The Dream Match

Chapter 2.2

RONA IMELDA'S POV

Ginabihan ay tumutulong ako sa gawain-bahay sa pamamagitan ng paghuhugas ng mga pinggan, kubyertos at mga baso.

Samantala ang aking ina ay nakaupo, nakukuwenta ng badget sa mga bayarin ng bahay, kuryente, tubig at iba pa.

Si Ate Regine ay nanonood lang ng T.V.

Maayos pa ang mood naming tatlo dahil walang anumang istorbo na naghahadlang sa amin.

Hanggang Sa aksidenteng nahulog ang isang pinggan na hinugasan ko.

At eto yun sumunod na eksena.

"Ano ba yan! Ang tanda mo na Rona, Hindi ka parin mag-ingat ng gamit." Sigaw ni ate Regine na mayroong galit.

"Sorry po..." eto nalang ang sinabi ko

Tumayo sa kanyang kinauupuan, lumapit siya sa akin at sinabing "Ano ba ginagawa mo sa school?! Nagpapaganda ka lang ba?!" habang ang kanyang kanang hintuturo ay nakapunto sa akin.

Hindi ako makapagsalita dahil kay ate Regine. Biglang napansin ng aking ina ang alitan naming dalawa na parang minamasaker ni ate Regine ang damdamin ko.

"Regine, Tama na..." Tumayo si Mama habang sinabi niya ito.

"Bakit?! Totoo ba Rona?!" Ate Regine.

"Ate..."

"Hindi naman sadya ng kapatid mo ah. Ano ba problema mo???" Depensa ng aking ina.

"So, kinakampihan mo etong ampon na ito?!" Tanong ni ate Regine kay Mama.

"Ate, please..."

"Regine, ano ka klaseng tao ka? Hindi kita pinalaki na ganyan ah." Sabi ng aking ina.

"Hayzz!!!" Nagigigil si ate Regine sa akin. "Bahala na kayo diyan!!!" Sabi niya at siya'y umalis sa bahay.

Lumapit si Mama at sinabi niya na "Rona, Okay kalang???"

"Opo..." Sagot ko. "Sorry po dahil-"

"Huwag kang mag-alala. Nandito ako para sayo." Tugon niya sa akin at biglang niya ako niyakap.

****

Kinabukasan, naglalakad ako papunta sa school.

Pero...

"Hoy! Eto yun, diba?" Sabi ng isang babae. Blondeng mahaba, naka pulang T-shirt at naka short.

"Ano? Tirahin na natin?" Sabi ng isang babaeng kasama niya. Naka Sando na Black at naka leggings.

"Excuse me po." Diretso ako sa paglalakad

"Hoy!! Saan ka pupunta?" Hinarang nila ako.

Hinawakan nila ako at pinagsasabunutan ako.

Pero biglang may dumating ng babae sa likuran ng mga taong nagbubugbog sa akin. Asul yung palda niya, puti yung damit na may letrang "F" sa kanang dibdib at blue ang kanyang buhok.

Teka! Parang pamilyar yung kasuotan niya, pati ang kanyang buhok at yung simbolo sa kanang dibdib ng kanyang damit.

Ibig sabihin ito, Si Ikaapat na Chairman.

Biglang napatigil sa pagbubugbog nila sa akin.

"Chairman??!!" Napansin nila ang paglapag ng Ika-apat na Chairman.

"Naku!!"

"Ano ginagawa mo sa bata?!" Seryosong tanong niya.

"Wa-wala po..." Sagot ng isang babae.

Hindi ako makapagsalita dahil baka masapak ako pag-alis.

Pero...

"Yun Totoo?" Ang mata ni Ika-apat na Chairman ay naging azul na mayroong tuldok tuldok.

Teka! Yang yung Macrocosmic Vision niya

"Sorry po!"

"Sensya na po!!"

Dahil alam nila na maari silang mapahamak sa Vision niya, Umalis ang mga nangbubugbog sa akin.

Nilapitan ako ng ikaapat na chairman habang Napawala niya ang kanyang Macrocosmic Grasp at sinabing "Iha, nsaktan ka ba?"

"Hi-hi-hindi po..." Sagot ko sa kanya na mayroong pagkamutla sa mukha.

Totoo ba ito?! Si Idol kausap ko?!

"Anong nangyari sayo, Inaaway ka ba nila?"

"Ah... Huwag n'yo na po ako alalahanin."

"Sama ka sa'kin at pupunta tayo sa Capital Palace."

Nagulat ako sa sinabi niya. Pinapapunta niya ako sa Capital Palace, pero yung oras ko sa school.

"Ano po?? Eh may pasok po ako eh..." Eto nalang ang sagot ko

"Pero willing ka na pumunta mamaya?" Tanong pa ni Ika-apat na Chairman.

"Ah... Kung may oras po ako."

"Wait!"

Hinawakan niya ang balikat ko at parang may nangyayari sa katawan ko. Parang Sumisigla ako.

"Ano po ginagawa ninyo?" Tanong ko sa kanya.

"Ligtas ka sa mga nang-aapi sayo." Sabi niya habang patuloy na ginagawa sa akin tapos dahan dahan niyang binitawan ang balikad ko.

"Try mong magbuga ng apoy." Utos niya sa akin.

"Ano po?"

Buga apoy?! Anong ibig sabihin nito?!

"Try mo magbuga ng apoy." utos niya sa akin.

"Paano po?"

"Inhale ka tapos maglabas ka ng hangin sa bibig mo."

"Si-sige po."

Ako ay nag-inhale tapos parang may power yun bunganga ko at nagbuga nga ako ng apoy sa bibig ko. Nagulat ako sa ginawa ko, ibig sabihin ay may kapangyarihan ako?

"Mahusay, Iha." Sabi ni Ika-apat na Chairman.

Ngumiti ako habang nakatingin ako sa kanya.

"Hinay lang muna sa paggamit niya baka maubusan ka." Paalala niya ukol sa kapangyarihan ko. "Nga pala! Ano name mo?"

"Ah... Ako po si Maria Ronalisa po. Rona nalang po tawag sakin."

"Oh!! Rona, Nice To meet you." Tugon niya

"Nice to meet you din po." Sabi ko sa kanya

"Sige na, mauna na ko. Paalam sa iyo." Sabi niya at biglang umalis sa pamamagitan na paglipad.

"Bye po." Sigaw ko habang nasa himpapawid siya.

Pumunta na ko sa school na may ngiti sa mukha ko dahil nakaharap ko ang iniidolo ko simula noong bata pa ako.

****

After ng school ko, Dumating ako sa isang lugar.

Dito daw kami pwede magkita dahil matao na daw sa Capital Palace dahil sa maraming magpaparehistro ng SPES at maraming nagpapa-apply ng trabaho sa bandang first floor nila.

Sa lugar na kinatatayuan ko, puno siya ng mga Bandalismong sulat sa bawat pader. Mukha siyang tulay pero abandonahang hideout ito ng mga gang noong araw.

Medyo pamilyar ako rito dahil sa sulat palang na "SPUTNIK"

Nilalamig ang aking binti at aking mga braso.

Pero may narinig akong boses.

"Rona?" Tinawag ako ni Ika-apat na Chairman sa malayo.

Naka-palda rin siya na itim, naka tsinelas na black at naka-T-shirt na Yellow na nakasulat na "LAKERS"

"Yes po." Lumingon ako at nakatingin ako sa kanya.

Lumapit siya sa aking at sinabing "Gusto mo matuto?"

"Opo!" Sagot ko. "Kahit kung paano dumepensa lang po."

"Sige, Iha."

At Tinuruan ako ni Ikaapat ang kanyang combat style. Mula sa streching, sa iba't ibang stance, at sa mga forms ay pinag-aralan ko.

Hindi siya striktong mangtuturo pero seryoso siya sa bawat galaw ko. Kaya kada maling galaw ko ay pinapaulit niya sa akin.

----

LALA DEL ROMEO'S POV

At hospital, I sit on the crouch while waiting for the result.

Unto...

Dumating ang doctor and ask "Who's the family relative of the patient?"

I stand up and says "He's my father, Doc..."

"Oh!!! Sorry, Ma'am."

"W-what do you mean?"

Wait! Why he apologize? My father was die? Or what?

"He's have a Stage 4 brain cancer."

"Wha-what???!!" I shocked

Stage four brain cancer? It is true?

"I leave you for a while, Sorry.." He said and walked away on me after.

"Hey, Doc!!"

Hindi pinansin ang shout ko.

Wait! Why he didn't told me about his illness? No Daddy! No!

I suddenly try to enter to the room and I lucky it, but I saw my father na nakahiga.

"Papa..."

Hinarang ako ng isang nurse and says "Don't go to him."

"But he's my father." I defend what I do.

"I understand your situation but Don't go to him for a while."

I have no choice to follow the nurse's what she said and I go out to the room.

Followed by sitting on the crouch...

And crying...

****

A couple of days later, nakayuko ang ulo ko sa mesa while nakaconfine ang father ko sa hospital.

"Lala?" He said habang nakahiga sa kama.

May nakakabit ng dextros sa left arm at nakakabit din ang oxygen pipe sa kanyang nose.

"What?"

"I want to said the truth." He said.

Wait, Truth? Anong truth? It is about me? His company? Or what?

"Wha-what is it?"

"I'm not your real father." He said.

"Wha-what?!" I shock sa sinabi niya. So, Ako yung tinutukoy sa rumor ng Economic News na May isang pamilya na nag-ampon ng bata?

Wait! So meaning to say that I'm not the real Del Romeo? Paano yung pamana niya na almost a decade na hinihintay ko if he suddenly retired or what?

"Go back to the Philippines and find your real family." He said.

"But you're my family." dinepensahan ko what he said as my reply.

"No... But please Care my..."

"I know! Even I'm an adopted offspring." I interrupt what he said. "Promise, I'm Ellainah Del Romeo. I want to-"

Biglang nawalan ng malay ang father ko. Wait! Daddy hindi pa ako tapos.

"Doc!!! Doc!!" Eto nalang ang sigaw ko habang umiiyak because I saw my father na walang malay.

Flatten yung nasa Pulse Monitor at diretsong nakakabinging tunog ang naririnig.

Dumating agad ang isang doctor and said na "Sorry Ma'am, Go outside for a while."

"No.. I'm..."

"Please go outside, Madam."

"No..." I have no choice to go outside the room.

Dumating ang iilang nurse, may hawak na medical materials and tools. Maligtas lang ang daddy ko.

Gusto ko lang maretire lang si Daddy, not this because gusto ko makita niya ang pamamalakad ko as the new CEO.

****

In the conference room, pinag-usapan namin about sa company ni daddy dahil wala na siya.

Yes, he's gone.

May isang attorney na dumating and he said na "Oh!! Are you the-"

"Ye-yeah..." I answered immediately. "What happen to the company of my-"

"It is yours now." Sabi ni Attorney.

"Yo-yours?! It is mine?!" I shocked

Wait! So meaning to say na ako na ang C.E.O and owner ng company na ito?

"Mr. Del Romeo signed the order that You are now the new CEO and Owner of the Oil Company." Ani ni Attorney

"Did you mean that-"

"Yes! It is yours, Ellainah."

Ang aga ko pa maging C.E.O, pero wala na si daddy. Totoo ba ito? Totoo nga.

"Me-me-merci..." I said whil my tears was falling down.

"Je vous en prie. I want to go." Umalis na si Attorney.

Tumulo talaga ang luha ko sa tuwa dahil nasa akin na ang kompanya na hindi ko pwedeng ipabaya dahil galing ito sa aking ama.

"Papa... Je ti'ame..." Eto ang sinabi ng nasa isip ko. Hindi pa ako handa, but I accept. I'm promise na hindi ako mabibigo.

----

BATTLE'S POV

Isang buwan ang nakalipas..

Sa kompanya ng mga Del Romeo, may isang babaeng pumasok.

Mahaba ang kanyang buhok, may kaakit-akit na singsing sa kanang kamay, naka itim na uniformeng pormal at may I.D siyang suot.

"Boss Madam, Goodmorning!"

"Bonjour, Boss!"

"A great day, Boss Ellainah!"

Eto ang kanyang salubong habang papunta siya sa kanyang sariling opisina.

Pagpasok sa kanyang opisina ay eto ang kanyang salubong.

"Bonjour, Boss Lala!" Bati ng Secretary

"Bonjour..." Bati din niya.

Si Ellainah ngayon ay isang C.E.O ng kompanya ng kanyang ama.

Masaya siya sa kanyang ginagawa. Walang anumalyang nagaganap, lahat ay klarong klaro dahil sa magandang pamamalakad niya. Ngayon ay graduate na si Lala ng Bachelor of Science in Business Administration. At dahil rito, natutunan na niya ang lahat ukol aa kanyang kompanya.

****

Samantala sa isang pribadong paaralan.

May isang babaeng pumasok. Naka uniformeng puti, naka paldang itim na hanggang binti, hanggang leeg ang kanyang buhok, may nunal sa noo, kulay black ang kanyang back pack na may sunflower sa kanyang harapan ng bag niya, at may bitbit na isang libro.

Madaming estudyante na tumingin sa kanya. Imbis na asarin at pagsalitaan ng masakit na salita. Eto ang kanyang naririnig.

"Madam President! Goodmorning!"

"Ano feel ng inampon ka? Ang sarap noh kasi may pamilya ka pang nag-alaga sayo. Sana all!"

"Next Time, sama mo ko kay Madam Chairman, Madam President!"

"Si Kyline Alcantara ng school na toh! Huy! Goodmorning pala!"

Nakangiti lang rin ang babae na iyon habang naglalakad papunta sa kanyang silid-aralan niya.

Maingay noong nasa labas pa siya.

Pero pag pasok niya ay eto na ang kanyang salubong.

"Madam President!"

"Hi President!"

"Crush kita Madam!"

"Ayiiee!"

Tumahimik lang na mayroong ngiti habang papunta sa kanyang upuan at umupo na ito.

"Sis, Famous kana." sabi ng kanyang isang kaklase niya.

"Maliit na bagay yun." Tugon ni Rona.

Si Rona lang naman ang may HIGHEST Honor sa buong paaralan. Maraming nainggit sa kanya dahil sa kanyang kasipagan na ginawa.

Pero hindi nila alam ng dalawa, si Lala at si Rona ay mayroong isang bagay na kailangan gawin sa kanilang buhay.

Hindi natin alam kung ano ito pero tanging sila lang ang madidiskupre ng bagay na tinutukoy ko.

----

RONA IMELDA'S POV

Dahil sa turo ni Ikaapat, nag-iba ang kalagayan ko.

Maliban sa wala nang umaapi sa akin, nagiging makapangyarihan ako. Hindi ko alam kung bakit.

Sa huli naming pagkikita ni Ikaapat na Chairman ng Capital State.

"Bagama't natutunan mo na ang lahat, may bibigay ako sayo." Sabi niya sa akin.

"Ano po yun?"

May binigay siyang Ticket sa akin, isang kulay blue na ticket. Nilalaman ito ukol sa Special Force.

Ibig sabihin ba ito ay...

"Magiging Special Force ka." Sabi niya na may kasamang ngiti.

"Hindi nga?!" Hindi ako mapaniwala na nominee Special Force ako.

"Oo..."

"Salamat po!!!"

"Walang anuman yun." tugon ni Ikaapat na Chairman na may kasamang ngiti.

Hindi ko na tinanong sa kanya kung ano ang magiging unit ko bilang Special Force.

Pero, isang malaking biyaya ito.

****

Ilan minuto na nakalipas habang nalalakad sa daanan, may isang lalaking lumapit sa akin sa likuran.

Tinutukan ako ng kutsilyo sa kanang baywang at sinabing "Holdap toh! Akin na wallet at Phone mo. Kung ayaw mo masaktan."

Pero, Kaya ko na toh..

Hinawakan ko ang braso ng holdaper na may kutsilyo sa kamay na madiin at siniko ko siya sa mukha.

Natumba naman ang holdaper at nabitawan ang kutsilyo niya.

"Nagawa ko!" Bulong ko habang nakatingin sa holdaper

Tumayo si Holdaper at daling dinampot yung kanyang kutsilyo at balak niya akong saksakin sa tiyan pero mabilis kong hinawakan ang braso ng holdaper na may kutsilyo, umikot papunta sa likuran ni Holdaper at sinipa ko ang ulo ng holdaper.

Natumba ang holdaper at parang nahihilo ito. Tumayo ang holdaper at daling tumakbo dahil sa takot.

"Ingat kayo!!! Baka mahuli ka ng pulis." Sigaw ko.

Tapos, Naglakad nalang ako na para walang nangyari na ligtas. Hindi ko alam kung paano ko nagawa ito, pero nagpapasalamat ako sa nagturo kung paano lumaban.

****

Noong dumating sa bahay, nakasalubong ko si Ate Regine, at ganito na naman ang sumunod na pangyayari.

"Oh!! Saan ka galing?" Pagalit na tanong niya sa akin.

"Doon lang po sa kanto." Pakumbabang sagot ko sa kanya.

Sinampal ako sa mukha habang sinabing "Anong doon lang?!"

Biglang dumating ang nanay ko at inawat kaming dalawa.

"Ano ba kayong dalawa, anong klaseng kapatid kayo." Galit na pagkasabi ni Mama sa amin.

"Etong Ampon na ito, hindi siya umaamin kung saan siya galing." Sabi ni Ate Regine.

Hindi na ako mapakagsalita sa sakit na nangyari sa akin ngayon.

"Bakit ka ba ganyan ka sa Kapatid mo, Regine?" Galit na tanong ni Mama kay ate Regine.

"Yan nanaman tayo eh! Hindi nga natin kadugo yan tapos sasabihin mo pa ba na Kapatid ko yan." Nagtaray sa akin at umalis sa lugar namin.

"Hoy!!" Sigaw ni Mama.

Nakatingin ako kay Mama dahil alam kong nagagalit rin siya sa akin.

Pero..

Niyakap ako at tinanong na "Nasaktan ka ba???"

"Hi-hindi po..." Sagot ko.

"Pabayan mo na kapatid mo." Tugon ni Mama.

Hindi parin ako tanggap ni Ate Regine dahil sa estado ko.

----

LALA DEL ROMEO'S POV

At the sementery, naglalakad ako papunta sa puntod ng Daddy ko. May bitbit akong flowers in my left hand and Nilapag ko iyon sa ibabaw while smile.

Nakatingin ako sa puntod niya

And..

"Papa, Thank You for care, advise, support and love from the start until your end day."

Tumutulo ang luha ko sa sobrang sakit dahil hindi ko siya masasama papuntang Philippines.

"I promise, I do what you wish for me."

Pinunasan ko ang mukha ko. Ayokong umalis, but I do what I do.

"Je Ti'ame... Daddy..."

I kiss my father's grave na matagal.

Then, umalis na ako roon papuntang Airport.

I hope na makita ni Daddy ang lahat na ginagawa ko from the start until the end.

****

"Flight between Paris to Manila was start to take-off."

Eto ang narinig ko while I'm sit on the chair inside the plane.

I signed of the cross for safety measures because si god lang ang magliligtas sa amin sa biyahe. Then afterwards, nakikita konang Eiffer Tower. Iiwanan ko ang bansang kung saan ako nagmahal ng isang ama, mapuot man ang kapalit, may natutunan din akong magmahal sa kapwa kong tao.

While nakatingin ako sa Tower, naka-Take-off na ang airplane na sinasakyan ko ngayon. Mula sa taas, hanggang natigil ko ang pagtingin sa Eiffer Tower when lumayo na kami roon.

Capital State of Manila, kahit wala man kayong pakialam sa akin, darating na ako diyan.

****

A couple of hours later, I'm here in the Philippines.

Hilang-hila ko ang bagahe ko, naka sunglass ako para walang makapansin sa akin and naka-coat na puti.

When I walking out the Airport, may narinig akong ganito.

"Si Taki ba yun?!"

"Papicture tayo."

Lumapit sila sa akin na hindi ko namamalayan.

"Taki, Papicture!!!" Sabi ng isang babae

"Huh???" I confused.

Wait! Who's Taki?

"Taki, Idol ka namin! Buti buma&"

"Ah.. I'm not Taki, Okay..." I said and go away to them.

Afterwards, may lumapit ulit na isang lalaki.

"Taki, Paselfie!!!"

"I said I'm not Taki, Okay??"

I go to the outside of the Airport and Sumakay ako sa Taxi.

Binuksan ko ang backdoor ng taxi and I asked na "Ah.. Hotel De Valentina???"

"Sige po Ma'am." Sagot ni Driver.

Sumakay ako, umupo na ako sa backseat ng taxi na sinasakyan ko at umalis kami palayo sa airport.

Habang sa Taxi, may nakita akong ticket sa upuan.

Kulay blue, nakasulat na Special Force.

"Ah... Ano po toh?" I asked sa driver.

"Ticket po yan." Sagot ni driver. "Gusto mo ba maging Special Force?"

"What?!"

"Oh!! Do you want to be a Special Force?"

"Ah... Special Force?"

"Special Force. Just like police but have a special powers just like waterball and many more." He explain

"Okay, It is free?"

"Yeah! I hope you will be the savior of our State."

"Even I'm foreigner?"

"Yeah! Just you have a Filipino blood."

"O-o-okay."

Tinago ko yun Ticket sa bag ko. May dugo naman akong filipino kaya I'm Allowed to join this one.

****

Late night, nag-stay ako sa Hotel De Valentina.

Nasa Room 806 ako because I want to saw a view kung gaano kaganda ang Capital State at night.

Naka-blouse na damit ako na black at brown leggings.

Hawak ko ang Ticket while I'm drink tea. Nakatingin ako sa mga mailaw na building while I'm sitting sa umiikot na upuan.

"This is Capital State of Manila." bulong ko habang nakatingin sa so winsome na view.

Iniisip ko parin si Daddy.

"Daddy, I'm here." Bulong ko.

Nakatingin naman ako sa Ticket at binulong ko sa sarili ko na "If I become Special Force,I hope my mother saw me if She knew and notice me."

Nakangiti ako ng konti at nakatingin sa view.

----

BATTLE'S POV

Kinabukasan...

"It's Ten o'Clock in the morning." Lala.

"Bilis.. Taxi!!" Rona.

Ang dalawang babae ay naghahantay na masasakyan para makarating sa Special Force Center.

Nagpara silang dalawa ng Taxi na sabay at sabay silang nagbuksan na pinto sa likuran.

****

"Did you know where's Special Force Center?" Tanong ni Lala sa Driver na pinarahan niya.

****

"Special Force Center po. Metro lang.." Sabi ni Rona sa Driver na pinarahan niya.

****

Alam ng mga driver papunta roon, pero ibang daan sila.

Si Rona ay nasa Isang Village, kailangan lumabas ng Highway para makarating sa kanyang paroroonan. Dalawangpu't Kilometro sa Special Force Center.

Si Lala nama'y nasa isang Waiting Shed ng isang Avenue, diretso lang pero mas malayo, Limangpu't Kilometro sa Special Force Center.

Sumakay sila sa Backseat. Kasama ni Rona ang kanyang ina, samantala'y mag-isa lang si Lala na sumakay at nakaalis na sila pareho.

----

LALA DEL ROMEO'S POV

Huminto kami sa Special Force Center at bumaba.

"Thanks, kuya."

Sa pagbaba ko, madaming Tao ang aking nakita at Malaki ang Special Force Center.

"This is it." I whispered.

Naglalakad ako papunta sa Main Gate.

"Ticket?" Tanong ng isang guard.

"Wait po."

Binigay ko yun Ticket na hawak ko sa kanya.

"Maari kang makapasok."

Hindi ko medyo understand but I enter.

I hope, Mapabilang ako sa Special Force, because I know that I protect this Country, or even Two Countries which is France and Philippines.

Gawin nalang nating Whole World para hindi lang dalawang countries ang hawak ko.

----

RONA IMELDA'S POV

Kinabukasan, nakarating ako sa SF Center kasama si Mama.

"Sigurado ka talaga ah." Pag-aalala niya sa akin.

"Opo!" Tugon ko na may ngiti

"Ingat ka ah."

"Sige po..."

Lumayo na ko sa Kanya, si Mama nama'y umalis na tapos pumunta ako sa Pintuan. May isang guwardiya na nag-iispektiyon ng Ticket.

"Ticket?"

"Ay!!! Wait lang po sir."

Dinukot ko ang Ticket ko sa bag ko bnigay ko yun.

"Makakapasok kana, Maam.."

"Salamat po."

At nakapasok ako sa Special Force Center.

Naglalakad ako kung saan saan.

Nagtanong ako sa Janitor na "Kuya, Saan po yun Main Room?"

"Ah... Liko ka lang sa unang kanto, yun na.." Sagot niya.

"Oh!! Sige, Salamat po..."

Pumunta ako sa sinasabi ni Kuya at nakapasok ako roon.

Sana makuha nila ako bilang Special Force, kahit anong unit basta magiging Special Force ako kagaya ni Master Chairman.

----

BATTLE'S POV

May isang babaeng naka Black Coat na umupo sa likuran, three seat apart mula sa daanan, at siya ay pagod.

A couple of minutes, may babae rin na naka Black Palda na hanggang tuhod at pink longsleeve na shirt ay umupo sa likuran rin, two seat apart mula sa daan, a ang katabi nito ay ang isang babae na naunang pumasok sa eksena na ito.

Hindi sila nangpapansinin dahil nag Cecellphone ang isang babae while si ang isang babae naman ay Gumagamit ng tablet.

Pero hindi nila alam, sila ay mag-tiyahin, at sila ay magka-sangga.