Episode 5: Ang Pag-amin sa Pagitan ng mga Oras

1323 Words
SA GITNA NG KATAHIMIKAN WARNING: SPG 18+ . Contains S****L, Explicit S*****L Word, Word Curses that not Suitable below 18 years of age NARRATOR Mabilis ang takbo ng oras kapag ang bawat sandali ay puno ng saya. Ang mga araw ay naging linggo, at ang mga linggo ay naging isang buwan. Para kina Eliz at Jacob, ang unibersidad na dati ay lugar lamang ng pag-aaral ay naging saksi sa isang rutin na unti-unti nang bumubuo sa kanilang mga buhay. Tuwing umaga, si Jacob ang unang bumabati kay Eliz sa gate. Sa tanghalian, laging nakareserba ang upuan ni Eliz sa tabi ni Jacob, malayo sa ingay ng ibang estudyante. At sa hapon, bago sumapit ang dilim, ihahatid ni Jacob si Eliz sa sakayan ng jeep, tinitiyak na ligtas itong makakaalis bago siya tumuloy sa "ibang mundo" niya. Si Jacob ay nanatiling tikom ang bibig tungkol sa 888 Club. Para kay Eliz, ang dahilan ng laging pagmamadali ni Jacob at ang paminsan-minsang pagpuyat nito ay dahil sa paglalaro ng Dota kasama sina Marco at Ben. Isang "white lie" na pinagtatakpan din ng kanyang mga kaibigan dahil alam nilang hindi pa handa si Jacob na ipakita ang madilim at maingay na bahagi ng buhay niya sa isang inosenteng gaya ni Eliz. MARCO: "Jac, hanggang kailan tayo magsisinungaling na nasa com-shop tayo gabi-gabi? Baka isang araw mag-surprise visit 'yan si Eliz, makita tayong may hawak na beer sa halip na mouse at keyboard." BEN: "Hayaan mo muna, Marco. Nakikita mo ba si Jacob? Ngayon lang 'yan naging ganyan kasaya. Hayaan nating i-enjoy niya muna ang pagiging normal na estudyante kapag kasama si Eliz." NARRATOR Habang lumalalim ang ugnayan nina Eliz at Jacob, unti-unti namang naglalaho sa anino si Mara. Ang dati’y maingay na presensya ni Mara ay naging isang tahimik na sulyap na lang mula sa malayo. Hindi na siya sumasabay sa pagkain, at sa 888 Club, hindi na rin siya pinapansin ni Jacob maliban sa trabaho. Masakit para kay Mara, pero alam niyang wala siyang laban sa "katahimikang" dala ni Eliz sa buhay ng lalaking mahal niya. Isang hapon, habang naglalakad ang dalawa sa oval ng school, napansin ni Jacob na medyo matamlay si Eliz. JACOB: "O, bakit parang bagsak ang balikat mo? Napagalitan ka ba ng professor mo sa HR?" ELIZ: "Hindi naman. Nalungkot lang ako para kay Mama. Hindi kasi natuloy yung uwi ni Mark—yung American boyfriend niya. May emergency daw sa trabaho doon sa States, kaya baka next month o baka sa Pasko pa siya makauwi." JACOB: "Ah, kaya pala. Pero ikaw, okay ka lang ba? Ibig sabihin ba niyan, mas strikto na naman si Mama mo sa bahay dahil bad trip siya?" ELIZ: "Siguro. Pero sanay na ako. Alam mo naman 'yun, ayaw niyang may makikita kaming lalaki ni Anabel. Takot na takot siyang matulad kami sa kanya na iniwan ni Papa." NARRATOR Huminto si Jacob sa paglalakad at hinarap si Eliz. Tinitigan niya ang mga singkit na mata nito na tila may gustong basahin. JACOB: "Eliz... itatanong ko lang. Sa higpit ba ng Mama mo, nagkaroon ka na ba ng boyfriend? I mean, yung seryoso?" ELIZ: "Ha? Ano ba'ng tanong 'yan? Wala, 'no! No Boyfriend Since Birth kaya ako. Virgin na virgin ang record ko pagdating sa pag-ibig." JACOB: "Talaga? Sa ganda mong 'yan, walang nangahas? O sadyang mailap ka lang talaga?" ELIZ: "Siguro dahil takot din ako. Ayaw kong magkamali. Ikaw ba? Marami ka na sigurong naging girlfriend, 'no? Sa laki ng katawan mong 'yan, panalo ka sa mga babae." JACOB: "Sa totoo lang, Eliz... wala akong oras para doon dati. Ang focus ko lang ay ang pamilya ko at ang pag-aaral. Pero nung nakilala kita, parang biglang nagkaroon ng space sa schedule ko na ikaw lang ang pwedeng magpuno." NARRATOR Ramdam ni Eliz ang init na umakyat sa kanyang mga pisngi. Ang t***k ng puso niya ay parang tambol na hindi tumitigil. Alam niyang may patutunguhan ang usapang ito, at deep inside, halos sumabog siya sa tuwa, pero pinanatili niyang kalmado ang kanyang boses. JACOB: "Eliz, ayaw ko nang magpaligoy-ligoy pa. Alam nina Marco at Ben 'to, at gusto ko, malaman mo rin. Ayaw ko nang ituring ka lang na 'kaibigan' o 'kaklase.' Gusto ko, maging official." ELIZ: "Official na ano?" JACOB: "Official na manliligaw mo ako. Hindi ako nagbibiro. Gusto kitang alagaan, Eliz. Gusto kong ako ang maging unang lalaki na magpapatunay sa'yo na hindi lahat ng lalaki ay nang-iiwan." NARRATOR Natahimik ang paligid. Ang hangin sa oval ay tila huminto para pakinggan ang sagot ni Eliz. Para sa isang babaeng lumaki sa loob ng bahay at walang karanasan sa ganitong eksena, ang pakiramdam ni Eliz ay parang nasa isang pelikula siya. Gusto niyang sumigaw ng "Oo!" pero alam niyang kailangan niyang mag-ingat. ELIZ: "Jacob... alam mo namang mahirap ang sitwasyon ko, 'di ba? Si Mama... si Anabel... ang daming pader sa paligid ko." JACOB: "Handa akong akyatin ang lahat ng pader na 'yan, Eliz. Kahit gaano pa kataas. Basta ba, bibigyan mo ako ng pagkakataon." ELIZ: "Sige. Pero kailangang sikreto lang muna natin 'to, ha? Lalo na kay Mama. Hindi pa siya handa, at baka lalo lang tayong paghiwalayin." JACOB: "Pangako. Sa atin lang 'to. Sa gitna lang natin 'to ng katahimikan." NARRATOR Ngumiti si Jacob—isang ngiti na puno ng panalo. Hinawakan niya ang kamay ni Eliz sa unang pagkakataon. Maliit ang kamay ni Eliz sa loob ng malaki at magaspang na palad ni Jacob, pero para sa kanila, iyon ang pinaka-perpektong pagkakatugma. Lumipas ang hapon na iyon na may bagong label ang kanilang samahan. Kinabukasan, mas lalong naging supportive sina Marco at Ben. Tuwing makikita nilang magkasama ang dalawa, hindi mawawala ang panunukso ng mga ito, na siyang nagpapakilig naman nang husto kay Eliz. Para kay Jacob, si Eliz ang kanyang "pahinga." Tuwing pagod siya mula sa 888 Club, ang isipin na may isang Eliz Javier na naghihintay sa kanya sa school kinabukasan ang nagbibigay sa kanya ng lakas. Ang pagod niya ay napapawi tuwing nakikita niya ang matamis na ngiti ni Eliz. Ngunit sa kabila ng lahat ng tamis, nananatili ang isang lamat na hindi pa rin naitatama. Gabi na. Sa loob ng 888 Club, nagtatrabaho si Jacob bilang waiter. Pawisan siya, bitbit ang mabibigat na tray, habang sa isang sulok ay nakatingin sa kanya si Aling Mercy. ALING MERCY: "Jacob, parang iba ang aura mo ngayon. Nanalo ka ba sa lotto o nakahanap ka na ng magpapatino sa'yo?" JACOB: "Hahanap na po, Aling Mercy. At gagawin ko ang lahat para hindi niya malaman ang dumi ng mundong 'to." NARRATOR Sa bahay naman nina Eliz, kasama niya si Anabel sa kwarto. Hindi mapigilan ni Eliz ang magkwento sa kanyang kapatid tungkol sa nangyari sa oval. ANABEL: "Ate! Sinasabi ko na nga ba, eh! Iba talaga ang tama sa'yo nung Jacob na 'yan. Pero siguraduhin mo lang na hindi 'yan malalaman ni Mama, kundi pareho tayong lagot." ELIZ: "Alam ko, Bel. Kaya nga kailangang maingat kami. Pero Bel... ang saya-saya ko. Ngayon ko lang naramdaman 'to." NARRATOR Habang nakahiga ang dalawang magkapatid, hindi nila alam na ang mundong pinasok ni Eliz ay hindi lang puro rosas at kilig. Sa bawat "I love you" at bawat "ingat ka," may nakatagong katotohanan na handang sumabog anumang oras. At si Mara? Sa gabi ring iyon sa 888 Club, habang pinapanood si Jacob na mag-serve, humigop siya ng alak at nagpahid ng kanyang trademark na red lipstick. Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. MARA: "Magpakasaya muna kayo, Jacob. Pero alam nating dalawa... hindi magtatagal ang sikreto sa dilim." NARRATOR Ang rutin nina Eliz at Jacob ay tila isang matatag na pundasyon, pero sa ilalim nito, ang lamat ay unti-unti nang lumalaki. Ang katahimikan nina Eliz at Jacob ay puno ng pag-asa, pero ang katahimikan ni Mara ay puno ng banta. Hanggang kailan mananatiling lihim ang panliligaw? At paano haharapin ni Eliz ang katotohanang ang kanyang "ideal man" ay isang night club waiter?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD