Naz Ölçal Yoksun
10 yıl önce
Bir çocuğun en mutlu anı ailesinin koşulsuz sevgisini ve ilgisini hissettiği andır. Ben mesela annem ve babamdan o kadar çok ilgi isterdim ki bulduğum her anı değerlendirirdim. Yine elime geçen fırsatı değerlendirip
"Anne, saçlarım bir türlü olmuyor. " diye yakındım.
Söylediğim sözlerden sonra annem yanıma gelerek elimdeki tarağı aldı. Uzun, açık kahverengi olan saçlarımı yavaşça taramaya başladı.
"14 yaşıma geldim ama bu dümdüz olan saçlarımı bile yapamıyorum." sahte bir öfkeyle söylediğim bu sözler aslında düpedüz yalandı. Sadece annemin saçlarımı taramasını çok seviyordum. O da söylediğim yalanın farkına varsada hafif gülümsemesi dışında sesini çıkartmadı.
Annem saçlarımı taramaya devam ederken hafifçe başımı çevirip ona baktım. "Anne benim adımın an
