☑My Midnight Marriage [Four Sisters Series III ]

Chapter 3

Caine

"What the f**k is this?" galit na tanong ko sa manager ko habang kampante itong nakaupo kasama ang PA ko.

I was arrested for some stupid cases na hindi ko naman alam kung bakit nila ako nirereklamo. Hindi umiimik ang dalawa . They are just staring at me with smirked on their faces. What the hell is happening here? Tanong yan sa isip ko na hindi ko masagot.

Nang iniabot ng police officer ang folder sa akin ay nagulat ako sa nabasa ko. What the f**k! Napapamura nalang ako sa isipan ko dahil hindi ko alam ang mga pinagsasabi nila dito sa mga statement nilang dalawa.

"Why?" nagtatakang tanong ko sa kanila na ikinataas lang ng kanilang kilay sa akin. "I've treated you as my family for almost four years now. Why the sudden?" naghahanap ako ng sagot sa kanila na hindi naman nila sinasagot. Tahimik lang silang nakatingin sa akin.

Nang binasa ko muli ang lahat nang laman ng folder ay napanganga talaga ako sa gulat.

"Physical injury? Grave threat? Assault?" nagtatanong na tumingin ako sa dalawa na hindi pa rin umiimik. "Are you freaking kidding me? You knew, I didn't do all of this."

"Huwag ka ng magsinungaling, Caine. Alam nating tatlo na ginawa mo sa akin at sa kanya 'yan. We have evidences." sa wakas ay nagsalita na si Ate Leona ang manager ko.

"What?" I looked at him and plead. "Tell them, you are only joking and this..." I scan around to see any signs of crews but I failed. "...this is all a prank. Tell me, Ate Leona." I cant believe what's happening today. My two trusted people are complaining against me. How come?

"Just tell them the truth, Caine." matigas ang boses nitong sabit na ikinakuyom ko ng aking kamao.

"We all know that, I'm telling the truth here, Ate Leona." mapait akong napangiti dito sabay tingin sa PA ko. "And you, Lizaile, what did I do to you to do this to me?" nanunumbat na sambit ko at nanghihinang napaupo sa harapan nila.

"Tsk!  You're a great actor, Caine. Huwag mo na kaming kunin sa pagmamakaawa mo dahil hindi yan tatalab sa amin ni Ate Leona. We had enough of you." natulala ako sa narinig ko mula rito. How come, she knows how to speak english. Sa apat na taon nitong pananatili sa akin ay ni minsan hindi ito nagsalita ng ibang lengguwahe dahil ang sabi nito ay hindi ito nakapagtapos ng elementarya.

Naguguluhang napatingin ako sa kanila. Wala ni isa sa kanila ang magsabi sa akin kung bakit nangyayari ito. My mind is in shock. I couldn't think straight. Bumalik lang ako sa huwisyo ko nang biglang dumating ang kaibigan kong si Morgan kasama ang abogado nito.

"Hey, man." bati nito sa akin at tinapik ang balikat ko. "I came here as soon as I heard from Threv. What's happening?" he sat down beside me and patted my shoulder  four times.

All I can do is to heave a deep sigh and look at him. "I didnt do all of this, Morgan. You know me. I cant even lay a finger to anyone. Help me with this, Morgan." pakiusap ko dito na tinanguan niya.

"This is Atty. Vallet, my lawyer. He will help you today para hindi ka ma maipasok diyan sa kulungang 'yan. Hayaan mo munang si Atty ang umayos ng lahat. Just dont speak, para hindi na lumala pa." tumango ako at nanghihinang napasandal sa upuan.

Napatingin ako sa gawi ng dalawang taong naging malapit sa akin. Masama silang nakatingin sa akin at para bang napakalaki talaga ng atraso ko sa kanila.

"For the meantime, ako muna ang bahala dito, Mr Valdez. But I suggest, after this, you will be needing a lawyer to defend you." payo nito sa akin.

"Yeah, I will get one as soon as I'm out of this f*****g hell." nag-uumpisa nang sumibol ang galit ko sa taong pinagkatiwalaan ko ng ilang taon.

"I can recommend you a best lawyer in town, Man." alok no Morgan sa akin.

"I really need that. Tell me later who is it. I just need to get out of here. My shooting pa ako mamaya." pag-iimporma ko dito na tinanguan niya at ngumiti.

"Dont worry, Man. In a few minutes ay makakaalis ka na rito." paninigurado niya sa akin kaya nakampante naman ako.

"Thanks, Man. I owe you this time." seryosong hingi ko nang pasasalamat dito.

"Welcome, Man. I'm your friend kaya tinutulungan kita. I told you last time na iba ang nararamdaman ko sa kanila." tumingin ito sa dalawang nasa harapan namin na pumipirma saka ito bumaling sa akin. "I told you so many times. Ngayon, it backfired you. I dont want to blame you but you trusted them too much without investigating their life." napatingin ako dito nang hindi makapaniwala.

"Dont tell me you did investigate?" kunot noong tanong ko dito na ikinangisi niya.

"Yep, and my instinct are correct. All I could say ti you, right now is they are relatives. The rest will follow. Hindi pa masyadong naka dig ng information ang investigator ko. But it will be over two days from now. I can let that bitches ruin my friends reputation." halata mo sa boses nito ang galit. Hindi ako makapaniwala sa ginawa nito. Pinaimbestiga niya ang dalwang taong nang hindi man lang nagsasabi sa akin. Damn! But thanks to him dahil nagkaroon ako ng mga clue. All I want to know is why are they pushing me down. Wala naman akong maalala na naging atraso ko sa mga nakalipas na taon at lalong-lalo na sa kanilang dalawa.

"Thanks, Man. Babawi ako sa'yo kapag naayos ko na lahat ng gusot. I cant even believe na mapapadpad ako sa ganitong lugar. Not even in my wildeat dreams, Man." umiiling na sambit ko dito na ikinatawa niya ng mahina.

"You can't tell whats gonna happen next, Caine. But seriously,  you have to be careful whom you trust now a days. Madali kang magtiwala kaya ka napagsasamantalahan ng iba. Be rude sometimes." payo nito na ikinangiwo ko.

"Parang hindi ko ata kaya ang sinasabi mo, Man. Being rude is not me." umiiling na naman na sambit ko. Ni minsan ay hindi ko pa nagawang maging bastos sa mga taong nakakasalamuha ko.

Parehas kaming napatingin sa kaharap namin nang tumayo na sila at nagpaalam na sa Police Officer. Nang tuningin sila sa gawi ko ay masama ang tinging ipinukol nila sa akin. Gusto ko sana silang habulin para magtanong kung bakit pero pinigilan ako ni Morgan.

"That can't help you, Caine. Just let my lawyer fix this, so we can go. But make sure na may lawyer ka na bukas." bilin nito. Hindi pa din ako makapaniwala na kaya nilang gawin sa akin ang ginagawa nila ngayon.

Nagulat nalang ako ng biglang napamura si Morgan sa tabi ko habang may pinapanood sa cellphone nito.

"Why are you cursing?" tanong ko at sinilip ang pinapanood nito. I was shocked when my manager and my PA appeared on the screen. Lizaile is crying while Ate Leona is hugging her. Nang magsalita si Ate Leona ay napanganga ako.

"He treatened and hurt his PA. What kind of a man is that. The Caine Valdez you knew is not what you think he is. He's a bastard and a monster."

Napakuyom ang kamao ko sa narinig ko mula rito. I'm a bastard, I aggree with that. But a monster? Sobra na ata 'yon. Wala naman akong maalala na sinaktan ko si Lizaile kahit daliri man lang niya. How come na may mga medical certificates ito?

"f*****g liers!" madiing sabi ko at hindi inalintana ang mga police sa malapit. I know I should control my anger. But, seeing all comments that were appearing to their post online? It made my heart aches and devastated.

"What the f**k are they trying to do, Man?" nagtatanong ding sabi nito sa akin habang tutok na tutok ang mata nito sa pinagsasabi ni Ate Leona. At nang magsalita si Lozaile ay mas nagtagis ang bagang ko. If only I could do such inhumanity acts. I'm sure they are all dead right now.

"They are ruining my image and reputation, Morgan. How am I supposed to react about that?" napayuko na ako sa frustrasyong  nararamdaman ko.

"Just get a very good lawyer tomorrow, Caine. You need that. Kailangan mo silang pagbayarin sa ginagawa nilang paninira sa'yo. Your career will be affected because of this. But I assure you na hindi sila magtatagumpay. Tutulungan ka namin." galit ding saad ni Morgan at inis na pinatay ang cellphone at ibinalik ito sa kanyang bulsa.

Napatingin nalang kami kay Atty nang lumapit na ito sa amin at sinabing ayos na daw. May pinapirma silang mga papeles sa akin na agad kong binasa ang nilalaman bago ko pinirmahan.

Papalabas na kami ng presinto nang biglang nagsilapitan ang mga reporters at sunod-sunod silang nagtanong.

"Mr Caine, is this true?" tanong ng isang batamg media reporter. Napatingin naman ako sa nagsalita ulit.

"Totoo po ba ang mga paratang nila tungkol sa'yo, Mr Valdez?"

"Ano pong masasabi niyo sa issue na kinasasangkutan niyo ngayon?"

I cleared my throat first bago ako nagsalita. 

"I'm innocent about their accusations. Dont judge me that easily because of those words. I can prove myself that I'm not what they are telling me I am. I dont know what are they trying to do but I will assure them that I'm not gonna let them win."

Matapos kong sabihin ang mahabang pahayag ko ay nag-excuse na si Morgan at ang lawyer niya para makadaan kami. Marami akong nadidinig na katanungan mula sa mga reporter pero inignora ko lamang dahil baka mas lumalala pa ang sitwasyon. Tama na muna ang pahayag na ginawa ko.

Nang makarating kami sa sasakyan ni Morgan ay nanghahapo nalang akong napaupo. Alam ko na kailangan ko nang kumilos para hindi nito tuluyang masira ang reputasyong matagal ko nang ini-ingatan.

"Tell me who's that best lawyer in town you know, Morgan. I'll sey an appointment with that tomorrow or I'll go personally." nakapikit na tanong ko.

"Her names is Atty Isabela Macabagbag. She's  the top lawyer from my friends law firm. Nabalitaan ko na magaling siyang humawak ng kaso. And take note, Man, wala pa siyang hinawakang kaso na hindi nito naipapanalo." I was amazed on how Morgan praise this lawyer. Sa tingin ko naman ay nasa midthirties na ito at nakasalamin. Maybe.

"Thanks, Man." pagpapasalamat ko dito pagkatapos nitong ibigay sa akin ang addess ng law firm na pupuntahan ko bukas.

Nang maihatid na nila ako sa condo ko ay nagpaalam na din ito dahil may show pa siya. Tumakas lang daw ito para tignan siya. Isa siya sa mga malalapit kong kaibigan. My friends are bully but trusted.

By the way, Caine Valdez is my name. A top artist and model all over the world. I travel a lot dahil sa mga appointments and offers sa akin. Dahil nga nasa ibang bansa ang magulang at tatlo kong kapatid. Mag-isa akong naninirahan dito sa Pilipinas. Mom support me all the way. Minsan ay binibisita nila ako dito and vice versa. But this past few months ay nawalan na ako ng time dahil sa pagkabusy. And now, imbes na mapuntahan ko sila ay may kaso akong dapat na harapin at pagtuunan ng pansin.

"Maybe they can understand me if I lie. Ayoko na silang mag-alala pa." bulong ko at hindi ko napigilang mapapikit dahil sa nararamdamang kong frustrasyon at pagod.