SUNSET
Simula ng magtapat si Ryker nang nararamdaman niya para sa ‘kin ay hindi na ito maalis sa isipan ko. Kahit habang nasa trabaho ako ay maya't maya na sumusulpot ang imahe niya habang sinasabi ang mga katagang binitiwan niya sa ‘kin. Kahit nang umuwi ako sa condo ay hindi na naman ako nakatulog ng maayos. Kaya heto, kulang na naman ako sa tulog. At parang araw-araw na nga yata akong kinukulang sa tulog lalo na kapag basta na lang sumusulpot ang mukha niya sa isipan ko.
Nang pumasok ako kinabukasan sa university ay hindi ko nakita si Ryker. Sabagay, okay lang dito na hindi pumasok dahil para lang siyang saling pusa sa classroom. Kung sakali man na ipatawag na naman niya ako ay hindi na ako pupunta. Paninindigan ko ang pag-iwas ko sa kanya.
Sa mga sumunod na araw ay pumapasok na si
