“มีแค่ฉัน เธอ แล้วก็ลูก” น้ำเสียงจริงจังพูดขึ้นให้อีกฝ่ายรับรู้
“คุณ...จะหลอกอะไรฉันอีก”
“ฉันพูดฉันทำเธอก็ไม่เชื่อ ที่ผ่านมาฉันเลือกจะทำโดยไม่พูดก็ไม่มีอะไรดีขึ้น...”
“แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไงข้าวหอม” หลังจากกลับมาเจอกันอีกครั้งหนึ่งเขาเลือกจะทำมันอย่างเดียว แอบเฝ้าดูเธอห่างๆ ไม่ให้รับรู้ รับกลับมาก็ไม่ได้พูดอะไรมากแต่ทำทุกอย่างแทน
ดูแลเธอ ดูแลลูก ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างดีเท่าเทียม
แต่สุดท้ายเธอก็ไม่เคยเชื่อในการกระทำของเขาเลยสักนิด
“ฉันไม่รู้เลยว่าสิ่งที่คุณทำอันไหนเรื่องจริงอันไหนเรื่องโกหก...”
“คุณเคยบอกฉันเองว่าคุณรักเธอคนนั้นมาก แล้วอยากให้ฉันเจ็บปวดมาก”
“มันนานแล้วข้าวหอม ของขวัญจากไปเป็นปีๆ แล้ว เธอไม่คิดให้ฉันเริ่มต้นชีวิตใหม่หรือไง”
“แต่คุณก็เคยพูดเหมือนกัน ว่าผู้หญิงคนนั้นต้องไม่ใช่ฉัน”
“ฉันเคยคิดแบบนั้นจริงๆ แต่ถ้ามันทำได้เธอคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน”
“แต่คุณเคยทำร้ายฉัน
