SA GITNA NG KATAHIMIKAN

Episode 4: Sa Pagitan ng mga Sulyap

SA GITNA NG KATAHIMIKAN

WARNING: SPG 18+ . Contains S****L, Explicit S*****L Word, Word Curses that not Suitable below 18 years of age

NARRATOR

Maliwanag ang sikat ng araw sa unibersidad, pero para kay Eliz Javier, tila may sariling spotlight ang bawat sulok ng hallway. Hindi siya nakatulog nang maayos kagabi dahil sa message na sinend niya kay Jacob nung alas-tres ng madaling araw. Hanggang ngayon, hindi pa rin mawala ang kaba sa dibdib niya. "Nakakahiya," bulong niya sa sarili habang yakap ang kanyang mga libro.

Sa kabilang dako, naglalakad ang grupo nina Jacob. Halata sa mga mata ni Jacob ang puyat mula sa shift sa 888 Club, pero dahil sa kanyang tindig at maskuladong pangangatawan, hindi mo iisiping tatlong oras lang ang tulog niya. Kasunod niya sina Marco at Ben na panay ang asar sa kanya simula pa nung makita nila ang notification sa phone ni Jacob kanina.

MARCO: "O, ano na, Jac? Reply-reply din pag may time. Alas-tres ng madaling araw nag-chat yung tao, ibig sabihin niyan, ikaw ang huling naisip bago siya dinalaw ng antok."

BEN: "Gago, Marco. Hayaan mo muna. Baka ma-pressure si Jacob. Pero p're, aminin mo, nawala pagod mo nung mabasa mo 'yun, 'no?"

JACOB: "Tumigil nga kayo. Baka marinig kayo ng mga tao rito. Inosente 'yung tao, 'wag niyo ngang gawan ng malisya."

NARRATOR

Eksaktong pagliko nila sa main hallway, nakita nila si Eliz. Nakasuot ito ng maayos na uniform, malinis tingnan, at yung singkit niyang mga mata ay tila naghahanap. Nang magtama ang paningin nila ni Jacob, biglang namula ang mga pisngi ni Eliz. Para siyang estatwa na hindi alam kung lalakad o tatakbo palayo.

JACOB: "O, Eliz. Aga natin, ah?"

ELIZ: "A-ah, oo. May kailangan kasi akong tapusin sa library bago ang first subject. Kumusta... yung gabi mo?"

NARRATOR

Napatigil si Jacob. Hindi niya pwedeng sabihin na galing siya sa pagbubuhat ng buckets ng beer. Nanatili siyang "pakipot," pilit na itinatago ang tuwa na makita ang babaeng nagpagaan ng pakiramdam niya kagabi.

JACOB: "Ayos lang. Puyat, gaya ng dati. Salamat pala sa chat mo kagabi, ha? Nakatulong 'yun para makauwi ako nang maayos."

ELIZ: "Wala 'yun. Akala ko kasi... baka naistorbo kita."

JACOB: "Hindi. Sakto nga, eh. Sige na, baka ma-late ka pa sa library. Kita na lang tayo mamaya sa canteen."

NARRATOR

Naglakad na palayo si Jacob, pero bago siya tuluyang makalayo, lumingon muna siya saglit at binigyan si Eliz ng isang tipid na ngiti. Sapat na 'yun para manghina ang tuhod ni Eliz. Para sa isang babaeng No Boyfriend Since Birth, ang maliit na atensyong 'yun ay parang isang grandeng gesture na.

Habang naglalakad si Eliz patungong library, hindi niya napansin na sa di kalayuan, nakasandal sa pader si Mara. Hawak ang kanyang phone, naka-red lips gaya ng dati, at nakatitig sa kanya. Hindi galit ang makikita sa mukha ni Mara, kundi isang klase ng lungkot na hinaluan ng inggit.

MARA: "Ang bilis mo naman atang nakalimot, Jacob."

NARRATOR

Pagsapit ng tanghalian, naging tambayan na nila ang dulo ng canteen. Magkakatabi sina Jacob, Marco, at Ben. Maya-maya pa ay dumating si Eliz, kasunod si Mara. Naupo si Mara sa tabi ni Jacob, isang bagay na nakasanayan na ng lahat. Si Eliz naman ay naupo sa tapat, medyo naiilang dahil sa presensya ni Mara.

MARCO: "O, Mara, himala at tahimik ka ngayon? Wala bang bagong chika sa 888?"

MARA: "Wala. Napagod ako kagabi. Alam niyo namang si Jacob lang ang kadamay ko doon kapag may nanggugulo, 'di ba, Jac?"

NARRATOR

Hinawakan ni Mara ang braso ni Jacob. Isang simpleng hawak pero malakas ang dating kay Eliz. Biglang nawalan ng gana si Eliz sa kanyang kinakain. Naramdaman niya ang pagkakaiba nila ni Mara—si Mara na mukhang palaban at alam ang pasikot-sikot sa mundo ni Jacob, at siya na isang inosenteng estudyante na hanggang tingin lang.

JACOB: "Mara, kumakain ang tao. Tsaka school 'to, 'wag ka ngang masyadong dikit."

MARA: "Sungit naman nito. Parang dati lang, okay lang sa'yo, ah? Nagbago ka na talaga."

NARRATOR

Tumingin si Jacob kay Eliz. Nakita niya ang pagyuko nito. Gusto niyang tanggalin ang kamay ni Mara, pero ayaw niyang gumawa ng eksena na ikagugulat ni Eliz. Alam ni Jacob na masyadong "pure" ang puso ni Eliz para sa gulo ng buhay nila ni Mara.

BEN: "Eliz, 'wag mo nang pansinin 'yan si Mara. Ganyan lang talaga 'yan pag kulang sa pansin. Nga pala, kumusta yung project mo sa HR? Balita ko mahirap daw yung professor niyo doon."

ELIZ: "Ah, okay naman. Medyo kinakabahan lang sa presentation sa susunod na linggo."

JACOB: "Kaya mo 'yan. Matalino ka, 'di ba? Kung kailangan mo ng taga-bitbit ng gamit mo sa presentation, nandito lang ako."

NARRATOR

Biglang nagtawanan sina Marco at Ben. Si Mara naman ay napairap na lang at uminom ng tubig. Halatang nababalewala na siya, kahit siya ang laging nandoon para kay Jacob tuwing madaling araw sa club. Alam ni Mara na mabait siyang tao, at hindi niya kayang magalit kay Eliz dahil nakikita niyang mabait din ito. Ang sakit lang para sa kanya ay ang makitang ang atensyong dating sa kanya lang, ngayon ay nahahati na.

Hapon na, at kailangang nang mag-out nina Eliz. Nagkasabay silang dalawa ni Jacob sa paglalakad palabas ng gate.

JACOB: "Uuwi ka na ba agad? O may pupuntahan ka pa?"

ELIZ: "Uuwi na. Alam mo naman si Mama, kailangang bago mag-dilim, nasa bahay na ako. Kasama ko rin si Anabel mamaya, tutulungan ko sa assignments niya."

JACOB: "Sige. Ingat ka. 'Wag mong kalimutang kumain nang marami. Ang liit mo na nga, baka tangayin ka pa ng hangin."

ELIZ: "Grabe ka sa akin! Porke't maskulado ka lang, eh."

JACOB: "Bakit, gusto mo ba? Papakita ko sa'yo next time."

NARRATOR

Natawa si Jacob, at sa unang pagkakataon, nakita ni Eliz ang tunay na saya sa mga mata nito—isang sayang malayo sa pagod ng trabaho. Si Eliz naman ay parang matutunaw sa asar na may kasamang kilig. Ang pagiging "virgin" niya sa aspeto ng pag-ibig ay nagpapadoble sa bawat emosyong nararamdaman niya. Para sa kanya, ang bawat hirit ni Jacob ay parang simula na ng isang seryosong relasyon.

Habang nakasakay sa jeep pauwi, tinitingnan ni Eliz ang kanyang sarili sa salamin ng compact powder niya. Hinawakan niya ang kanyang mga pisngi.

ELIZ: "Ano ba 'tong nangyayari sa akin? Bakit parang baliw na ako sa kanya?"

NARRATOR

Samantala, naiwan si Jacob sa gate. Nakita siya ni Mara na nakatitig sa paalis na jeep.

MARA: "Jac, mag-shishift ka na? Sabay na tayo?"

JACOB: "Sige. Pero Mara... 'wag mo muna akong kulitin ngayon. Gusto ko lang muna ng tahimik."

MARA: "Dahil ba sa kanya? Dahil ba kay Eliz?"

JACOB: "Wala siyang kinalaman dito. Pagod lang ako."

NARRATOR

Naglakad sila patungo sa 888 Club. Si Jacob, pilit pa ring itinatago ang nararamdaman, habang si Mara ay pilit na dinadamayan ang lalaking unti-unti nang nawawala sa kanyang mga kamay. At si Eliz, sa loob ng kanyang kwarto sa bahay, ay muling binuksan ang notebook niya. Hindi lessons ang isinulat niya, kundi ang pangalan ni Jacob sa isang maliit na sulok ng pahina.

Ito ang simula ng mahabang build-up. Ang katahimikan ay puno ng mga tanong, at ang bawat titigan sa hallway ay may dalang lamat na hindi pa nila alam kung paano hihilumin.