NAGKAKAGULO na ang lahat. Laking pasasalamat ni Deth na sa loob ng limang minuto ay mabilis silang nakaakyat sa limampung talampakan na pader, kahit napadulas niyon. Kahit tutol ang kanyang ama sa ginagawang pagtulong ng dalaga, hindi pa rin siya mapigilan nito dahil patuloy pa rin niyang inaakyat ang mga bata na nakikita niya. Bawat batang nakakaakyat, isang malaking ngiti sa labi at pasasalamat ang iginagawad sa kanya. Sapat na iyon at tuwang-tuwa na ang kanyang puso. Ngunit kung ano ang ikinasaya niya ay siya naman kunot ng noo ng kanyang ama. Kahit hindi kasi sabihin ng ama ay alam niyang gusto ni Mang Eddie na silang mag ama lamang ang gustong makaligtas sa lugar na iyon.
"Tama na 'yan!" suway sa kanya ng ama habang hirap niyang hinihila ang isang matanda. Hindi siya tinutulungan ng
