“Utang ko sa iyo ang buhay ko, Ginoong Lux,” sabi ni immitis habang akay-akay si Lux dahil sa pinsalang natamo nito. “Hanggang ngayon ay wala pa rin akong magawa para iligtas ang mga taong importante sa buhay ko.”
“Cres ang pangalan niya hindi ba?’ tanong ni Lux sa kaniya.
Tumango siya at dahan-dahang iniupo si Lux sa batong naroon. Naupo rin siya sa likuran nito upang magsilbi siyang sandalan nito.
“Baka gusto mong ikwento sa akin ang nangyari. Bakit ganoon na lang kalaki ang galit sa iyo ng kapatid mo?” tanong nito.
“Dahil ako ang may kagagawan ng lahat. Ako ang siyang puno’t dulo ng mga nangyari sa kaniya. Kung hindi lang sana ako tumaliwas sa mga nais nila Pecunia noon, marahil ay masaya pa rin kami at marahil hindi nangyari ang lahat ng ito,” panimula niya.
“Ano ba
