Sa ilalim ng liwanag na buwan nabatid ko sa sarili kong katapusan na ng lahat.
Ilang taon akong nagtiis. Ilang beses kong binalewala ang sakit at pighating idinulot nila.
Paulit-ulit akong sinisi ng lahat. Pauulit-ulit akong niloko ng sarili kong pamilya na hindi ko dapat pinagkatiwalaan.
Narito ako sa harapan ng nitso mo. Nasasaktan. Pagod na pagod na. Hindi ko alam kung saan ako pupulutin pagkatapos nito.
Alam kong hindi ka pa patay. Niloloko mo lang ako. Ang lahat ng nakapaligid sa atin.
"Jessica nababaliw ka na ba?! Anong binabalak mo. Tigilan mo na. Tama na!", sigaw ng bestfriend kong si Lea.
"Lea siya ang kailangan ko. Hindi ko kayang mabuhay ng wala siya!", nangangatal na pagmamakaawa niya.
"Pinilit nila kong ipalaglag ang dinadala ko. Nagising na lang akong nakahiga sa ka
