The Dream Match

Chapter 2

BATTLE'S POV

Since namatay si Akane...

Ano nangyari sa dalawang bata???

Balik tayo sa kanal o sa imburnal

Sa may imburnal, nandoon yun dalawa mag-tiyahin na si Meriko at Amiko.

Pero sa sobrang inip at pag-aalala, tinulak ni Meriko ang takip at umalis ito. Iniwan niya ang kanyang pamangkin na si Amiko.

Tumatakbo ang batang si Amiko at hinahanap ang kanyang ate na si Akane...

"ATE!!!! ATE!!!!!"

Lagi niya ito sinisigaw habang hinahanap niya ang ate niya kung saan-saan.

Pero may nang-kidnap sa bata at dali-daling kinuha ang batang si Meriko.

"Bilisan ninyo." Utos ng isang kidnapper.

Hindi ko alam kung bakit may kidnapper sa gitna ng panggugulo ni Atheist Girl.

Tinakip ng kidnapper ang bibig at ilong ng bata para mapatulog ito.

Bilang umiinit ang katawan ng bata kaya binitawan ito.

"Aray!!!!"

Binitawan ng kidnapper ang bata at daling daling tumakbo si Meriko palayo sa mga mandurukot.

Kumanan sa kanto ng Estrada, kumaliwa sa Taft Avenue at diniretso niya ito.

Hanggang sa nagbangga siya ng isang lalaki sa ilalim ng istasyon ng tren. Medyo matanda, kalbo, maputi ang buhok, pango at Tisoy.

Noong nabangga ito, biglang natumba at nahimatay si Meriko dahil sa sobrang lakas ng pagbangga.

"Help!!! Help!!!" Eto ang sigaw ng lalaki.

Walang narinig sa sigaw niya.

Wala nang magawa ang pranses na lalaki na buhatin ito at dalhin sa malapit na ospital.

****

Mahigit ilan minuto ang nakalipas, nasa Emergency Room ang pransiskano habang hinihintay ang resulta sa kalakayan ni Meriko.

May lumabas na isang doktor at tinanong sa kanya na "Ah... Kaano-ano ninyo ang pasyente?"

"Wha-what?" Hindi maintindihan ang tanong ng doktor.

"Oh!!! Are you the father of the patient?" Tanong ng doktor.

"Ah... Eh..." Iniisip ng pransiskano na hindi siya ang ama ni Meriko. Pero naisip niya na paano kung wala siyang magulang o namatay ang kanyang mga magulang sa paghasik ni Atheist Girl.

At sinagot nalang niya na "Yes! She is my daughter."

"Okay! According to our observation, she has an amnesia." Ani ng doktor.

"Oh!!" Nagulat ang pranses sa sinabi ng doktor. "Why she have that?"

"She have a huge impact as she falls down and hit her head on the ground." Sagot ng doktor.

"Okay."

"But she's totally fine right now." karadagan tugon niya.

"Okay! Thanks, Doc."

"I'm rest for a while, Sir." sinabi ng doktor ito sa pransiskano at umalis.

Umupo ang pransiskano sa mahabang silya at napaisip niya na aampunin niya si Meriko.

****

Samantala, sa pamangkin ni Meriko na si Amiko.

May babaeng dumaan sa daan at ang anak niyang pitong taon gulang. Galing sila sa Palengke at bitbit ang mga binabili.

"Diba bawal bata sa lockdown?" Tanong ni Regine, ang bata na pitong taong gulang.

"Anak, bawal nga pero malayo yun salbahe eh." sagot ni Rosalinda, ang ina ni Regine.

"Okay po." Regine.

Pero may naririnig ng iyak ng bata si Regine, napahinto sila at sinabing "Wait po ma, may naririnig ako."

"Ano?" Rosalinda.

"May umiiyak na baby eh." Sagot ni Regine habang tumitingin kung saan-saan.

"Eh..." May napansin si Rosalinda sa kanal.

May bakas ng paa at kamay malapit sa kanal at may isang tiyupon sa isang bakas ng paa.

Pinuntahan nilang mag-ina ang kanal at andoon yun bata.

"May baby nga!!!" Nagulat si Regine sa kanyang nakita.

"Oh Jusko!! Anyare sa bata?!" Nag-sign of the cross si Rosalinda dahil sa gulat niya nakita ng bata sa kanal

Nagkaroong ng dumi sa katawan ng bata.

"Asaan po yun mama niyan?" Tanong ni Regine.

Patingin-tingin kung saan saan si Rosalinda, daling kinuha ni Rosalinda ang bata at sinabing "Uwi na tayo, bilisan natin."

"Eh yun-"

"Wala yun mama nito. Tara na anak at bitbitin mo yun iba." Sabi ni Rosalinda habang bitbit ang bata.

Bitbit ni Regine ang lahat na pinabili nilang mga pagkain at tumakbo sila pauwi sa kanilang bahay sa kanto ng Estrada.

****

Samantala kapatid ni Akane na si Meriko.

Pinapantayan ng pransiskano ang bata na si Meriko na nagpapagaling sa ospital

May pumasok na Nurse, may bitbit na isang ballpen at isang papel na may patungan at sinabing "Ah... What is the name of the patient???"

Nag-iisip ang lalaking pranses kung ano ang maipapangalan niya sa bago niyang anak.

"Ah... Ellainah! Ellainah Del Romeo..." Eto nalang ang naging sagot ng pransiskano.

"Okay..." nilista niya ito at umalis.

Imbis na Meriko Mendoza, Ellainah Del Romeo ang nilagay sa isang malinis na papel.

Hawak ng pransiskano ang ulo ng bata at sinabing "If you awake, you will be my beloved daughter and I care for you Promise..." at may kasamang ngiti.

****

Samantala sa anak ni Akane na si Amiko, maayos na ang kalagayan ang bata.

Pinaliguan nila muna ang bata para matanggal lahat ang mga putik at mga burak sa katawan.

Binihisan siya ng mabuti at pinainom na ito ng gatas.

Ngayon ay nag-iisip ng pangalan sa sanggol. Nilista ito sa Ronalyn, Ronasell, Ronajoy.

Hanggang sa, "Maria Ronalisa..." sigaw ni Rosalinda.

"Huh??"

"Anak, tawagin mo siyang Rona." Bilin ni Rosalinda kay Regine.

"Eh ano po yun name niya?" Tanong ni Regine.

"Maria Ronalisa. Dapat yan ang name mo eh kaso mas nagandahan ang tatay mo sa Mariella Reginaldina." Sagot at paliwanag ni Rosalinda.

"Tapos po?"

"Hmmm.. Basta tawagin mo siya Rona ah." Rosalinda.

"Opo, Mama." Regine.

****

Walong taon ang nakalipas,

Lumaki na si Meriko at Amiko ng malusog na pangangatawan.

Si Amiko ngayon ay naninirahan na sa isang condominium sa Far East District, lumipat sila ng bahay ng bagong pamilya niya dahil hindi nila muna kayang tumira sa West Coast dahil inrerenovate ang mga istablishemento roon.

"Rona! Regine! Papasok pa ba kayo???" Sigaw ni Rosalinda sa mga anak niya.

Bumaba si Regine at sinabing "Opo! Ewan ko lang po kay Rona.". Naka puting T-Shirt at Mahabang palda.

Bumaba na rin ang bata na si Amiko na naka puting sando at itim na palda, na ngayon ay si Maria Ronalisa Imelda.

"Papasok po ako ate." Rona.

"Kala ko ano eh." Regine.

"Ah... Kain na kayo!" Sabi ni Rosalinda sa mga anak niya.

Umupo na sila para kumain, kumuha ng Kanin at ulam ang mga anak ni Rosalinda.

"Regine, sunduin mo si Rona mamaya, ah? Kitaan sa Kalapit Kanto lang." Sabi ni Rosalinda kay Regine.

"Opo Mama." Tugon ni Regine.

"Oh Rona, Tapos kana ba sa Assignment mo?" Tanong ni Rosalinda kay Rona

"Opo mama." Sagot ni Rona na may kasamang ngiti.

Tapos na agad kumain si Regine at si Rona.

Tumayo sila, nagbihis na sila ng kanilang uniform at bitbit nila ang kanilang bag.

"Ay!! Regine, Bayad na tayo sa pagiging S.F mo ah." Sabi ni Rosalinda kay Regine.

"Opo! Eh Magkano yun baon namin??" Regine.

"Forty lang ka Rona eh Sayo ay sixty, kung okay sayo..." Sagot ni Rosalinda.

"Okay lang ako." Tugon ni Regine.

Binigay ni Rosalinda ang perang pambaon sa mga anak niya at umalis ang mga bata.

"Bye Ma." Rona.

"Mamaya ma ah." Regine.

"Ingat kayo." Sabi ni Rosalinda habang kumakaway sa kanila.

Nakaalis na ang magkapatid para pumasok na sa kanilang eskuwelahan.

****

Samantala kay Meriko, pumunta na siya ng bansang France kasama ng lalaking pransiskano na tumayong tatay niya.

Marunong siyang magsalita ng wikang pranses sa kadahilanan na tinuruan siya ng kanyang ama, pero mas pinili niyang mag-Ingles dahil ang kanyang tatay ay isang C.E.O ngayon ng kompanya ng gasolina.

Naninirahang sila sa isang European Mansion sa Paris, dalawangpu't kilometrong layo sa Eiffer Tower.

"Where's Lala?" Tanong ng kanyang ama sa kanyang yaya.

"In her room." Sagot ng Yaya.

"Call her." Utos ng kanyang ama sa kanyang Yaya

"Okay." Tugon ng yaya at umalis.

Pinuntahan ng Maid ang kuwarto ni Lala.

Kinatok ang pinto sa kuwarto ni Meriko habang sumisigaw ng "Lala?"

"Wait a minute..." ang sigaw ni Meriko na ngayo'y si Lala habang Nagtatali ng kanyang buhok sa harap ng salamin.

Pagkatapos ito'y binuksan ang pinto at tinanong na "What do you want?"

"Your Father is calling you." Sagot ng kanyang Yaya.

"Okay." Tugon ni Lala.

Lumabas at bumaba papunta sa kanyang ama.

Nakabihis si Lala ng formal ng uniporme ng babae sa kanyang paaralan. Kita ang tuhod ang laylayan ng kanyang maberdeng palda, puti ang kanyang polo na may logo sa kanang kuwelyo, maitim ang kanyang makinang na sapatos, mahaba na hanggang binti ang kanyang maitim na medya at may I.D na suot.

"Papa?"

"Oh!! Are you ready to your another school year?" Tanong ng kanyang ama.

"Yes Papa!" Sagot ni Lala.

"Be a good fille, my ange." Payo ng kanyang ama.

"Yes, Papa!"

Dumating at tumutunog ang busina ng school bus, at huminto sa gate ng kanilang bahay.

"Oh!! See you dad..." sabi ni Lala habang papunta sa pintuhan ng School Bus.

"Bye, Honey..." Wika ng kanyang ama.

Nabuksan ng Driver ang pinto ng school bus at umupo sa unahan.

Pagkatapos, umalis na ang school bus na sinasakyan ni Lala palayo sa bahay nila papunta sa school niya.

****

Si Rona ay ngayo'y ikatatlong baitang ba sa paaralan. Isa siyang honor student sa kanilang paaralan.

"Taas ang kamay kung sino wiling sumagot ah." Sabi ng kanyang guro sa asignatura ng Ingles.

"Opo."

"What is noun?"

Tumaas ang kamay ang karamihan, kasama si Rona.

"Imelda?"

Tumayo si Rona sa kanyang kinauupuan at sinabing "Noun is a name of person, thing, place and events."

"Very good, Imelda!"

****

Sa kabila naman, si Lala nama'y ikalimang baitang na sa paaralan niya sa France.

"Preterite trios organe partie de le sang bateau?" tanong ng kanyang guro sa asignatura ng agham.

Ibig sabihin sa tagalog ay Magbigay ng Tatlong parte ng organs na magtatagpuan sa Blood Vessel.

Tumaas ang kamay ng karamihan, kasama rin doon si Lala.

"Del Romeo?" Tinawag niya ang kanyang estudyanteng si Lala.

Tumayo si Lala at sinabing "Le Artery, Le Vein, Le Capillaries....."

"Great Answer, Del Romeo!"

****

Siyam na taon na lumipas...

Si Rona ay isa nang High School Graduated student. Samantala si Lala ay College Graduated Student naman.

Si Lala ngayon ay nag-aaral sa St. Martin Academy of Paris, isang paaralan na may magandang kalakaran. Maaga siyang nag-aral sa edad na apat ay pumasok na ito sa Kinder.

Kilalang-kilala si Lala sa buong paaralan dahil siya lang naman ang kinikilalang anak ng CEO ng isang sikat na kompanya ng gasolina.

Maliban rito, sa sobrang ganda ni Ellainah ay maraming nagkakagusto sa kanya.

"Ellainah?"

"Oh!! What do you want?"

"I want you to be my girlfriend, Please?"

"No!!!" Daling umalis si Lala sa nagpapaligaw sa kanya.

LALA DEL ROMEO'S POV

Bonjour!!! I'm Ellainah Del Romeo. Pure French, but I was born in the Philippines, as my father said.

On topic.

At our school, While I'm walking.

"Idol!!! Bonjour!"

"Pffff!!!" I still walking.

"Lala, Nice to see you again!"

"Same.. Bruahhh!!!"

Then, I go to my classroom and I saw my Bestfriend.

"Lala!!!" My BFF.

"Bonjour..." I go to her while smiling

We sit on our chair that assigned.

"Where's my lipstick??" I ask her.

"Oh!!! In our House Sorry, I forget to bring that." She said.

"Hayyyzzz!! That's Okay." I said.

"Anyway, Tell me why you'll go to the Philippines???" She ask me about that.

"Hmmmm.... Whatever! But It is just have a good education." I answer her Question.

"But you born in that Country, Right???"

"Yeah! I hope that I would be a naturalized citizen. Actually I would find my mother. My father said that my mother was a Filipina and she would find in the Philippines and I dunno, He said that she possibly live in Manila." My explanation on her.

"Manila? Capital State? Or City of-"

"I dunno! Just he said she is in Manila." I said.

"But Manila is too big." She said

"But I have a great Idea."

"What is it?" She ask me.

"I will find my mother in Social Media, but I dunno what is my name of my biological mother." I answered.

"Hmmmm... Goodluck, Lala. It was very difficult. Remember, Philippines is also a huge population. Second, There are many city in Manila, you know that. And Finally, Manila is very dangerous place so far." She advice me.

"I don't care! Just I will find my mother." I said with a huge pride.

"Okay..." She said while looking on the whiteboard.

Well, exactly my professor was appear and he start a lesson.

I just think that why.

Why my mother do that on me when I'm infant, but I hope she's alive.

BATTLE'S POV

Sa kabilang banda, Si Rona ay isang Honor Student sa Private School sa Far East District.

Miyembro siya ng pascholarship ni Ika-apat ng Chairman. Isa rin siyang President ng Supreme School Council.

Pero hindi kagaya ng ibang SSC President, siya ang nakakaranas ng BULLY sa kanyang Termino.

Si Rona ay naglalakad papunta sa school

Pero,

May nakabangga siyang babae, schoolmate niya yun at kilala niya si Rona.

At.

"Hoy Ampon! Nanadya ka ba???" Galit na pagkatanong kay Rona na parang gusto niyang bugbugin si Rona.

"Huh??? Hindi ah, ikaw kaya yun nabangga." Pakumbabang sagot ni Rona.

"Ganun pala ah..." At daling sinabunutan niya si Rona.

Pero hindi nalang lumaban si Rona ni isang pitik lang.

Hanggang may dumating ng mga ibang estudyante sa kanila para awatin ang dalawa.

At naawat na rin.

Tumakbo palayo at umalis ang kaaway niya papunta sa school.

Ang buhok ni Rona ay naging Curly dahil sa pangyayari.

"Okay ka lang po?" Tanong ng lalaki.

"Opo! Huwag ninyo nalang po ako aalahanin." Rona.

"Lagi ka nalang nabibiktima, SSC President ka pa naman."

"Okay lang po ako." Daling umalis si Rona papuntang eskwelahan.

RONA IMELDA'S POV

Hello! Ako nga pala si Maria Ronalisa Imelda, just called me RONA as my nickname at Isang akong Supreme School Council President.

So ngayon eh, Pumasok ako sa school na kulot ang aking buhok at eto ang laging sinasalubong ko.

"Eto nanaman yun ampon."

"Hoy!!! Siguro ayaw sayo ng Mama mo kung bakit ka ganun."

Hindi ko nalang sila pinapansin pero masakit sa damdamin.

Teka paano nalaman na ampon ako???

Two Year ago ay May nakita ako hindi kami magkaparehas ng Blood Type. Si Mama ay Blood Type A. Si Papa ay Blood Type B Si Ate Regine ay Blood Type AB rin pero ako ay Blood Type O. Kasi Pag pinagsama ang B at A ay magiging AB.Hindi ko alam kung saan nangaling yun Blood Type ko. Nalaman ni Ate Regine ang Blood Type ko at alam din niya na ampon lang ako.

Diba wala sa Blood Type mababase ang salitang "pamilya" ? Eh bakit ganun sila?

On Topic...

Eto nanaman ang bully sa buhay ko, Lagi ko nalang naririnig kundi ganito..

"Ampon, Asaan na kaya Mama mo??? Away niya sayo siguro"

"May mama kaming tunay, ikaw peke lang."

"Ano?! Magkamukha ang ate at nanay mo tapos ikaw hindi?!"

Nakakainis sila, pero binabayaan ko nalang sila. Wala na akong gagawin pa kundi tumahimik nalang.

****

A couple of hours later, Kakarating ko sa bahay galing sa school.

At eto ang naabutan ko.

"Anak, ano ba problema mo kay Rona???" Eto ang sigaw ng aking ina sa aking kapatid.

"Mali kaya ang ginawa mo nung nadampot mo siya. Paano na kung mahanap na siya ng nanay niya?" Sabi ng aking ate Regine.

Teka lang?! May nagawa ba akong mali sa kanila? Ano bang meron sa akin na hindi ko agad nalalaman sa sarili ko?

"Sasabihin ko na hindi siya yun anak." Sagot ng Nanay ko kay ate Regine.

Nakatayo ako sa labas ng pinto. Alam ko na nakakahiya sa kapitbahay na mangyari ito pero binabayaan nalang kami.

Depensa ni Ate Regine ay "Mali yun Ma, mas Ok nalang yun dati eh. Nadadamay na tayo noong dumagdag si Rona sa buhay natin. Nawawalan na tayo ng ganang ma."

"Anak, Huwag mong sabihin ng ganyan.." Nagulat si Mama sa sinabi ni ate Regine.

Maging ako ay nagulat sa kanya. Kala ko tanggap ako ni Ate, eh parang hindi ata.

"Bakit??? Nagkalubog tayo sa utang noong pumasok na yan. Pinag-aral mo pa sa Private School na napakalaki ang tuition fee. Ma, Ano bang-"

"May galit ka ba sa kapatid mo?" Tanong ng Nanay ko sa kanya.

"Kailan ko naging kapatid ang babaeng nangaling sa kanal?" Sabi ni Regine sa aming ina at umalis palayo sa kanya.

"Regine..."

Nakasalubong ako ni Ate Regine, tinitigan lang niya ako ng masama. Samantala ako'y natatakot. Parang ibababa ko na ang bag ko sa sobrang takot na baka sampalin niya ako.

Umalis bigla si Regine sa harapan ko at nakita ako ni Mama.

Nilapitan ako at sinabing "Rona, Nandito kana pala..."

Tumahimik ako na pumasok sa bahay. Umupo ako sa sala habang nakayuko ang aking ulo sa pag-iisip.

"Huwag mo na pansinin ang ate Regine mo." Sabi ng nanay ko.

"Ma, Wala ba akong kuwenta???" Tanong ko sa kanya.

Nagulat bigla ang nanay ko sa tanong ko.

Tinignan ko si Mama habang tumutulo ang luha ko.

"Anak, Porket Ampon kalang eh wala na kuwenta agad hindi ako naniniwala. Alam mo, mas nakakainggit yun mga umaapi ako." Sagot ng aking ina.

"Bakit naman po??? Eh Ampon nga ako eh." Tugon ko sa kanya.

"Oo, ampon ka lang pero napaka matured mo eh napaka taas na pangarap mo, lalo na Graduating Student kana. Mararanasan mo na yun mga pinangdadaanan ng Idol mo." Sabi niya sa akin.

"Eh baka hindi kasi matupad eh. Ang daming nangbubully sakin.." Sabi ko naman sa kanya.

"Bully ba kamo? Nakalimutan mo na kung paano natalo ni Madam Erika si Atheist Girl?" Tanong ng aking ina.

"Hindi po pero mahirap yun eh...." Sabi ko.

"Anak..." niyakap niya ako at sinabing "Walang mahirap sa taong kayang gawin ang nararapat."

Ngumiti ako sa sinabi niya.

"Ano na nasa isip mo?" Tanong niya sa akin.

"Basta po." Sabi ko na may kasamang ngiti.

"Alam mo anak, kamukhang kamukha mo si Kyline Alcantara." Sabi ng aking ina.

"Yan ang lagi sinasabi ng mga ibang classmate ko eh. Si Cheska De Villa daw ako." Sabi ko na may kasamang ngiti.

"Kaya nga anak eh..."

"Pero kahit sinasabing kamukha daw ako ni Kyline, inaapi naman nila ako." Sabi ko habang nakayuko ang aking ulo.

"Malay mo pala kapatid mo pala si Kyline O hindi kaya Pinsan.." Sabi ng aking ina.

"Parang Imposible yun, Ma..." Sabi ko.

"Malay lang natin pero kung kukunin kana ng tunay na nanay mo, maswerte din ako sayo dahil naging anak kita." Sabi niya.

"Salamat ma." Sabi ko na may kasamang ngiti.

"Walang anuman yun." Tugon ng aking ina.

Tanging ang aking ina nalang ang aking kakampi sa buhay ko. Sana si Ate Regine din.

LALA DEL ROMEO'S POV

In le house, I'm going home.

"Papa?" I saw my father.

"Sweetheart, how are you in your school?" He ask me.

"It's Fine, Pa..." I answered.

"Ah... SwSweetheart, book your flight from Paris to Manila after your graduation." He said.

"Re-really?" I shock and smile when I hear about that.

"Yes." He confirm with a smile.

"Merci... Papa!" I hug him tight.

"You're Welcome, Sweetheart..." He said.

Then, My something happen on my father.

"Dad, Are you Ok???" I worried.

"I'm Okay, It is migraine..." He said.

"Okay Pa, I'm go to my room now..." I said and going to my room.

"See You, Sweetheart." He said.

While I'm Walking, I'm concern on my father's health. I dunno why he have that condition.

I think he's stressful. Nevermind, but I'm concern.

****

A couple of hours later, I watch a television in my room.

Unto...

"Lala??!" My maid'a shout while crying

"Yes?" I said while I'm watching a television.

"Your Father..."

"what-what happen??" I still watching.

"go outside... and don't be panic..." My maid said.

I turn off the television while I'm so inis inis..

I stand up, open the door and leave my room that the door was open. I go to the living room and I spot that my father... was collapse.

I go to him And try to wake-up. From inis, turn into concern and pain.

"Papa??? Wake-up please... Papa?! Please..."

"Ma'am..."

"Call the ambulance now!!" I shouted

"Oiu Si."

She stand up immediately and call the ambulance...

At that time, my pain starts to began.

-CHAPTER END-