Binuksan ko ang jewelry box na bigay niya. Nang mapagmasdan ko ito ay kinikilig akong tumingin sa kaniya. Dahil sa aking reaksyon ay mukhang kinilig din siya.
It's a bracelet. Bagong labas na design ng Cartier.
"Thank you, babe..."
Hindi na ako magrereklamo na sobrang mahal ng regalo niya. Nasasanay na ako sa kanila.
"You're welcome..." Kinuha niya ito at siya na din mismo ang nagsuot sa akin.
"I'm sorry for all of my short comings."
Naluha ako sa sinabi niya. umiling-iling ako. "Wala kang pagkukulang, babe. And I'm sorry too for doubting you. I love you. I'm sorry..."
Tumango siya. "It's okay. Naiintindihan kita, babe. Your feelings are valid."
Lumapit ako sa kaniya. Naupo ako sa kaniyang mga hita. Maaga pa naman at kami pa lang na dalawa ang tao dito sa garden kaya okay lang
