GÜZEL VE ÇİRKİN

GİZLİ SAKLI

Victor, çocuklara kitap okumakta olan kızın yüzüne dikkatle bakarak derin bir nefes aldı. Hayatında gördüğü en güzel gülümseme olabilir miydi bu. Genç kızın yüzünü avuçları içine alıp burnunun tam üstüne küçük bir öpücük koyma isteğini bir kenara bırakarak ayağa kalktı ve Thomas'ın yanına giderek yazmakta zorlandığı yerleri düzeltti.

Aynı şekilde Shelby'de Victor'ın hareketlerini izliyordu. Neredeyse bir saat önce sarılmışlardı ve şimdi hiç bir şey olmamış gibi davranıyorlardı. Shelby tabi ki de ilk adımı atan insan olmayacaktı fakat Victor'ın kendisine sarıldıktan sonra o anlar hiç yaşanmamış gibi davranmasına da sakin kalamıyordu.

İstediği Victor'la bir gelecek değildi zaten bunun imkansız olduğunu da biliyordu fakat şimdilik bu yaşadığı duygularla mutlu olmayı hak ettiğini düşünüyordu.

Bir saat sonra dersleri bittiğinde çocuklar odadan çıkmak için kapıya koştular aynı şekilde Shelby'de kapıya yönelmişti. Victor'ın hala oturduğu yerde kitap okuduğunu gördüğü için genç adamı rahatsız etmek istememiş ve sessizce odadan çıkmayı amaçlamıştı.

Elini kapıya uzattığı sırada kapının kapanması ile gülümsedi. 

''Nereye gittiğini sanıyorsun.?'' 

Victor tam arkasındaydı. Yavaşça dönerken Victor'la ne kadar yakın durduklarının da farkındaydı. 

''Kapı kapatmak sizde bir huy haline geldi Lord Victor'' diyerek gülümsemesini bastırmaya çalıştı. 

''Bana sadece Victor diyeceğini düşünmüştüm Shelby.Sence de artık bu yakınlığı hak etmiyor muyuz.?''

'' Bu kanıya nereden vardınız Lordum. Ben hala size ünvanınızla hitap etmem gerektiğini düşünüyorum çünkü.''

''Shelby ! ..''

Victor'ın sıcak nefesini yanağında hissederken tenine değen dudaklarla içinin titrediğini hissetti Shelby. Victor nazik bir şekilde yanağından öpmüş ve geriye çekilmişti. 

Shelby kaşlarını çatarken bu hareketten etkilenmediğini göstermek istercesine ''Lord Victor diyeceğiniz bir şey yoksa gitmeliyim '' dedi.

''Bekle ..bir şey var.''

Shelby merakla Victor'ın ne söyleyeceğini duymak isteyerek '' efendim '' dedi. 

''Akşam burada kal. Gitme,..''

''Neden ..''

Shelby, Victor'ın söylediklerini kafasında ölçerken aslında kalabileceğini düşündü. Gece Victım'ın çalışma odasına gizlice girip biraz araştırmada yapabilirdi. 

''Seni daha iyi tanımak istiyorum.. Belki muhabbet eder bir iki kadeh bir şeyler içeriz diye düşündüm. Tabi sende istersen.?''

Shelby, bu gece yapmayı düşündüğü şey yüzünden kalacak olmasa dahi Victor'ın kendisine yalvarırcasına bakan yüzüne karşı zaten hayır diyemeyeceğini fark etti. 

Yeşil gözler heyecanla Shelby'nin ne cevap vereceğini bekliyordu. 

''Tamam '' dedi ve Victor'ın daha fazla konuşmasına fırsat vermeyerek hızla odadan çıktı. Kendisini çok fazla kaptırmak istemiyordu fakat buna engel olmak için ne yapacağını da bilmiyordu.

Bir gün Victım'dan intikamını alırsa o gün geldiğinde Victor'la aralarında yaşanacak her şeyin de biteceğini biliyordu Shelby. 

Adımları hızlanırken ilerisini düşünmemeye karar verdi. Şimdilik anın tadını çıkaracaktı. 

Shelby mutfaktan aldığı kek tabağı ile bahçeye çıkarken Victım'ın da bahçeye doğru gittiğine görerek adımlarını yavaşlattı. 

Üzerinde her zaman olduğu gibi takım elbisesi vardı ve evin içinde dahi ciddi takılıyordu. Yüzü asık ve kaşları çatıktı.Öyle ki Shelby yan profilden dahi bir şeyler olduğunu anlayabiliyordu. Bir problem vardı. Victım'ın elinde tuttuğu şeyi cebine götürdüğünü gördüğünde buna daha da emin oldu. Sarı bir kağıt parçası Victım'ın canını sıkmaya yetmişti. Öyleyse Shelby'de onun ne olduğunu öğrenecekti.

Bahçe kapısına varmadan yön değiştirdi ve çocukların odasına yöneldi.Son bir saat çocukların yanında durması gerekiyordu ve sonra müsait olacaktı. Çocukların yanına vardığında açtığı fransızca bir kitabı önlerine koyarak okumalarını istedi ve kendisi de dinlemeye başladı. 

Kelimeler kulağında yankılansa da Shelby'nin aklı bir saat sonra gerçekleşecek görüşmelerinde idi. Tanrım gerçekten de aklını çocuklara ve bu derse veremiyordu.Victor bütün duygu ve düşüncelerini alt etmişti. 

Ders bittiği anda yerinden kalkan Shelby çocukların şaşkın bakışlarına ve sonrasında gelen kahkahalarına maruz kaldıktan sonra odadan çıktı. Kütüphaneye gitmeden önce elbisesini düzeltmek için bir kaç dakika durdu ve en son başında ki boneyi de çıkardıktan sonra kütüphaneye girmeye hazırdı.

Kapıya yavaşça vurduktan sonra iterek açılmasını sağladı ve loş ışığın hakim olduğu odaya adım attı.Gözleri direk olarak Victor'u aradı. İşte oradaydı. Odanın sonunda bulunan bir raftan kitap alıyordu. 

Shelby hareketsiz kalarak bir kaç saniye Victor'u izlemenin keyfini çıkardı. İlerde bunu çok özleyeceğini biliyordu çünkü. Victor bir eli cebinde diğeriyle de kitabı tutarken Shelby, Victır'un her zaman bu kadar yakışıklı ve heybetli görünüp görünmediğini merak etti. Düşünceleri Victor'un sözleri ile bölündüğünde duydukları karşısında o an yerin dibine girmeyi bile düşündü Shelby. 

''Daha ne kadar beni izlemeyi düşünüyorsun. ?''

''Tanrım sen.. burada olduğumun ne zamandan beri farkındasın.'''

''Kapıyı açtığın andan itibaren''

Victor kendisine doğru yürürken Shelby'de kapıyı kapatarak içeri doğru girdi. 

''Neden geldiğimi fark etmemiş gibi davranıyorsun o zaman. ''

'' Sence Shelby.''

Genç kız elini tutan adama karşılık verirken adımlarını hızlandırarak Victor'u takip etti.Şöminenin önünde bulunan tekli koltuklara oturduktan sonra bakışlarını tekrar odanın içinde gezdirdi. Burada bulunmaları garip geliyordu. Sanki olmaması gereken bir şeymiş gibi. Ya da yaşanmaması gereken bir şey..

''Thomas ve Elsa seni yormadı değil mi?''

''Hayır tabi ki de. Onlar ..biliyorsun öyle yaramaz değiller. ''

Victor bardağa koyduğu içkiyi Shelby'ye uzattıktan sonra yanlarında bulunan masadan aldığı pasta tabağını da genç kızın önüne koydu. Bu kadar kibar davranıyor olmasına Shelby oldukça alışmıştı. Victor gerçekten de çok farklıydı. 

Bardağı dudaklarına götürdükten sonra Victor'ın gözlerine baktı. Koyu yeşil derin sularda yüzüyormuş gibi hissetmesine sebep oluyordu.

''Saçlarını açmışsın.. ''

''Evet..''

''Büyüleyici görünüyor biliyorsun değil mi ''

''Pek sanmıyorum aslında.Ben tamamen normal göründüklerini düşünüyorum. ''

''Kesinlikle yanılıyorsun Shelby. Hayatımda gördüğüm en güzel sarı olabilir.Hatta içimi ısıttığını söyleyebilirim. ''

Shelby yanaklarının kızardığını düşünerek lanetler yağdırırken teşekkür etmeyi de ihmal etmedi.Pastalarını yemeyi bitirdiklerinde Victor ayağa kalkarak odada bulunan gramafonun yanına doğru yürüdü. Shelby ne olacağını merak ederken odayı dolduran hoş bir müzik sesiyle şaşkınlık içinde Victor'a baktı. Ne yapmayı düşündüğünü tahmin bile edemiyordu. 

Victor genç kızın yanına gelip elini uzattığında Shelby gerçekten dans edeceklerine inanamayarak tereddütle elini Victor'unkinin üzerine koydu. 

''Tanrım ben hiç .. ahh hayır söyleyemeyeceğim.''

''Söyle lütfen.. Sen hiç ne ? ''

Victor belinden tuttuğu genç kızı kendisine daha da çekerken burnuna gelen kokuyu da içine çekti. Çiçekli hoş bir koku etrafa yayılırken Victor gerçekten nefes aldığını hissetti.

''Ben hiç dans etmedim Lord Victor. ''

''Tanrım Shelby lütfen ama ciddi olamazsın..!''

Sesi öfkeli mi çıkmıştı !

Shelby direk olarak kaşlarını çattı ve Victor'a baktı.Her an dansı bırakıp gitmeye hazır bir halde duruyordu. Bu zamana kadar dans etmediği için azarlanıyor olamazdı değil mi.

''Kesinlikle ciddiyim Lordum '' diye cevap verdi. 

''Bana ünvanımla hitap etmemen konusunda anlaştığımızı düşünüyordum ben. ''

Shelby küçük bir kahkaha atarken biraz önce düşündükleri için Victor'dan özür diledi. Tabi bunu içinden yapmayı ihmal etmedi. Kendini rezil edemezdi düşündüklerini açıklayarak.

''Ahh gerçekten bir an komiğime gitti Lord Victor kusura bakmayın'' diyerek durumu açıklamaya çalıştı. Victor kendisine kahkaha attığı için şaşkın şaşkın bakarken bunu yapmaya mecburdu.

Victor genç kızı kendisine daha da yaklaştırarak gülümsedi. Şimdi daha da yakınlardı ve Shelby bir anda utanarak geriye çekilmek istedi. Bu kadar yakın olmak kesinlikle şu an isteği dışındaydı. Victor'ın ve bu anın büyüsüne kapılmak istemiyordu.Çünkü bir kez kapılırsa devamında ne yaşayacağını ve sonra ne kadar üzüleceğini çok iyi biliyordu.

''Oturalım lütfen '' diye konuşmaya çalışarak dansı bıraktı ve hareket etmeyi kesti. Victor amacına ulaşmış ve Shelby'i utandırarak cezasını vermişti. 

İtiraz etmeden kızın elini bıraktı ve oturmasını yüzünde bir gülümseme ile izlemeye devam etti.

Saatler sonra saat gece yarısını bulduğunda Victor oldukça sarhoş olmuş gibiydi ve Shelby ise sadece ikinci bardağını içiyordu. Victor'un gözleri oturduğu koltukta yavaşça kapanırken Shelby yerinden kalkarak kapıya yöneldi ve bu gece yapmayı düşündüğü şeyi gerçekleştirmek için odadan çıktı. Bütün geceyi eğlenerek geçirse de aklının bir köşesinde sürekli bunu düşünmüştü.

Şimdi ev sessizken karanlık koridorda yavaş adımlarla ilerliyor ve çalışma odasına varmaya çalışıyordu.Önünde durduğu kapının kolunu sessizce çevirirken etrafına baktı ve sonra hızla kapıdan içeri girerek ardından sessizce örttü.

Bu gece için Victor'a gerçekten teşekkür etmeliydi yoksa bu fırsatı kendi başına gün içinde yakalayamazdı. Bir bakıma Victor'u kullanmış olduğu için suçlu hissetse de bunun gerekli olduğunu kendisine söyleyip duruyordu.

Hızla masaya vararak çekmeceleri karıştırdı ve bugün Victım'ın elinde gördüğü kağıdı aramaya başladı. Victım'ın yüzünün değişmesine sebep olacak kadar ne olmuş olacağını merak ettiğinden bu kağıdı kesinlikle eline geçirmek zorundaydı. Odada bakılmadık yer bıraktıktan sonra bir rafın tamamen tozla kaplı olduğunu görerek oraya yürüdü ve şüphelenerek dikkatlice kitaplara baktı.Sadece bir kitap yerinden yeni çıkarılmış olmalıydı ki o kısım tozlarından arınmıştı. Kesinlikle bu diye düşünerek kitabı çekip eline aldı ve kapının açılması ile korkuyla başını çevirdi. 

İşte şimdi yakalanmıştı. Fakat kime ?