Mahal ,nasaan ka ?

Kabanata 15 - Bunga ng tunay na pag-ibig

Mula ng makabalik si Analyn sa hacienda, mula sa mga nangyari sa Ilong Bukid, lumalala ang sakit ni Don Amancio sa puso. Ang akala niyang tao na pwedeng pagkatiwalaan niya sa nag-iisa niyang anak ay isa palang masamang tao. Dahil doon lumala ang kanyang sakit sa puso. Sinabi ng kanyang cardiologist na kailanagn na niyang operahan. Kaya nagdecide si Analayn na dalhin muna ang kanyang ama sa Amerika. Ang mga negosyo nila ay pamsamantala niyang pinapamunuan kay Susan. Dahil part owner at share holder ang mga San Jose nandyan pa rin si Miguel pero hindi siya pwedeng lumapit kay Analyn. Binigyan siya ng restraining order ng mga autoridad kaya di rin siya pwedeng lumabas ng ibang bansa.

Analyn POV

Nasa Amerika na kami ng malaman ko na ako'y buntis at ngayon pagkalipas ng dalawang taon maayos na ang pakiramdam ni Papa kaya pabalik na kami ng Pilipinas. "Baby, steady ka lang ha.Mama loves you very much", lambing ko sa anak ko. "Anak, akin na muna ang apo ko" sabi sa akin ni Papa. Sa kabila lang ng lahat ng nangyari sa Ilong Bukid isang buhay ang nabuo namin ng araw na iyon. Malinaw pa rin sa akin ang mga pangyayari sa araw na iyon.

Alaala

"Ga, I love you very much",sabi si akin ni Anthony. Hindi ko namalayan na naglalakbay ang mga kamay niya sa buong katawan. Nadarang ng husto ang pakiramdam ko at hindi na ako kumibo ng simulan niya akong halikan sa labi hanggang sa masisilang parte ng aking katawan. "Ga, napakaganda mo." sabi niya sa akin. Walang salita ang lumalabas sa bibig ko, dahil sa sobrang sarap niyon."Ga, this my first please be gentle". "I will Ga, ohhhh", ang sarap mo Ga. "Basang - basa ka na, can I inter now?", tanong niya sa akin. "Go on , Ga." Dahil sa sinabi ko, kumababaw siya sa akin. Wala kaming pakialam kung may tao o wala. At nangyari na nga at nabuo ang isang buhay. Ito ang bunga ng tunay naming pagmamahalan. Hindi niya alam na nabuntis ako at wala siyang ideya kung nasaan ako. Pero lagi ko siyang iniisip. Sabi ni Papa, kahit hindi na daw ako magpakasal , may anak na daw ako.

Pagdating namin sa mansyon tuwang - tuwa sina Manang Loring at iba pa."Senor, Senorita, maligayang pagbabalik po", salubong sa amin ni Manang Loring. "Aba, gandang bata naman ito", bati niya kay Angela. "Ganda din po kayo Lola", sagot nito sa kanya. "Senorita napakabibo naman po ng batang ito", sabi niya sa akin. "Naku, Manang mula ng matuto yan magsalita parang di nauubusan ng sasabihin.", kwento ko kay Manang. "Senorita, nakita mo na po ba ang ama niya". "Manang di niya alam kung saan ako at di niya alam ang tungkol kay Angela" sabi ni Papa di na daw niya kailanagn malaman. "Senorita, alam mo madalas po yon pumupunta dito iyon noon, hinahanap ka po.", kwento sa akin ni Manang Loring. "Senorita, sila ni Frank laging nag-uusap.Di ko alam kung ano sinabi niya doon.", kwento lang naman ni Manang. Pero alam ko magkaibigan na yong dalawa kaya seguro madalas sila nagkikita.

"Mama, milk please.", lambing sa akin ng anak ko. Pagtinitingnan ko siya, parang siyang babaeng version ni Anthony."Halika baby, do you want to sleep already? "Yes, Mama". "I love you baby". Pagkatapos dumide ng anak ko nakatulog na ito kaya inakyat ko siya sa room namin. Bahala na kung ano mangyari pagnagkaharap na kami ni Anthony. Hindi ko naman sinasara ang pagitan naming dalawa kasi maayos naman ang paghiwalay namin.

Kinabukasan nagpatawag si Susan ng meeting , pawelcome niya sa pagbabalik ko. Sinama ko si Papa para alam niya ang mga updates sa opisina. Kahit kasi si Susan ang humalili sa akin, tinatawag pa rin niya ang mga importanteng desisyon sa akin. Dahil doon parang di rin ako umalis ng bansa. "Papa, kaya mo na bang bumalik sa opisina mo? , tanong ko sa kanya. "Oo naman, para may oras kang mag-alaga sa apo ko", sagot niya sa akin. "Pa, paano nga pala pagnag kita kami ulit ni Anthony? Paano kung makilala niya ang anak niya?", tanong ko sa kanya." "Noon nakapagdecide na ako na tanggapin siya sa pamilya natin , pero ngayon depende na iyon sa kanya at sa pamilya niya", sagot sa akin ni Papa.

Anthony POV

Halos linggo - linggo sa loob ng isamg taon ay umuwi ako sa bahay namin sa hacienda para lang magbaka sakali na nakabalik na si Analyn kung nasaan man siya. Lagi kung tinatanong si Manang Loring pero wala nman itong impormasyon na binibigay sa akin. Si Frank naman kahit ano gawing kung panunuhol wala rin masabi kaya nag-aabang na lang lagi ako malapit sa kanila pero wala pa ring anino ni Analyn kahit si Don Amancio wala din. Nabalitaan ko na lang sa kanilang family doctor na humingi pala ng clearance si Don Amancio upang makapag-pagamot sa ibang bansa. Mula noon hindi na ako nakabalik ulit sa kanila dahil sa sobrang busy sa ospital.

"Iho, pwede bang umuwi ka naman dito sa mansyon." tinawagan ako ni Mama para pauwiin. "Sige Mama, dyan po ako maghapunan", sagot kay Mama. "Tamang - tama iho may bisita tayo mamaya, yong best friend ko na galing sa UK dadalaw sila rito kaya ipakilala kita sa anak niyang dalaga" "Mama, ayan ka na naman", reklamo ko sa kanya. "Anthony , tumatanda na kami. Aba, bigyan mo na kami ng apo." lambing ni Mama sa akin. "Anak, alam kung hanggang ngayon mahal mo pa rin si Analyn , pero matagal ka na ring naghihintay sa kanya eh." " Nag-usap na kami ng Papa mo na kung kayo talaga para sa isa't isa , handa kaming humingi ng tawad sa pamilya nila." sabi sa akin ni Mama. "Talaga Mama, hintayin ko na lang siya Mama." sagot sa kanya. "Wala namang kasiguraduhan kung saan at kailan siya uuwi di ba?", tanong sa akin ni Mama. Hindi ko sinabi sa kanya na nabalitaan ko na sa isang tauhan ko na nakauwi na sina Analyn at Don Amancio. Nagulat lang ako sa report nito na may kasama raw na batang babae si Analyn.

Matuling lumipas ang panahon ngunit kapag may ligaya ang sadyang may kamalasan din.