“Immitis, siguro naman ngayon ay magagawa na nating hintayin ang hatinggabi,” sabi ni Lux sa kaniya habang iniinom ang kanilang baong inumin.
“Oo naman, Ginoong Lux. Isa pa ay mahaba-haba na rin ang naging tulog ko. Bukod pa roon, pakiramdam ko ay buhay na buhay ako sa sarap ng mga pagkaing kinain natin,” tugon naman niya.
“Oo nga, maging ako ay gayon din.” Tumayo ito at pagkaraan ay nag-unat-unat pa ng kaniyang mga braso.
Habang naghihintay ay nagpasya si Immitis na muling ilatag ang kaniyang naimbentong kubol at doon pansamantalang magpalipas ng oras. Hindi na rin naman nagtagal sa labas si Lux at pumasok na rin sa loob nito at doon ay naupo sa bakanteng upuan at nagsimulang magbasa nang tahimik.
“Ginoong Lux, sa tingin n’yo po ba ay ayos lang talaga si Acutus ngayon sa Stamen?” tano
