ang pagkagulat ng dalaga sa naging maigting niyang pagsakop sa bibig nito, pero hindi ito pumalag. Hindi siya nito itinulak, sa halip ay mas ibinuka pa nga nito ang mga labi. Umungol si Anthoine at marahas na ipinasok ang dila sa loob ng bibig ng kahalikan.

Sinikap naman ni Urduja na ibigay ang kaparehong intensidad ng mga halik niya. Her kisses were still a bit awkward. Her lips were trembling, but she was trying her hardest to kiss him the way he was kissing her. And he was pleased. Tuluyan nang nabuhay ang apoy ng kaniyang pagnanasa. Marubdob niyang isiniksik ang dila sa loob ng bibig nito.

“Open your mouth wider, Urduja,” mainit niyang bulong sa bibig ng dalaga.

Lalo nga nitong ibinuka ang bibig.

He kissed her deeper, his tongue reaching the back of her throat. At habang hinahalikan niya ang babae ay nagsimula namang maglumikot ang mga kamay niya. Una ay sa kurba lang ng leeg nito. Bumaba iyon sa linya ng balikat ng babae, at dumausdos pa sa umbok ng dibdib nito.

Umarko ang likod ni Urduja nang maramdaman nito ang init ng palad niya sa dibdib nito kahit may suot pa itong damit. Simpleng bestida lang ang suot nito na manipis ang tela. May butones iyon sa harapan. Gumalaw ang mga daliri ni Anthoine, kinalas ang mga iyon, ngunit sa pangatlong butones ay naubusan na siya ng pasensiya. Mariin niyang hinawakan ang harapan ng damit ng dalaga at buong lakas iyong pinunit.

Umungol ang babae, subalit hindi nito magawang magsalita sapagkat sakop niya pa rin ang mga labi nito. Kung may nais sana itong idaing ay nakulong na lamang iyon sa likod ng lalamunan nito.

Kumuyom kaagad ang kamay niya sa dibdib ng dalaga, at napatiim-bagang siya nang maramdaman kung gaano ito kalambot. Mas nagningas ang pananabik niya. Kinubkob, sinapo, nilamas, at pinisil niya ang dibdib ni Urduja.

Pinakawalan ni Anthoine ang mga labi ng dalaga at minasdan ang mukha nito. The woman was very red. Her cheeks were red, and her lips were already swollen from the way he had kissed them so recklessly. He brushed his thumb over her lower lip, then slowly slipped his finger into her mouth. Ang init ng bibig nito ay nagpaungol sa kaniya at halos madurog ang mga bagang niya sa mariing pagkikiskisan.

Alam ng binata na hindi niya dapat ginagawa ang mga ginagawa niya ngayon sa dalaga. Hindi dapat, pero hindi na niya makontrol ang sarili. He didn’t know what had gotten into him. It felt like the last thread of his control had snapped. Ang pagkakaalam niya ay wala siyang interes sa dalaga, kaya naguguluhan din siya sa sarili niya ngayon. But it’s too late to stop now.

Tumungo sa gilid ng leeg ni Urduja ang mainit niyang labi. Hinalikan niya ang parteng iyon. He kissed her hard, sucked her skin, and left red marks on her. Mayamaya ay gumapang pababa sa dibdib ng dalaga ang mga labi niya. Hurriedly, he wrapped his lips around her engorged n*pple and sucked on it—hard and hungry. Agresibo at sabik na sabik.

Sumabunot ang mga kamay ng babae sa buhok niya habang panay ang pagliyad ng likod nito, lalong inaalay ang katawan sa kaniya. And he didn’t disappoint her—he sucked not only on her n*pple but also on the sensitive skin around it as he alternated between one breast and the other. Pabalik-balik.

Pinaggapang na rin niya ang kamay sa ilalim ng palda ng suot nitong bestida. His hand crawled to her inner thigh and then to her cotton panties. Hinawi lang ng mga daliri niya pagilid ang tela ng panloob nito at direktang hinawakan ang mainit nitong pagkab*bae.

Urduja was already wet and needy. So, he didn’t make her wait anymore and he pushed one finger inside her. Masikip ang makipot nitong lagusan, bagay na mas nagpalapot sa kagustuhan niyang angkinin na ito.

“Señorito!” ungol ng dalaga.

Pinaglabas-masok niya ang daliri sa lagusan nito. Ibinaon at hinugot nang paulit-ulit. Walang-tigil. Walang pagpipigil. Walang pahinga. Hanggang sa nanginig ang mga balakang ng babae at umawang ang mga labi nito.

Siniil niya ng mapusok na halik ang nakabuka nitong bibig. He kissed her aggressively as her body trembled intensely from the climax. Hinayaan lang din siya nito at pilit pa nga nitong ginanti ang mga halik niya.

Hindi na makapaghintay si Anthoine. Nagliliyab na ang apoy sa loob ng katawan niya. Gusto na niyang angkinin ang dalaga. Kaya mabilis niyang hinila pababa ang panloob nito, at hinagis iyon sa kung saan. Pinaghiwalay niya agad ang mga binti ni Urduja. Ang mga kamay naman niya ay nagmadali sa pagkalas ng suot niyang sinturon. Sinunod niya ang pagbukas sa butones at pagbaba sa zipper ng kaniyang pantalon.

Alam niyang ito talaga ang gustong mangyari ni Urduja, at kapag hindi pa siya tumigil ngayon ay malaking konsekuwensiya ang kahaharapin niya bukas.

Pero hindi na niya kayang pigilin ang sarili.