Pagtapos kumain ng dalawa sa isang maliit na kainan, minadali nilang umuwi upang sila raw ay makapag pahinga muna dshil bukas ay magsisimula na naman ang kanilang kalbaryo. Sa bawat paglakad nila ay hindi nila maiwasan ang mga matang nakatingin sa kanila. Hindi iyon pinansin ni Patricia kahit hindi na siya mapakali sa mga taong nakatingin sa kanya. Isa pa, pinangako niya sa sarili na hinding-hindi na soya muling magsusuot ng gano'ng damit, dahil napapansin niya na takaw atensyon at away daw ito.
Habang naglalakad sila, lumingon si Marvin sa kanya.
"Siya nga pala, Patricia. Hindi ba't may pinasalo ako sa'yo kaninang pulang panyo na nakarolyo?" bulong nito. Napaisip naman panandalian ang dalaga at masayang tumango.
"Aanuhin mo ba 'yun? Ang dumi-dumi naman no'n e, teka kunin ko na nga b
