Chapter 91

1028 Words

‘Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you have lost it, you can never get it back.’ “Parang gusto ko tuloy na paglaruan ka muna,” natatawang sabi niya pa habang nakatingin sa akin. “Alam ko naman na inosente ka pero mukhang ‘yan pa ang magiging dahilan ng pagkamatay mo,” sabi niya pa. Pinaikot-ikot naman niya sa kamay niya ‘yong kutsilyo na hawak niya at saka dinampot pa ‘yong isa na ginamit ko. Sana pala ay hindi na lang ako naglagay ng kutsilyo para wala siyang magagamit ngayon, kaya lang ay kumain kami ng steak kaya naman baka makahalata siya. Pero sa buong buhay ko ay ngayon lang ako naging confident talaga sa isang bagay. Kahit na ilang kutsilyo pa ang hawakan niya ay sigurado ako na ako pa rin ang man

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD