Chapter 47
DUSTIN "KUNG iyon ang kapalaran ko, so be it! As long as they are both okay and happy. I'm fine," seryosong saad ko. I said that it's really okay with me pero ptcha! Ang sakit… Iniisip ko pa lang, para na akong pinupunit sa dalawa. Wala naman ng nagsalita sa amin hanggang makarating kami ng lugar kung saan sinabi ni Lloyd. The place looks like an old building almost demolished but totally forgot to demolish. Maraming mga bandelism ng mga pangalan ng gang o fraternity. "Oh! In case na malagay tayo sa alanganin, tatandaan ninyo, mga gumagamit ng bawal na gamot ang pwede nating makausap," saad ni Trev sabay bigay sa amin ng maliliit na kutsilyo. "Oh! Basta mahawakan mo lang si Lloyd ako na ang magtuturok," saad nito na ikinatango. Huminga ako nang malalim bago ko pinangunahan ang pagla
- Writer
