Tekerlekli sandalyenin kollarına ellerimi yaslamış koridorda ilerlerken bir yandan insanları izliyor, bir yandanda biran önce bu havasız ortamdan kurtulmak için saniyeleri sayıyordum..
Sandalyeyi yönlendiren Kaan yanında bizimle beraber ilerleyen adamına kısık sesle bir şeyler anlatırken, belki Arel'in adı geçer diye çaktırmadan kulak kabartmıştım..
Daha önceleri birisi, iki gündür görmediğim adamın boşluğunun beni bu kadar üzeceğini söylese kahkahalarla gülerdim heralde..
Ama tamda şu anda, bir zamanlar delice gıcık gittiğim o adamı özlüyordum..
Beni öptüğünün ikinci günü yanıma gelmiş ve artık geçmişin tüm hayaletlerini temizlemesi gerektiğini söylemişti..İkimiz için bir gelecek istiyorsak eğer, bunu biran önce halletmesi gerektiğinide eklemişti.
Şimdi ise Kaan'ın her telefon görüşm
