Ilang minuto na akong naghihintay dito sa sasakyan pero hindi pa rin bumababa si Sir Alexander, sabagay, maaga pa naman kasi. Pero maya-maya rin ay nakita ko siya na papalabas na kaya naman naghanda na rin ako. Magda-drive lang naman ako pero parang bigla tuloy akong kinabahan.
“Let’s go now,” sabi niya habang nanatiling nakatingin sa tablet na hawak niya.
Hindi pa naman niya ako napapansin pero parang gusto ko nang bumalik sa taas. Nakakainis naman kasi ‘tong si Bryan, naisahan na naman ako. Lagot talaga siya sa akin pagbalik ko mamaya. Siya ang may kasalanan kung bakit ako nandito ngayon.
“What are you doing here?” hindi makapaniwalang tanong niya ng mapansin ako.
“Uhm, busy po kasi sila at ako lang ‘yong available kaya naman ako ang maghahatid sa’yo,” sagot ko.
Hindi ko naman kasi
