PROJECT X: Gabriel Montemayor

Chapter 3

Kinabukasan ay dumating ang kanyang ate Gail, nagdala ito ng makakapal at dark curtains para sa kanyang silid.

Nasisilaw siya sa sikat ng araw, tulad ng paulit ulit na sinasabi ng mga doktor ay talaga namang malaki ang epekto sa kanya ng sikat ng araw.

Maghapon lamang siyang naka kulong, tinawagan niya ang nobya ngunit hindi ito sumagot ka nag-iwan na lamang siya ng mensahe dito.

Magdidilim na nang tumunog ang kanyang door bell. Sumilip siya sa peephole ngunit wala siyang nakita kaya binuksan niya ang pinto, tumambad sa kanya ang isang kahon.

Siguro ay ipina-deliver ng kanyang ate, pero wala naman itong nabanggit sa kanya.

Binuksan niya ito at tulad ng kahong ibinigay sa kanya naglalaman ng kanyang supply at naka imprenta ang logo ng Project X. Sinusundan pa rin siya ng mga ito. Hindi naman siya nabahala dahil ayon sa mga researcher sa facility ay talagang sisiguruhin nilang ligtas ang sino mang carrier ng kanilang experiment. Mabilis niyang inilagay sa ref ang mga ito.

Mag-aalas otso na ng gabi, naiinip siya, gusto niyang lumabas at mag ikot-ikot 'lang sana sa kalapit na park. Luminga linga muna siya sa paligid bago tuluyang lumabas ng kanyang bahay. Nasa isang maliit na subdivision ang kanyang bahay, hindi pa iyon masyadong developed nang mabili niya ito pero ngayon ay iilang bahay na lamang ang napansin niyang bakante. Naglakad lamang siya hanggang sa parke. Na-missed niya ang ganitong buhay 'yun bang makakalabas ka kung kailan mo gusto, hindi iyong naka kulong ka lamang sa isang pasilidad. Nag jogging lamang siya ng ilang ikot sa park at nagpasya na ring umuwi. Naisip na tawagan uli ang kanyang nobya kung hindi ay manonood na lamang ulit siya ng mga na-missed niyang bagong movies sa tatlong taong pagka wala.

Nangtaka siya nang makitang naka bukas ang ilaw sa kanyang silid. Hindi naman niya iniwang bukas ang ilaw kanina. Narito kaya ang kanyang ate Gail?

Ni-lock niya ang gate at nagmadaling pumasok sa bahay. Npansin niya ang pambabaeng hand bag sa couch.

"Ate?" malakas na tawag niya habang nag-alis ng sapatos at hinubad ang pawisang excercise shirt.

Dumiretso siya sa kusina at kumuha ng kanyang inumin, ang pamatid sa kakaibang uhaw. Hindi naman siya araw-araw na umiinom nito. kapag lamang naramdaman niya na nag-iiba na ang kanyang pakiramdam ay saka lamang siya iinom.

Patakbong umakyat sa hagdan at diretso sa kanyang kuwarto, siguro ay naroon at nag-aayos ang kanyang ate.

Pagbukas ng pinto ay tama namang lumabas ng banyo ang bagong ligo at naka takip lamang ng tuwalya na si Bea. Namilog ang mga mata nito nang makita siya. Mabilis itong lumapit at yumakap sa kanya.

"Oh, I missed you!" sabi nito habang inaabot ang kanyang mukha at hinahalikan ng maliliit.

Niyakap din niya ng mahigpit ang nobya at mariing hinalikan sa mga labi.

"God know's how much i missed you!" sabi niya nang maghiwalay ang kanilang mga labi.

"What happened to you?" pagkuwa'y tanong nito habang nanatiling naka yakap tila ninanamnam ang bawat sandali.

Alam na niya ang isasagot dito, "after the accident some fishermen saved me, i lost my memory kaya hindi nila alam kung sino ako at kung saan ako ihahatid," mahabang kuwento niya.

"And that Island," sabi niya na ang nasa isip ay ang Isla kung saan siya nakulong ng halos tatlong taon, "is too far from civilization."

Tumango-tango naman ito na tila kumbinsido sa kanyang paliwanag. Tumingala ito at tumitig sa kanya saka ngumiti.

"Lalo kang gumuwapo," sabi nitong tila nanunukso. Napangiti naman siya, lumabas ang mapuputi at pantay niyang ngipin.

"Ikaw din lalo kang bumango," sagot niyang bumaba ang labi sa leeg nito. Napaka bango talaga nito sa pang-amoy niya. Tumawa ito at marahan siyang tinulak, "sira ka talaga! maligo ka na mister nangangamoy suka ka na!" sabi nitong tumatawa. Humalakhak naman niyang tinungo ang banyo.

"Oh anyway, I used your towel," habol ng dalaga rito.

"Kagagaling ko 'lang kasi sa clinic. I saw your message this morning pero maraming pasyente ngayong araw kaya late na akong nakapunta rito," mahabang paliwanag nito.

Naka tapis pa rin siya ng tuwalya at nagtutuyo ng buhok sa harap ng tokador nang isang kisap mata ay lumitaw si Martin sa kanyang likuran. Nagulat siya nang hawakan ni Martin ang kanyang balikat, hindi niya naramdamang nakalapit na ito sa kanya.

"Wala ka na bang ibang gagawin 'kundi gulatin ako?" natatawang wika niya rito habang naka tingin sa repleksyon sa salamin.

"Would you mind if I borrow my towel?" sabi nitong naka ngiti ng makahulugan.

Humarap siya dito at nagulat nang tumambad ang walang ano mang saplot na binata. Namula siya at nanlaki ang mga mata nang mapansing ga hibla na 'lang ang pagitan ng kanyang mukha sa tila nagyayabang na harapan nito dahil naka upo pa rin siya at naka tayo naman ito sa harap niya. Mabilis siyang tumayo at bahagya pang sumagi ito sa kanyang mukha. Kahit pa sanay siyang maka kita ng ganoon ay iba pa rin kapag ganito na ang sitwasyon.

Naaaliw naman si Martin sa reaksyon ng nobya. hindi nito alam kung saan ibabaling ang paningin kaya pumikit na lamang ito lalo na nang maiwan pa sa upuan ang tuwalya dahil sa pagmamadali nitong tumayo. Hinawakan niya ito sa makurbang beywang nito at hinapit palapit sa kanya. Itinaas nya ang baba nito at inilapit ang kanyang mukha sa mukha ng dalaga na noon ay naka pikit pa rin.

"Puwede ka ng dumilat," bulong niya dito.

Ngunit hindi pa man lubusang dumilat ay siniil na niya ng malalim at mapusok na halik ang mga labi nito. Maya-maya pa ay yumakap na rin ito sa kanya at nagsimulang makipaglaro ang mga labi nito sa kanyang mga labi. Binuhat niya ito at marahang ibinaba sa malambot na kama habang hindi pa rin naghihiwalay ang kanilang mga labi. Unti-unting gumapang ang kanyang palad sa katawan ng nobya, napaka kinis ng balat nito, naglakbay ang kanyang palad sa kanyang likod, sa beywang, sa tiyan pataas sa kanyang dibdib. Marahang minasahe ang nakatayong bundok doon, "Uhhhm..." ungol nito.

Iniwan niya ang mga labi ng dalaga at nagsimulang maglakbay sa pababa sa leeg nito. Napaka bango sa parteng ito ng nobya ngunit hindi ito ang hinahanap niya, bumaba pa ang kanyang mga labi hanggang sa matagpuan ang hinahanap. Paulit-ulit niya itong kinagat kagat ng marahan. Napayakap naman ang dalaga sa leeg ng nobyo. Walang katulad na pakiramdam ang dulot ng ginagawa nito.

Maya-maya pa ay naging mas mapaghanap ang mga labi ng binata, nilabas nito ang dila at dahan-dahang bumaba sa kanyang tiyan. Muli siyang napa singhap. Nahagip ng kanyang kamay ang buhok ni Martin at doon ay tila nahanap niya ang lakas na kanina pa nauubos dahil sa sensasyong hatid ng mga labi ng nobyo. Mahigpit ang hawak niya sa buhok ng binata habang unti-unting nawawala sa katinuan. "Ahhh...hhh, Martinnn," sambit niya nang marating ng mga labi ng nobyo ang kayamanang nagtatago sa pagitan ng kanyang mga hita.

Marahang pinag hiwalay ng binata ang kanyang mga hita at tulad ng ginawa sa matayog niyang bundok ay sinubukang laruin ng dila nito ang kulay rosas niyang bulaklak.

"Uhhhhh.... hahhhh!" muling ungol niya na may kasamang daing na tila ba nakikiusap na dalhin na siya nito sa dapat puntahan.

"Ohhh...Martin!"

Halos magdeliryo na ang dalaga nang paulit-ulit nitong lasapin ang tamis ng kanyang rosas.

"Ahhh..take me now," tila may halong pakiusap ang tinig ng dalaga. Marahang bumalik ang binata sa mga labi ng nobya at humandang isakatuparan ang kanina pang inaasam luwalhati dulot ng pisikal na pag-ibig. Unti-unting gumalaw ang binata hanggang sa bumilis at sabay nilang marating ang rurok ng pag-ibig. Humihingal at nakangiting sabay na bumagsak sa kama ang dalawa. Bakas sa mukha nila ang kaligayahan.

Hinarap niya ang dalaga at kinintalan ng maliliit na halik sa mukha, "I love you," sabi niyang naka ngiti.

Kung hindi lamang siguro dahil sa kanyang sitwasyon ay aayain na niyang magpakasal ang dalaga.

"I love you too," tugon naman nitong naka titig sa mga labi niya.

"That was great! it's wonderful," naka ngiting sabi nito na tinutukoy ang katatapos lamang na romansa.

Ngumiti ang binata, "We deserve it after long years, at hindi 'lang 'yan, may susunod pa," sabi nitong nanunudyo.

Tulad ng dati ay magdamag nilang pinag saluhan ang tamis na dulot ng kanilang pag-iibigan.

Kinabukasan ay maagang gumising si Martin, naghanda ng agahan para sa dalaga. Mabuti na lamang at naghatid kahapon ng grocery ang kanyang ate Gail. At mabuti na rin hindi pa niya nakalimutang magluto.

Pagkatapos ihanda ang agahan ay inilagay niya ito sa isang tray at dinala sa kanyang silid.

"breakfast in bed mahal na reyna," sabi niya habang inaayos ang pagkain sa harap ng dalaga na kagigising lamang.

"Wow! ang sweet naman, nagi-guilty tuloy ako," wala sa loob sa sagot nito.

"What? guilty for what?" nagtatakang tanong ng binata.

"I m-mean guilty, kasi dapat ako 'yung umaasikaso sa'yo," nauutal na paliwanag ng dalaga.

"Don't worry, kasiyahan ko ang pagsilbihan ka," aniyang malawak ang ngiti.

Natuwa naman ang dalaga sa pagiging maasikaso ng nobyo. "Kung maibabalik ko 'lang sana," sabi ng kanyang isip.

Nang tumanghali ay nagpaalam na ang dalaga dahil kailangan siya sa kanayang clinic. Nangako siyang dito tutuloy matapos ang kanyang trabaho. Nagbilin pa itong magpahinga siya at huwag na huwag lumabas dahil nagkalat na ang masasamang loob. Na-appreciate naman niya ang concern ng nobya. Siguro ay iniisip nitong hindi pa siya sanay sa malaking ipinagbago ng kanilang siyudad.

"Yes Doc. hihintayin kita, hanggang mamayang gabi," sabi na lamang niya saka ito kinindatan.

Tumawa lamang ito habang binubuksan ang pinto ng kotse. May sarili na itong clinic dahil hiniling nito sa kanyang magulang na gusto nitong magkaroon ng sariling pangalan sa larangan ng medisina, ayaw nitong magtrabaho sa ospital na pag-aari ng kanilang pamilya.