“โชคดีที่ไม่ถุกจุดสำคัญ แต่แผลลึกพอสมควรช่วงนี้อย่าให้เธอขยับหรือออกแรงทำอะไรจะดีที่สุดครับ” หมออนัสพูดขึ้นหลังจากทำแผลและให้ยาต่างๆ เสร็จ
“ขอบใจมาก นายไปพักเถอะ”
“ครับ”
หลังจากหมออนัสออกไปภายในห้องก็เหลือเพียงไทม์ไทยและเวลาที่หลับไม่ได้สติอยู่ ร่างสูงมองร่างบางที่เต็มไปด้วยผ้าปิดแผลสีขาวตรงหน้าด้วยหัวใจที่ปวดหน่วงขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน วินาทีที่เขาเห็นเธอเอามีดกรีดลงผิวตัวเองเขาก็แทบบ้าอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ตอนที่เห็นเธอเอามีดแทงเข้าหน้าอกตัวเองมันทำให้เขาเหมือนคนสติแตกไปเลยก็ว่าได้
นี่ถือว่าเป็นโชคดีของเขาที่เธอไม่ได้เป็นอะไรมาก เป็นโชคดีของเขาที่เธอปลอดภัยยังอยู่ตรงนี้ ไม่อย่างนั้นเขาเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าตัวเองจะเป็นยังไง
“อย่าทำแบบนี้ ขอร้อง” ร่างสูงเอ่ยออกมากับร่างบางที่ไม่ได้สติด้วยความน้ำเสียงที่ไม่ปกปิดความกลัวและความเจ็บปวดของเขาเลยแม้แต่น้อย
เวลานี้ฐิทิในใจข
