Fauna Mendoza’s POV
Tama nga ako, ang manyakis na demonyong iniisip ko kanina pa ang nasa harap ko ngayon. Bahagyang umangat ang gilid ng labi niya, isang tipid na ngisi, habang iniabot niya sa akin ang nalaglag na pack ng facial wipes.
"Mukhang kailangan mo ng tulong," deklarasyon niya. Bago pa ako makahuma, kinuha na niya ang mabigat na paper bag mula sa mga kamay ko.
"H-hindi na, okay lang, Mr. Balmillero. Kaya ko na 'to," pagtutol ko, pero wala ring silbi. Hawak na niya ang groceries ko at nagsimula na siyang maglakad nang mas mabilis sa akin. Wala akong nagawa kundi ang sumunod na parang tuta.
Pinagmasdan ko ang likod niya habang naglalakad kami. Suot niya lang ay simpleng grey shirt at black jeans, pero putangina, bakit ang lakas pa rin ng dating niya? Mukha siyang out of place s
