GÜZEL VE ÇİRKİN

GERÇEKLER

Sadece bir kitap yerinden yeni çıkarılmış olmalıydı ki o kısım tozlarından arınmıştı. Kesinlikle bu diye düşünerek kitabı çekip eline aldı ve kapının açılması ile korkuyla başını çevirdi.

İşte şimdi yakalanmıştı. Fakat kime ? 

Shelby nefesini tutarak saklanabileceği bir yer aradı. Tanrım tanrım, hayır şimdi yakalanamam diye düşünerek korku dolu gözlerle kapıya baktı. Avuç içleri buz gibiyken vücudu aksine terlemeye başlamıştı.

Kapı tamamen açıldığında karşısında gördüğü kişi ile tuttuğu nefesini rahat bıraksa da aslında rahatlamaması gerektiğinin de farkındaydı.Şimdi daha büyük bir sorunla karşı karşıyaydı. 

Karşısında duran kişi Victor'du.Ve oldukça ayık görünüyordu. Sarhoş değildi diye düşündü hızlıca Shelby. Hiç sarhoş olmamıştı. Victor kendiyle alakalı bir şeylerden şüpheleniyordu ve bu gece o da Shelby gibi bir şeyler planlamıştı. İkisi de birbirine yalan söylerken nasıl birlikte olmayı bekliyorlardı ki.

Shelby nefesini verirken '' Victor '' diye fısıldadı. Victor'un hızlı adımlarla yanına gelmesini endişeli gözlerle izlerken ''Victor ben..'' diye açıklama yapmaya çalıştı. Fakat ne söyleyecekti ki. 

Victor'un yüzünde gördüğü ifade iliklerine kadar buz kesmesine sebep olurken Victor'un kolundan tutarak kendisini sol tarafında görmediği bir yere çekmesi ile allak bullak oldu. 

''Victor neler oluyor ''

''Sessiz ol !''

Shelby dudaklarını birbirine bastırırken Victor'un ses tonundan gerçekten korkması gerektiğini düşündü. 

Dolabın yan tarafında bulunan tabloyu kaldıran Victor kendisini de kızı da oradaki boşluğa sakladıktan sonra tabloyu geri yerine astı. Karanlıkta sadece birbirlerinin kalp atışlarını duyarlarken Shelby tekrar fısıldayarak ''neler oluyor, neden burada saklanıyoruz, ayrıca burası da ne böyle '' dedi.

''Aptallığının cezasını çekmemen için uğraşıyorum Shelby. Şimdi çeneni kapa ve sessizce bekle. ''

Bir kaç saniye sonra odanın kapısı tekrar açıldığında Shelby içeriye kimin girdiğini biliyordu.Victım gelmişti. Tanrım Victor sayesinde yakalanmaktan kurtulmuştu. Üstelik bu yüzden Victor'a borçlanmıştı da.

Victım hızlı adımlarla masaya yöneldikten sonra çekmeceyi açarak eline aldığı kağıdı cebine koydu daha sonra çıkmak için tekrar kapıya yönelmişken aniden durarak odanın içinde bakışlarını gezdirdi. Tanıdık bir koku odanın içinde gezinmiş gibi hissetmesine sebep olmuştu.Bir kaç saniyelik bir kafa karışıklığından sonra kapıyı açarak odadan çıktı ve Victor'la Shelby'yi odada yalnız bıraktı. 

Victım'ın odadan çıkmasının ardından Victor tabloyu oynatarak içeriden çıktı ve arkasına bakmadan odanın içine doğru yürüdü. Shelby'de saklandıkları boşluktan çıkarak Victor'un yanına yürüdü. Kendisini suçlu hissetmemesi gerekirken neden böyle hissettiğine bir anlam veremiyordu. 

''Victor ..!''

''Gecenin bu saatinde bu odada ne aradığını söyleyecek misin . ?''

''Ben..ben bir şey aramıyordum sadece..'' Elinde bulunan kitap aklına gelerek hızla devam etti. '' Sadece uykumun gelmesini sağlamak için okuyacak kitap arıyordum.''

''Buldun mu peki .''

Victor buna pek inanmamış gibiydi fakat Shelby kitaplara bakarken yakalandığı için Victor'un şüphelerini dile getirmesine engel oluyordu. 

''Evet evet buldum.''

Sesinde ki heyecanı gizleyemeyen Shelby, Victor'un bunu farketmeyeceğini umdu. 

''Ben de bakabilir miyim.''

Tanrım şimdi ne yapacaktı daha ne kitabı aldığını bile bilmiyordu.

''Tabi...''

İstemeden de olsa kitabı uzatarak beklemeye başladı. Şansına fransızca bir okuma kitabı almıştı. Victor eline aldığı kitabın fransıca olduğunu gördüğünde kapağını dahi açmadan geri kıza verdi. 

Belki de boş yere şüphelenmişti. Okuma kitabını açmamasının sebebi de Shelby'e ne kadar güvendiğini göstermek içindi. Yalnız hiç bir şey Shelb'nin Victım'ın odasında ne aradığını açıklamıyordu.Kitap okumak istiyorsa eğer kütüphaneden de alabilirdi.

''İnandıysan eğer gidebilir miyim artık '' diyerek Victor'un yüzüne suçu yokmuşcasına büyük bir öz güvenle baktı. 

''Gideceksin Shelby fakat önce bana bu odada ne yaptığını söyleyeceksin. Okumak istiyorsan eğer kütüphane de bu isteğini karşılayacak yüzlerce kitap olduğuna eminim. ''

''Evet haklısın fakat oradaki kitapların çoğunu artık biliyorum, farklı bir şey arayışındaydım.''

''Bir daha bu odaya girme Shelby.Victım öğrenirse ne olacağını düşünmek dahi istemiyorum.''

''Peki..'' diye mırıldanan Shelby hızla kapıya yöneldi. Bir an önce bu odadan çıkmak istiyordu.Victor'un yüzüne de daha fazla bakamazdı. Kendisi için hazırlanan odaya doğru yürürken elinde tuttuğu kitaba göz ucuyla bakarak bu geceyi şanslı atlattığını düşündü. 

Şimdi geriye sadece o kağıdın bu kitabın içinden çıkması için dua etmek kalıyordu. 

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&6

Shelby odanın içinde yürürken öfkesine hakim olamayarak ayağını hızla yere vurdu.

''Bu kadar şeyi bu salak, boş kitap için mi yaşadım yani Chester. ''

''Belki de yanılıyorsundur Shelby olamaz mı. Kitabın içinde belki de hiç bir şey yoktu.''

''Eminim Chester, vardı. O rafta ki kitaplara uzun zamandır dokunulmamış ve ne hikmetse sadece o aptal kitap yerinden oynatılmış ''

''Ahh aklıma hiç bir şey gelmiyor Shelby. Belki de düşürdün ..''

''Hayır Chester.İmkansız. ''

Shelby yerine geçip otururken dün gece yaşananları tekrar gözünün önünden geçirmeye başladı. Kitabı bir kere elinde bulundurmamıştı o da Victor'a verdiği sıradaydı. 

''Galiba biliyorum Chester '' diyerek başını kaldırdı ve parmaklarını masanın üzerinde yavaşça dolaştırırken devam etti . ''Victor aldı. ''

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&6

Shelby çocukların odasından çıkarken aklından geçen tek şey Victor'u bulmak ve kağıdı ondan almaktı. Eğer okuduysa ve gerçekten de Shelby'nin tahmin ettiği gibi bir şey yazıyorsa o kağıtta o zaman Shelby'nin o odada ne aradığını anlayacaktı. 

Hayır bunu riske alamazdı. Bu yüzden yapılacak tek bir şey vardı. Havaya bakarak hafifçe gülümsedi ve evden çıkmadan önce hizmetçilerden birine nereye gittiğini söyledi. Elbet öğrenmesini istediği kişi soracak ve daha sonra havadan dolayı endişelenerek yanına gelecekti. 

Shelby ata binerek evden uzaklaşmaya başladığında kapalı havaya aldırış etmeyerek hızla sürmeye devam etti. Az ileride bir kulübe olduğunu görmüştü. Orada bekleyecekti ve daha sonra gelmesini umduğu kişi geldiğinde bir şekilde o da çoktan eve geri dönmüş olacak ve Victor kendisini oralarda ararken o evde Victor'un odasına girecek fırsatı bulacaktı. 

''Tanrım harika bir plan '' diye fısıldadı rüzgar yüzüne çarparken. Ve Shelby yine çok erken konuşmuştu.Çünkü hiç bir şey umduğu gibi gitmeyecekti. 

Yağmur yolun yarısında bastırdığında Shelby içinden hiç bir leydiye yakışmayacak bir biçimde küfrettiğinde kulübeye varmak için daha da hızla sürmeye başladı. Fakat yolunda gitmeyen bir şeyler vardı. At önüne çıkan devrilmiş ağacın üzerinden atlamayı başaramayarak sendeledi ve yere düştüklerinde Shelby atın yerinden kalkamadığını farketti. Tanrım hayvanın boynu kırılmıştı.Kendisi yüzünden bir canlı ölmek zorunda kalmıştı.

Gözyaşları yağmura karışırken ayağa kalkarak yürümeye çalıştı. Bu saçma şeye hiç kalkışmamalıydı.Şimdi içinde büyüyen vicdan azabı ile yağmurdan korunmak için yürümeye devam etti. 

Kulübeye vardığında kapıyı zorlayarak açtı ve içeri girdi.Fakat kulübenin buz gibi olması üzerinde ki kıyafetlerin ıslaklığı ile birleştiğinde daha da üşümesine sebep olmuştu.Şimdi tek istediği gerçekten de Victor'un bir an önce gelip kendisi bulması ve sonra eve dönmeleriydi. 

Odanın sonuna giderek orada bulunan sert tahtanın üzerine oturdu ve kollarını vücuduna sararak biraz olsun ısınmaya çalıştı.Gözyaşları hala sessizce akarken ''Victor'' diye fısıldadı. 

Shelby o soğukta kaç dakika beklediğini bilmiyordu fakat Victor ne yarım saat sonra geldi ne de bir saat sonra. Shelby gözlerinin kapandığını farkettiğinde onları açık tutacak takatinin kalmadığını biliyordu. 

Victor yağan yağmurdan dolayı saatler sonra eve geldiğinde ceketini kendisini bekleyen uşağa uzattı ve içeri yöneldi. Hava yeterince soğukken daha fazla dışarıda kalmak ancak bir delinin işiydi. 

''Lordum.''

''Efendim Albert !''

Geriye dönerek yaşlı uşağın endişeli yüzüne baktı. 

''Bayan Shelby.''

Victor hızla geriye doğru yürürken ''ne oldu Shelby'e '' diye bağırdı. Sesi normalden biraz daha yüksek çıkmıştı. 

''Bayan Shelby üç saat önce hava almak istediğini söyleyerek bir gezintiye çıkacağını söyledi. Fakat hala geri dönmedi. Seyis atlardan birinin de bayan Shelby ile olduğunu biraz önce söyledi.''

Victor hızla kapıya yönelirken ceketini alacak durumda değildi.Havanın soğukluğuna ve hafifçe atıştırmaya devam eden yağmura aldırış etmeden bir tane at almak için ahırlara koştu .

Shelby'nin nereye gideceğini bilmediğinden ararken de oldukça zaman kaybetmişti. Nihayet kulübe gözüne iliştiğinde ata ayaklarıyla vurarak oraya doğru yöneldi. Kesin oradaydı.Bunu hissedebiliyordu ..

Attan atlayarak kapıya doğru koştu.Kapıyı iterek açtığında gördüğü manzara ile bir an hareket edemeyerek olduğu yerde durdu. Kalbi korkuyla çarpıyordu ve Victor sesini duyabiliyordu.

Nihayet hareket etmeyi başardığında koşarak Shelby'nin yanına vardı ve genç kızın yüzüne dokundu. Teni buz gibiydi. Victor ayağa kalkarak kapıya koştu ata binerek tekrar eve gidebilirlerdi.

''Kahretsin '' diye bağırdı.At yerinde yoktu bağlamadığı için uzaklaşmış olmalıydı. İlk defa çaresiz hissederken tekrar içeri girdi ve kapıyı kapattı.Ateşi yakmaktan başka çaresi yoktu.Bir kaç dakikada bunu hallederek Shelby'i kucağına aldı ve ateşin önüne geldi.Genç kızı kucağında tutarak yere oturdu ve ısınması için bedenlerini ateşe çevirdi.

Fakat Shelby'nin ısınması imkansız gibi görünüyordu.Kıyafetlerinden su akıyordu ve kuruyacak gibi de durmuyordu.Genç kızı nazikçe bırakarak ayağa kalktı ve odunların üzerinde bulunan örtünün tozlu olmasına aldırış etmeyerek eline aldı ve tekrar ateşin önüne geldi.

Shelby'nin kıyafetlerini çıkaracaktı. Yerde yatan kızın kıyafetlerini hızla çıkartarak örtüyü bakmamaya çalışarak Shelby'nin üzerine tuttu ve tekrar kucağına aldı. Yerde bırakamazdı çünkü soğuktan daha da kötü hasta olabilirdi. 

Genç kızın düzenli nefes alışlarına ve ısınmaya başlayan vücuduna bakarak rahatladığında bir şeyi gözden kaçırdığını farketti. Elbiseyi çıkartırken dikkat etmediği ayrıntı şimdi apaçık önündeydi. Genç kızın örtüden çıkan kolu kahverengi izlerle doluydu ve bu da neden sürekli uzun kollu giydiğini açıklıyordu.

Victor korku dolu gözlerle genç kızın yüzüne bakarken eli yavaşça örtüye gitti. Bu izin sadece bir tek kolunda olduğunu sanmıyordu...