Acutus’ POV
Kasalukuyan akong nakatanaw sa mga ibong malayang lumilipad sa kalangitan. Sapo ang aking baba gamit ang aking kaliwang kamay ay pinagmamasdan ko lang silang tangayin ang kanilang mga sarili sa tila bulak na mga ulap. Hindi mawaglit sa isipan ko ang sitwasyong kinahaharap ngayon nila Immitis at ng ginoong nagngangalan raw na Lux. Kung tutuusin ay mas gusto ko pang malayo sila sa akin nang sa gayon ay ligtas sila sa kahit na anong kapahamakan ngunit nang malaman kong pinasusundan sila ni Nitidus sa mga alagad nito ay napuno ng pangamba ang aking puso. Sana lang talaga ay nasa mabuti silang kalagayan. Sana ay ligtas sila.
Napalingon ako sa kawal nang maramdaman ko ang presensya niya sa aking likuran.
“Anong kailangan mo?” tanong ko.
“Ipinatatawag po kayo sa bulwag
