Nehir...
Başım çok ağrıyordu. Bir hastane odasındaydım ama ben kimim ve bana ne olduğu hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Kafamda koca bir boşluk. Düşündükçe başım daha çok ağrıyordu. Ellerimi götürdüm başımın iki yanına koydum. Bu insanlar benim annem ve babam olduğunu söylüyorlardı. Ama ben neden hatırlamıyordum ki onları.
Az öncede genç bir çocuk vardı. Sonra çıktı gitti ve bir daha gelmedi. Aslında yakışıklı da bir şeydi. Acaba kimdi? Benim neyim oluyordu? Abim falan değildir herhalde ya. Yani umarım. Annem olduğunu söyleyen kadın bana "Aç mısın kızım sana yiyecek bir şeyler isteyelim?" dedi. Bir şey diyemedim sadece başımı sallamakla yetindim.
Şu an herkes ve her şey bana çok yabancı geliyordu. Sonra çıktılar odadan. Ve o geldi. O çocuk... Birden heyecanlandım. Sebepsizce.
Yanı
