My Step Father

Chapter 10

Tahimik ang gabi, pero alam kong hindi ito ordinaryong katahimikan. May mali. Ramdam ko. Sa mundo naming mga nasa ilalim, ang katahimikan ay kadalasang hudyat ng paparating na unos.

Nakaupo ako sa leather chair sa mini-office ko sa kwarto, nakatingin sa monitor kung saan live feed ang CCTV cameras ng buong estate. Sa tabi ko, nakahiga si Maddy, himbing, walang kamalay-malay sa gulong kumakapit sa amin.

May notification ang phone ko. Tumunog ang encoded comm line ko si Franco.

“Boss. Negative sa perimeter sa East, pero sa West Ridge may galaw. Isang van, tinted. Hindi natin tauhan.”

What the fuck

.

“Franco, ready positions. Full gear. Huwag papalagpasin,” utos ko habang sinisigurado ang Glock 19 ko at AR-15. Dumampot ako ng extra mags.

“Copy, Boss. Five minutes bago sila makarating sa view range natin. Confirmed heat signatures apat katao sa van. Heavily armed.”

Tumayo ako, nilingon si Maddy. Mahimbing pa rin ang tulog niya, suot ang oversized shirt ko, walang kamalay-malay sa nangyayari.

Dumampot ako ng baril, hinalikan siya sa noo. "Stay safe, baby," bulong ko. "Hindi kita pababayaan."

Lumabas ako ng kwarto, sinalubong ako ng dalawang tauhan ko, fully armed.

"Sir, ready na sa West Ridge. Si Franco nasa rooftop, may sniper. Clearance?"

“Gawin n’yo lang ang trabaho n’yo. Walang makakalapit kay Maddy.”

Paglabas namin, malamig ang simoy ng hangin. Ilang segundo pa may headlights sa dulo ng driveway.

“Boss, papalapit na ang van. 200 meters. Wala pa ring response sa warning shots. Ayaw tumigil.” Radio ni Franco.

"Tangina. Sila nga." Kabisado ko ang istilo ng El Toro cartel. Mga hayop na 'to matagal na naming kaaway. Ang leader nilang si Armando ‘El Toro’ Mendoza matagal nang patay sa papel, pero buhay sa anino. At mukhang gusto niya si Maddy. Para ipakita na kaya pa rin niyang saktan ang pamilya ko.

Nag-crack ang comm.

“Boss... may dumating pang dalawang SUVs. Backup nila. Ten more men. RPG confirmed.”

The f**k. RPG?

“Franco, snipers ready to fire. Target the gunner. Lahat ng back-up, eliminate sa first strike. Wag niyong bigyan ng pagkakataon makalapit."

“Copy, Boss. Ready to engage.”

Lumingon ako sa team ko. "Pag may nakalusot kahit isa… patay tayong lahat. Ililigtas natin si Maddy. Walang ibang priority."

Biglang sumigaw ang radio.

"Boss, nag-deploy sila ng drone may eye in the sky. Nakikita tayo. Tangina."

“Disable it. Shotgun ang gamitin.” Utos ko. Isa sa mga tauhan ko si Reyes binunot ang SPAS-12, tinutok sa drone.

Bagsak ang drone sa damuhan.

"Sige," bulong ko. "Simulan na natin 'to."

Tumigil ang van sa tapat ng West Ridge gate. Bumukas ang pinto.

Lalaking matangkad, naka-leather trench coat. Si Carlos Mendoza. Akala ko patay na siya. Gulat ako.

"JOEL ROMANO!" sigaw niya.

Putangina. Buhay pa nga.

"Labas ka d'yan kung ayaw mong paglaruan namin ang babae mo!" banta niya.

Tinarget siya ni Franco mula rooftop.

“Boss, pwede ko na ba putukin?”

“Negative,” sagot ko. “Akin si Carlos.”

Sumugod ako, kasama ang lima kong elite guards.

"Hoy, Carlos!" sigaw ko. "Hindi pa pala tapos ang kaluluwa mong multo!"

Ngumiti siya. "Hindi pa nga, Romano. At ngayon... kukunin ko na ang babae mo. Hindi mo siya kayang protektahan habang buhay."

"Aba, susubukan mong kidnapin ang stepdaughter ko? Tangina ka, Carlos."

Ibinaba niya ang kamay. "Boys... SHOW HIM."

Biglang nagsilabasan ang mga tauhan niya mula sa gubat. Putangina, ambush ‘to. Double team pala ang dala niya.

Pero handa ako. “FIRE!” sigaw ko.

Pumutok ang sniper rifle ni Franco. Sabog ang ulo ng gunner ng RPG.

Sunod ang mga automatic fire ng tauhan ko tumba ang lima sa kalaban.

Nagtakbuhan ang iba, pero walang ligtas. Isa-isa silang tinumba ng mga sniper. Ang SUV nila, tinamaan ng granada ng tauhan ko—sumabog, lumiyab.

"FALL BACK!" sigaw ni Carlos. Tumakbo papasok sa gubat.

Hindi pwede.

"Franco, cover fire! Reyes, sa kanan ka! Ako sa kaliwa!"

Hinabol ko si Carlos. Dumaan siya sa trail papuntang ilog. s**t dito kami dati nagpapalitan ng illegal shipments. Kabado siya.

Nakita ko siya sa likod ng malaking puno, humihingal.

"Tama na, Carlos! Surrender ka na!"

"f**k you, Romano! Hindi pa ‘to tapos! Hindi ka makakatakas! Balang araw, pati si Maddy sa’kin mapupunta!

Tangina. Bumigay ako. Binaril ko ang tuhod niya.

Sigaw siya sa sakit.

I approached him, pointing the gun at his face.

“You have no right to mention his name."

“Joel...please... maybe... we can still come to an agreement..."

“There is no forgiveness for you, Carlos. You tried to hurt what is most important to me."

Isa pang bala sa dibdib niya.

I didn't kill him completely. I was waiting for his boss. El Toro himself.

I looked at the radio.

“Franco, secured ang property. Walang nakapasok. No casualties sa side natin.”

"Good. Still keep an eye on the surroundings. Maybe there's backup. I'll take care of Carlos."

“Copy, Boss.”

I grabbed a lighter, lit the edge of his jacket.

“Tell your boss… I’m coming. And I won’t send a warning.”

I let go of him while screaming in pain. I kicked him down the ravine.

I went back to the mansion. I opened the door to my room there was Maddy, awake, anxious.

“Joel! What happened?!”Lumapit ako, niyakap siya ng mahigpit.

“Tapos na. Ligtas ka. Walang makakalapit sa’yo. Hindi habang ako ang nasa tabi mo.”

But in my mind, I know the trouble isn't over yet. The war is coming.

And I need to prepare Maddy.

After I threw Carlos off the cliff, I still couldn't shake the nervousness in my chest. But why is that? Why does it seem... to move even more than I expected? This isn't just normal retaliation. It's not just simple revenge.

My comm rang again.

“Boss, we intercepted a message. Galing mismo sa base ng El Toro sa Laguna. Mukhang may inihahandang mas malaki. Possible full assault in the coming days. Hindi ito isolated hit lang malamang buo silang gagalaw.”

Napakagat ako sa labi. “Confirm mo ‘yan. Check ang satellite cams. Ilabas lahat ng contacts natin sa south.”

“Copy, Boss.”

Fuck The syndicate is returning.

Pagdating ko sa mansion, sinalubong ako ni Reyes. Duguan ang braso niya, pero nakangiti.

“Boss, cleared lahat. Wala tayong casualty. Dalawang SUV ang sinunog. Yung backup team nila tumba lahat. Pero... may nakuha kaming survivor.”

Napataas ang kilay ko. “Sino?”

Itinuro niya ang isang lalaking nakaluhod sa lupa, nakaposas, duguan ang ilong, nanginginig.

“Please... huwag... maawa ka... hindi ko alam na bahay mo ‘to, Boss Joel... inutusan lang ako...” iyak niya.

Lumapit ako, tinapik ang pisngi niya.

“You know who you’re supposed to be, you idiot. Who sent you? El Toro himself?”

He didn’t answer. I choked him.

“SAGOT!”

“Hindi! Hindi El Toro ang direkta! May bagong pangalan... bagong player... ‘La Sombra’... babae... mukhang bago sa cartel. Sabi... gusto raw nila ang babae mo. Si Maddy... gusto nilang kunin!”

Tumayo ako, naglalakad paikot sa kanya.

“La Sombra...? Bago ‘yan ah. Ngayon ko lang narinig.”

“Boss, they said... if you don't comply... they'll take Maddy... use her as leverage for our trade routes in Batangas port...”

Fucking f**k. The game of these animals is not over yet. And worse there's a new boss in the shadows.

“Franco! Take this lunatic to the basement. Make him confess everything. Don't kill him. It's not time yet.”

“Copy, Boss.”

I walked back to my room, my chest heaving with anger. I didn't expect this. I thought the war was over when El Toro was dead. But why is there a new boss? Why is there a new syndicate all of a sudden?

When I entered the room, I saw Maddy, sitting on the bed, hugging her knees, clearly awake and scared.

“Joel... ano ‘tong naririnig ko? Barilan sa labas? May granada pa?! Ano nangyayari?” nanginginig niyang tanong.

Lumapit ako sa kanya, hinawakan ko ang mukha niya.

“Don’t worry, baby. I handled it. Wala nang makakalapit sa’yo. Habang buhay ako, walang papasok dito na hindi dadaan sa katawan ko.”

Pero hindi ko masabi ang totoo. Na mas malaki ang panganib ngayon. Na gusto siya ng mga hayop na ‘yon hindi lang para saktan ako... kundi dahil siya ang magiging kahinaan ko.

“Joel... is there something I should know?” she whispered.

Huminga ako ng malalim. “May sindikatong gumagalaw. Hindi si El Toro. Bago. Babae daw ang bagong boss. At gusto ka nila. Gusto nilang gamitin ka laban sa akin. Kaya kailangan nating maging alerto.”

Nanlaki ang mata niya.

“Ano?! Gusto nila ako? Joel... bakit ako?!”

"It's not that easy, baby... because they know you're my weakness. So no matter what happens... you won't leave this house. You won't leave the estate. They can't catch you."

Niyakap ko siya ng mahigpit. Ramdam ko ang takot niya.

“Promise me, Joel... hindi mo ako iiwan...” mahina niyang sabi.

“Promise, baby. Hanggang dulo... sa laban man o sa giyera... ikaw ang uunahin ko.”

Tumunog ulit ang comm.

“Boss... may message galing sa unknown number. Voice file. Pa-play ba?”

“Tangina... play it.”

Narinig ko ang tinig ng babae sa comm. Malamig. Matigas.

“Joel Romano... your little w***e looks precious. Soon... she’ll be ours. You can’t hide her forever. Prepare your kingdom, Lord of the South. The Queen is coming.”

Fuck.

“Maddy...” sabi ko, mahigpit ang hawak sa baril ko. “War is coming. And we must be prepared.”