Faces of Love

Episode 8

Episode 8

Tristan Deib Saffiro

Napuyat ako kagabi, dahil sa surpresa sa akin ni babe. Kaya naman tanghali na akong nagising. Kailangan ko ring magmadali, dahil ngayon ako naman ang may surpresa sa kanya.

Matagal ko nang balak gawin 'to kaso laging naka-cancel e. Pero ngayon sigurado na nakausap ko na rin kasi yung kakilala ko na nag-oorganize ng nasabing sikat na fashion show sa Maynila. I just know how she loves fashion that is why she is dreaming on becoming a model.

I know Natalia love this, so that I want to suprise her, because she wants to be a model someday. I gave her an opportunity to see this show.

Tumayo na ako sa pagkakahiga ko sa kama, at nagtungo na sa banyo para maligo. Mga twenty minutes lang siguro tapos na akong maligo. Nagtungo na ako sa closet ko para kumuha na ng maisusuot.

I chose to wear a light pink polo and black na pants, I also do my hair, and sprayed my manly perfume. Pagkatapos kong mag-ayos ng sarili ko ay bumaba na ako. Baka kasi naghihintay na sakin si Manong Jun.

Pagbaba ko ay nakita ko agad si Manong Jun sa b****a ng pinto, todo porma rin si manong a.

"Oh Manong Jun, sorry po at na-late po ako nang gising e," paliwanag ko kay Manong Jun na kasama kong susundo kay Natalia.

"Ayos lang iyon sir, tara na ho," aya sa akin ni Manong Jun habang kinikuha na sa bulsa nito ang susi ng sasakyan.

At sumakay na nga ako ng kotse, at pinausad na ito ni Manong Jun papunta sa bahay nila Natalia. Ilang minuto lang ang lumipas narating na nga namin ang bahay ni Natalia.

At nakita ko siyang naghihintau sa sala nila.

"Hey babe," bati ko sa kanya.

"Hi babe," balik na bati niya sa akin.

"Let's go," sabi ko sa kanya at inakay siya. Pinagbuksan ko siya ng pinto, at tuluyan na nga kaming sumakay.

Nasabi ko na rin naman kasi sa kanyan gabi na may pupuntahan kami ngayong araw. Pupunta kami sa isang Fashion Show. Alam kong gustung-gusto niyang magmodel kaya ito ang naisipan kung surprise sa kanya. Ang makapanod na ng fashion show.

May katagalan din ang aming biyahe, at nang makarating kami sa nasabing studio. May lumapit sa amin na isang babae, at in-assist kami sa harapan.

Isnag segudo lang sakto naman nag-umpisa na ang show. Nagpatuloy lang ito, hindi ko naman maiwasan na mapatingin kay Natalia. Sobra ang nakikita kong saya sa mga mata niya. Talagang aliw na aliw siya sa napapanuod niya. I can see her eyes getting brighter the way she watch those model on the stage. I know she is dreaming to become one of them. I will support her to that dream.

And I can’t control myself, a genuine smile formed on my lips. Just seeing her happy, I feel contented also.

Pinagmasdan ko lang siya habang nanunuod. Mas lalo siyang napapamahal sa akin. Hindi ko kakayanin kong mawawala pa sa akin itong babae na 'to. I promised to myself that I will keep her, until my last breath. And without her my life became miserable and empty.

Hanggang sa matapos ang fashion show, ay makikita pa rin sa mukha ni Nathalia ang saya. Ito talaga ang napili kong suprise kasi guto ko siyang makitang masaya, lalo na't ako ang kasama niya. I want to see her smile that no one else can do it, because I am the only one who can put those smiles on her lips.

Hindi natapos nang ganun na lang ang araw namin. Kumain kami sa sikat na restaurant, then naglibot pa kami sa mall. At nang tuluyan na nga kaming napagod, napagpasayahan na naming umuwi. Hinatid na namin siya ni Manong Jun sa bahay nila.

I feel proud of myself, because I make Nathalia happy.

Natalia Nuñez

Sobra talaga akong napasaya ni Tristan last week dahil sa suprise niya. Hindi ko talaga napigilan ang sarili ko. First time ko kasing makapanuod ng fashion show na live. Lagi kasi napapanuod ko lang sa television kaya naman sobra yung tuwa ko no'n.

Dahil doon lalong umapaw ang kagustuhan kong maging modelo. Bata palang ako pangarap ko na talaga iyon, hindi ko nga alam kung bakit iyon e.

At pagkatapos nang pangyayari na iyon, lalo akong naguluhan sa gusto ko. Kasi may nakikila ako sa show na isang Manager na humahawak ng isang Modeling Agency. Napansin niya siguro na nagustuhan ko ang show, at hindi naman sa pag mamayabang maganda rin naman kasi ang hubog ng katawan ko. Maganda ako, makinis, matangkad ng konti, at may appeal.

Simula noon napapaisip na ako, kasi kailangan kong pumunta sa ibang bansa para lang mag-training, and then pag nakapasa ako sa training nila magiging modelo na ako.

Doble ang saya ko noong araw na iyon. Nahihirapan lang akong magdecide kong tutuloy ba ako do'n, pag umalis naman ako maiiwan ko si Tristan. Hindi ko alam kung ano ang pipiliin ko.

Gulong-gulo na ang utak ko sa kakaisip kung ano ang pipiliin ko. At hindi ko alam na malapit na pala kaming mag 2rd year college last semester na kasi namin ngayon.

Ang bilis nang panahon, at habang pabilis nang pabilis ang paglipas nang panahon unti-unti ko na akong napapaisip. Ito na kasi ang chance ko para matupad ang pangarap ko. Once in a lifetime lang 'tong opportunity na binigay sa akin kaya naman I grab it.

Hindi ko pinaalam kay Tristan. Kasi bago pigilan niya ako sa gusto ko kaya naman sinarili ko nalang. At alam ko naman na maiintindihan niya ako. Para din naman ito sa pangarap ko, at sa magiging future namin.

Masaya pa rin ang relasyon namin ni Tristan. Pag minsan nagkakatampuhan kami, at minsan hindi nawawala ang pag-aaway kahit maliit na bagay lang. Pero nagkakabati rin kami agad, hindi matatapos ang isang araw na hindi kami magkakabati.

Naging matatag naman ang relasyon namin ni Tristan. Lagi kaming nagtatravel pag may free time kami. Lagi din kaming nagde-date, hindi kami nawawalan nang time para sa isa't-isa.

Masa classroom ako ngayon, nagdi-discuss lang ang prof namin. Nakatanaw lang ako sa bintana, at iniisip kung paano ko sasabihin kay Tristan ang balak ko.

Bago ako umalis, gusto ko maging maayos lahat nang iiwan ko dito. At sana maunawaan ni Tristan ang magiging desisyon ko. Mahal ko naman siya, pero kailangan kong matupad ang pangarap ko. Gusto ko talagang gawin ito kasi iyon ang ikakasaya ko.

Masaya ako sa piling ni Tristan, pero mas lalo pa akong sasaya kong matutupad ko ang pangarap ko. Pagbalik ko babawi ako kay Tristan, at ipagpapatuloy pa namin ang relsyon namin. At magiging masaya kami, at pwede na kaming buo ng pamilya no'n.

Pagkalipas na ng ilang taon, o tatlong taon.

Napakabilis nang panahon, hindi ko na namalayan na malapit na kaming magtapos nang college. At buo na talaga ang pasya ko. Iiwan ko muna panandalian si Tristan para mag-ibang bansa para sa pangarap ko.

Ito na ang tamang desisyon na gagawin ko para sa sarili ko. Hindi alam nila mommy at ni daddy ang desisyon ko. Ayokong paalam sa kanila kasi baka pigilan na naman nila ako sa gusto ko.

Gusto nila sila nalang lagi ang nasusunod, hindi nila inisip ang nararamdaman ko. Lahat-lahat ginagawa ko para lang sa kanila, pero hindi ata nila nakikita iyon.

Kaya napag-isipan ko na lang na pag-alis ko sa isang linggo doon ko na lang ipapaalam sa kanila. Pero kailangan ko munang unahin ngayon ay si Tristan.

Alam ko ito ang pinakamahirap na desisyon na gagawin ko. Pero wala akong magagawa e. Balak kong kausapin si Tristan after na lang ng graduation namin.

Papunta ako ngayon sa isang coffee shop, makikipag kita ako kila Irsih at Mhaica gusto ko sila muna ang makaalam nang balak ko.

Hindi naman kalayuan sa lugar namin yung coffee shop, na sinabi ni Irish kaya naman agad sdin akong nakarating doon. At nakita ko sila ni Mhaica na nakaupo sa isang table malapit counter.

"Hi girls," sabi ko sa kanilang dalawa, at nakipagbeso-beso.

"Hoy inday, ano ba yang sasabihin mo na importante?" maarting tanong sakin ni Mhaica.

"Ah kasi..." paano ko ba sasabihin sa dalawa na ito.

""Ano nga iyon pa-importante ka girl," naiiritang sabi na naman ni Mhaica sa akin. Ang suplada talaga nitong babae na ito kahit kailan.

 Huminga muna akong malalim bago nagsalita.

"Aalis ako after graduation," diretsong sabi ko sa kanila na ikanagulat nilang dalawa.

"Ano saan ka naman pupunta?" tanong sa akin ni Irish na gulat pa rin ang itsura.

"Sa San Diego, alam niyo ba noong araw na inaya ako ni Tristan sa isang fashion show?" tanong ko sa kanila na ikinatango lang nila. Nasabi ko kasi sa kanila iyong fashion show na pinuntahan namin ni Tristan no'n.

"Kasi pagkatapos no'n ng show, nagpaalam ako kay Tristan na magre-restroom. At pag tapos no'n may lumapit sa akin na isa sa mga organizer nung show. Tapos kinausap niya ko na kung gusto ko daw magmodelo, maganda daw kasi yung katawan ko at pasado daw ang itsura ko. Pagkatapos nang usapan namin no'n may binigay siyang card sa akin. At tinago ko iyon, at para na rin makapagdesisyon ako. Sayang din kasi yung chance e. Kaya tatanggapin ko yung offer niya sa akin. Hindi ba alam niyo naman na matagal ko nang pangarap iyon." mahabang paliwanag ko sa kanila.

"Oo naman bata ka pa lang iyon na talaga ang gusto mo, kaya naman support ka lang namin." sabi sa akin ni Irish at nakangiti na.

"Ilang taon ka naman doon?" tanong naman sa akin ni Mhaica, at tumikim ng slice nang ube cake na inorder nila.

"Hindi ko pa alam, pero sandali lang ako doon." sagot ko naman sa kaniya.

"Basta wag mong kalimutan tumawag at saka magchat sa amin ha."paalala naman sa akin ni Irish.

"Oo naman siyempre,"sabi ko sa kanila habang nakangiti.

Masaya ako dahil nauunawaan ng mga kaibigan ko ang desisyon ko. Ang sarap lang magkaroon ng mga kaibigan na laging nandyan sa tabi mo para icheer-up ka at supportahan sa bawat desisyon mo.

"Maiba lang tayo, alam na ba ni Tristan yan?" tanong ni Mhaica sa akin. Na ikinailing ko naman. Hindi ko pa kasi nasasabi kay Tristan, sasabihin ko naman sa kanya kaso humahanap pa ako nang tamang tiyempo.

"Hindi pa nga e." malungkot na saad ko sa kanilang dalawa.

"Kailan mo balak sabihin?" tanong naman ni Irish.

"Kumukuha pa ako nang tamang tiyempo." sabi ko sa kanila na nag-aalangan pa.

"Hay girl, kailangan mo nang sabihin sa boyfriend mo yang binabalak mo. At baka mawindang iyon pag umalis ka, alam mo naman iyon ayaw kang nawawala sa tabi niya." sambit ni Mhaica sa akin.

"Oo sasabihin ko rin sa kanya, pagkatapos nang graduation natin." sabi ko sa kaniya. At doon na nga naputol yung usapan namin tungkol sa pag-alis ko. Nagchikahan pa kami nang konti sa coffe shop na iyon.

At nang matapos kami sa pagkukwentuhan, nagbeso-beso na kami sa isa't isa at nagpaalam na.

Umuwi na ako sa bahay, as always ako lang mag-isa ang nandito at ang mga maids namin. Lagi kasi nasa business tour sila mommy and daddy, kaya ako laging naiiwan dito.

Umakyat na ako sa kwarto ko, wala na akong ganang kumain. At saka busog rin naman ako. Kaya naman nahiga na ako sa kama ko, at hindi ko namalayan ay nakatulog na ako.

Kinabukasan ito na ang araw na pinakahihintay ko,  para makausap ko si Tristan at sabihin sa kaniya ang pag-alis ko. Ngayon ring araw na ito ang graduation namin. And tommorrow na ang flight ko papuntang San Diego.

Nagstart na ang ceremony namin, at nagpatuloy pa ito. Makalipas ang isang oras ay tuluyan na ngang in-announce na graudtes na kami. At sobrang say namin, at sabay-sabay naming hinagis ang mga cups namin.

Tuluyan na ngamg natapos ang graduations. Umuwi muna ako para magbihis, at tinext ko rin kanina si Tristan na magkita kami sa isang park. Kaya naman dali-dali akong nagbihis, dahil malapit na ang oras na napag-usapan namin.

"Babe," batii sa akin ni Tristan, at hinalikan ako sa pisngi.

"Oh babe, kanina ka pa?" tanong ko sa kanya

"Nope, kadarating ko lang rin," sabi niya sa akin, at inakay ako sa isang bench para maupo.

Huminga ako nang malalim, hindi ko alam ang gagawin ko kinakabahan ako, tila nanlalamig ang palad.

"What do you want to say?" tanong niya sa akin na ikinakaba ko lalo ito na ang tamang oras Natalia.

"I have a flight tommorrow. Pupunta ako sa San Diego para magtraining sa Modeling Agency doon." sabi ko sa kanya na natatakot sa magiging reaksiyon niya pero wala na buo na ang pasya ko.

"What!?" tanong niya sa akin na, at halatang hindi na niya napigilan ang magulat sa sinabi ko.

"Aalis na ko bukas Tristan, gusto kong maging modelo. At buo na rin ang pasya ko wala nang makakapigil sa akin." sabi ko sa kanya.

"Paano ako iiwan mo ko ah ganun ba?" galit na sabi niya, at parang hindi niya alam ang gagawin niya.

"Kailangan kong umalis, pangarap  ko ang nakasalalay dito,"saad ko sa kanya.

"E ako kasama ba ako dyan sa mga pangarap mo ha Natalia!" tila galit niyang sabi sa akin.