“Cres...”
Nanginginig si Immitis at hindi makapaniwala habang pinagmamasdan ngayon ang lalakeng nasa harap niya. Hindi niya akalaing makikitang buhay pa ito matapos ang malagim na kamatayan nito.
“Tila gulat na gulat kang makita ako, mahal kong kapatid.” Ngumiti ito nang ubod ng tamis pagkaraan ay nilapitan si Immitis.
“Patay ka na,” sabi ni Immitis.
“Kung sabagay, ikaw nga pala ang siyang pumaslang sa akin,” sabi nito. Nagulat na lang si Lux nang sa isang kurap ay nasa harap na ito ni Immitis at mabilis pa sa alas kwatro ang ginawa nitong pagsuntok sa mukha ng binata dahilan para tumilapon ito isang metro ang layo sa kanila.
Dahan-dahan namang kumilos si Immitis habang iniinda pa rin ang sakit ng suntok nito sa kaniyang panga.
“Alam mong hindi ‘yan totoo.” Sumigaw siya dahil sa labi
