Tahir Zaimoğlu
Konaktan son araba da uzaklaşıp toz bulutları içinde kaybolana kadar bekledim. Diyarbakır’a doğru gidiyorlardı. Ben ise, bu lanet olası bekleyişin bitmesini istiyordum. Nihayet, konağın ön kapısı açıldı ve Ceylan çıktı.
İlk bakışta nefesim kesildi. Üzerinde, tenine adeta yapışan, ipeksi kırmızı bir elbise vardı. Elbisenin dekoltesi öyle derindi ki, göğüslerinin neredeyse yarısı ortadaydı. İnce beli vurgulayan kesimi ve kalçalarını saran kumaş... İçimden bir küfür savurdum. Bana inat yapıyor zalimin kızı. Biliyorum. Ama sana yapacağımı...
Soğukkanlılığını koruyordu. Arabaya doğru yürüdü, hiç acele etmeden. Kapıyı açtı, içeri girdi ve sessizce kapattı. Yüzüme bile bakmıyordu. Başını hemen camdan dışarı çevirdi, öylece dışarıyı izlemeye başladı. Sanki ben yoktum. Sanki sadec
