GÜZEL VE ÇİRKİN

BENDEN KAÇMA

Victor iki gündür etrafta görünmeyen Shelby'i iyice merak etmeye başlamıştı. O gün kütüphanede yaptığı bir hareket genç kızın korkmasına sebep olmuş olmalıydı. 

Bu öyle değişik bir duyguydu ki Victor genç kız söylemese dahi bakışlarından anlamıştı.Shelby kendisinden kaçıyordu. İşe geldiğini biliyordu çünkü yeğenlerinden öğrenmişti fakat nasıl olup ta kendisinden kaçmayı beceriyordu bilmiyordu. 

Merdivenleri hızla inerken bugün Shelby'i kesinlikle göreceğini hissetti.Artık karşılaşmalarının vakti gelmişti.

Shelby günlerdir evin odalarında saklambaç oynuyor ve her iki kardeşten de ölesiye korkarak kaçıyordu. Korkusunun sebebi Victım'la bile karşılaşsa onu Victor zannetmekti. İki kardeşi birbirinden ayıramazken şuan için Victor'la konuşamazdı. 

Çocukların odasından çıkarken etrafına iyice baktı ve kapıyı kapatarak dışarı adım attı. Koridor tamamen sessizdi. Tanrım kesinlikle şanslı gününde olmalıydı. 

Ah hayır bunun için erken konuşmuştu. 

Yan tarafında bulunan bir odanın içine çekildiğinde bunun kim olduğunu biliyordu. Victor! 

''Yine mi '' diye bağırmak istese de yapmadı. Sadece kendisine derin bir şekilde bakan Victor'a bakmakla yetindi.

''Beni böyle tutmaktan vazgeçmelisiniz Lordum !''

Sesinde ki tını tamamen kınayıcı bir şekildeydi. 

''Sende benden kaçmayı bırakmalısın Shelby ''

''Kaçmak mı ..!'

Kendisinden kaçtığını farketmişti demek ki. Victım'ın aksine Victor oldukça zekiydi görünen o ki. 

''Kaçtığımı da nereden çıkarıyorsunuz ''diye cevap verdi sessizce. 

Bu oda neden bu kadar sessizdi. Sanki bütün her şey bir kaç dakikalığına da olsa durmuş gibiydi. Victor'ın erkeksi kokusu odayı doldururken Shelby hoşnutsuz bir ifadeyle bakışlarını odanın içinde gezdirdi. Victor dışında her şeyle ilgileniyor görünüyordu. 

''İki gündür seni göremiyorum..Fakat bu evde olduğunu da biliyorum..Bu da demek oluyor ki benden kaçıyorsun Shelby..Neden !''

''Bence kendinizi fazla önemsiyorsunuz Lord Victor..Sizden kaçmamı gerektirecek bir sebep yok..''

Victor aynı Shelby'nin rüyasında ki gibi genç kıza biraz daha yaklaşıp üzerine doğru eğilirken Shelby bu sefer Victım'ın yerinde Victor olduğu için nereydese şükredecekti.Yine aynı duyguları yaşamaya hazır değildi.Hissettiği bir diğer şey de şuan korkmadığı idi. 

Victor genç kızın koluna dokunurken;

''Hala benden kaçmadığına eminsin değil mi '' diye fısıldadı.

Eğer Shelby şimdi Victor'ı uzaklaştırıp odadan çıkarsa Lordun söylediği her şeyi onaylıyor olacaktı.

''Daha ne kadar söylemem gerekiyor '' diyerek bıkkınlıkla cevap verdi. 

Victor genç kızın kolunu parmaklarıyla hafifçe okşarken ''Peki öyleyse '' diye mırıldandı.

''İnanacağım..''

Geriye doğru çekilip Shelby'den uzaklaşırken yine de genç kızın üzerinden bakışlarını çekmiyordu.

''Sizinle arkadaş olabileceğimizi umuyordum aslında '' diyerek yine Shelby'i oldukça şaşırttı. 

Shelby bu sözlerin inandırıcılığını aklında tarttıktan sonra ''neden ''diye cevap verdi. 

''Arkadaşlar genelde aynı şeyi yapmaktan hoşlanırlar Lord Victor. Üstelik bir bakıcıyla bir lord'un arkadaş olduğu nerede görülmüş.''

Shelby içten gelen bir kahkahayla cümlesini bitirirken Victor hayran olmuş bir şekilde kızın parlayan gözlerine baktı.

''Sizinle aynı şeyleri yapmaktan hoşlandığıma eminim.''

''Ne mesela..'' 

Victor'ın pes etmeyişi Shelby'nin sinirlerini bozmaya başlamıştı. 

''Mesela..İkimizde çocuklarla vakit geçirmeyi seviyoruz..''

Bu dediği gerçekten saçma olmuştu.Shelby'de bunu fark etmiş olacak ki ''evet ''diye cevap verdi.

''Sizce bu normal değil mi..Ben çocukların bakıcısıyım doğal olarak onları sevmek görevim..Ve siz de onların amcasısınız .Yeğenlerinizi zaten seviyor olacaksınız ''

''Peki o zaman hala ortak yapmaktan hoşlandığımız bir şeyler bulabilirim. Ya da hoşlanacağımız..''

Tanrım, Shelby, Victor'un sesinde ahlaksız bir ima mı sezinlemişti.

''Yanlış kişiyle bunları konuşuyorsunuz Lord Victor '' diye cevapladı sertçe.Biraz önce ki gülümseyen o yumuşak halinden eser kalmamıştı.

''Fakat ben kesinlikle doğru kişi olduğunuzu düşünüyorum ''

''Sizinle daha fazla konuşmak istemiyorum Lord Victor..Lütfen ahlaksız teklifiniz için başka birini bulun.''

Kapıyı açmak için harekette bulunarak arkasını döndü. Odadan çıktığı zaman arkasında tamamen aklı karışmış bir adam bırakmıştı.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&6

Shelby sinirle odanın içinde yürürken Chester gülmemek için kendini zor tutuyordu.

Chester sakin bir şekilde elinde ki pastadan bir dilim alarak ağzına attı ve tadını ne kadar beğendiğini göstermek istercesine ''kesinlikle sende denemelisin Shelby '' diye mırıldandı. 

''Hayatımda yediğim en iyi çikolatalı pasta olabilir bu ''

''Öyleyse yemeye devam et Chester ''diye bağırdı Shelby. Hala sinirliydi ve bir türlü sakinleşemiyordu. Üstelik Chester'da kendisine hiç yardımcı olmuyor aksine daha da sinirlenmesine sebep oluyordu. 

''Neden bu kadar sinirli olduğunu anlatmak ister misin .?''

Shelby aniden yerinde durarak Chester'a baktı.Belki de Chester'la konuşabilirse biraz olsun rahatlardı.

''O tabağı bırakırsan evet ''diye cevap verdi.

''Oldu bil hayatım ''

Chester elinde tuttuğu çikolatalı pasta tabağını önünde ki sehpaya koyduktan sonra ciddi bir ifadeye bürünerek Shelby'e baktı.

''Hadi otur ve anlat.''

''Tanrım nereden başlayacağımı bilemiyorum..Her şey karışıyor sanki, işler hiç istediğim gibi gitmiyor Chester.''

''Tatlım bu kadar kısa bir zamanda ne olmuş olabilir ki. Durumu kendince büyütüyor olabilir misin.''

''Hayır Chester. Victım bir haftadır ortalarda görünmüyor.Bir işler çevirdiğinden şüpheleniyorum.Charlotte desen sürekli davetlerde balolarda..Çocuklarıyla hiç ilgilenmiyor..''

''Sen varsın Shelby, Çocuklar hiç değilse yalnız değil. ''

''Öyle ama anne baba sevgisi görmeden büyüyorlar Chester.Ayrıca konumuz bu değil. O evden vicdanım rahat çıkacağım gün geride kalanları umursamamam lazım. O yüzden fazla yakınlık kurmazsam benim için daha iyi. ''

''Peki bütün sorun bu mu Shelby. Bunları halledebilirsin hayatım. Victım büyük ihtimal şehir dışında bir yerdedir. Geldiği zaman planını uygulamaya devam edebilirsin. ''

''Bir sorun daha var Chester ''diye itiraf etti Shelby.

''Sorun şu ki Victor ben işe başladığımdan beri o evde. Neredeyse oraya yerleşti diyeceğim ama değil. ''

''Peki burada ki sorun ne Shelby.Victım'ın kardeşi sonuçta o eve gelmesinden daha doğal ne olabilir. ''

''Anlamıyorsun Chester. Kardeşi için gelmiyor, daha çok çocuklarla ilgili ve ..'' Ve benimle ..diyecekken vazgeçerek ayağa kalktı. 

''Ve..''

''Yok bir şey , sadece fazla kuruntu yapıyorum galiba.Yine de onun sürekli karşıma çıkmasından hoşlanmıyor Chester.''

''Kötü biri olduğunu mu düşünüyorsun. Eğer sen biri hakkında garip bir şeyler hissediyorsan, hissettiğin şey eninde sonunda doğru çıkıyor Shelby''

''Hayır kötü biri değil. Sanmıyorum, sadece fazla meraklı. Önüme çıkmasından endişeleniyorum.O evde dikkatimi dağıtan hiç bir şey olmamalı fakat Victor, dikkatimi çekmek için uğraşıyor diyeceğim neredeyse.''

''Belki de öyledir ''diye cevap verdi Chester umutsuz bir sesle. 

''Belki de Victor seninle ilgileniyordur Shelby.''

''Saçmalama Chester.Bu imkansız..'' Gerçekten de imkansız mıydı peki ?

''Neden imkansız olsun ki..ne kadar güzel olduğunun farkında mısın Shelby.''

Shelby'nin eli otomatik olarak koluna giderken bu sefer izlerini göstermek istemediğini farketti.Chester'da aynı şekilde Shelby'nin elinin gittiği yere bakmıştı.

''Hayatın boyunca o izlerle yaşayacaksın Shelby, artık onları saklamaktan vazgeçmelisin. Biliyorsun ben..''  seni böyle de kabul ederim.. Cümlesi Shelby tarafından kesildiği için Yine söyleyememişti. 

''Bunlarla yaşamak nasıl bir duygu bilemezsin Chester '' diye cevap verdi Shelby usulca. Öfkeli miydi yoksa sakin miydi Chester anlam veremiyordu. 

''Beni sadece yüzüm için sevecek bir adam istemiyorum..Ruhuma dokunması gerek...Neyse zaten öyle birinin olduğunu sanmıyorum''

''Önyargılısın Shelby '' diye cevap verdi Chester. ''Victor'ın iyi bir adam olduğu kabul etmek istemiyorsun.Herkes Victım gibi olacak diye bir kaide yok ''

''Herkes aynı olmayabilir ama bütün Black'ler benim için aynı Chester. Victor'a karşı fikrim asla değişmeyecek ''

''Shelby asla, asla dememelisin hayatım''

''Chester bence sen pastanı yemeye devam et ''

Shelby ılık süt fincanını dudaklarına götürürken Victor'un da Victım'dan bir farkı olmayacağına kendisini inandırmaya çalışıyordu.Sonuçta aynı geni taşıyorlardı.Farklı bir durum beklemek hata olurdu. 

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

Victor nihayet şehir dışından dönen Victım'ın yanına uğrayarak çalışma masasının önünde ki sandalyeye oturdu. 

''Halledebildin mi ?''

''Biraz zor oldu ama evet..Sen ne yaptın ''

''Önemli bir şey değil..'' diye mırıldandı Victor. Charlotte'un yokluğunda yeğenlerimle ilgilendim''

''Lanet kadın yine her gece sabaha karşı eve geldi değil mi ''

''Evet Victım. Eşin biliyorsun ki o dans etmeyi çok seviyor''

''Çocuklarıyla ilgilenmekten daha fazla evet !''

Victor cevap vermeyerek bir kaç saniye sessiz kaldı. 

''Bakıcıları ? o kız buradaydı değil mi .. Hiç değilse onun ilgileniyor olduğunu bilmek biraz olsun içimi rahatlatabilir ''

''Tabi ki ''

Shelby'nin bir gün boyunca bu evde olmadığını tabi ki de söylemeyecekti. Ortaya daha fazla problem çıkarmaya gerek yoktu. 

''Bunu duyduğuma sevindim. O kızda garip bir şeyler var Victor. ''

''Ne gibi ..'' 

Victor kendisinin de fark ettiği bu şeyi kardeşine söylemeyecekti . Sadece Victım'ın neyi garip bulduğunu öğrenmek istiyordu. Belki de aynı şeyi düşünüyor olabilirlerdi.

''Kız altı dil biliyor Victor. Bu kesinlikle çok garip. Bu devirde hangi leydi'nin anadilimizden başka bir dil öğrendiğini gördün.''

''Evet gerçekten garip ''diye mırıldandı Victor. Tabi ki de bu kendisine o kadar da garip gelmemişti.Sadece olağanüstü bir ayrıntı gibi gelmişti. Shelby'nin oldukça zeki olduğunu gösterirdi hatta.

Victor'un öğrenmek istediği daha farklı şeyler vardı. Bu kızın kardeşiyle bir bağlantısı olup olamayacağını merak ediyordu.

Victım'ın adı her geçtiğinde ya da onu anımsatacak bir şey olduğunda Shelby'nin gözlerinde öfke görüyordu.

''Onu daha önceden tanıyor gibiyim sanki '' diye mırıldandı Victım.Kendi kendine konuşuyor gibiydi daha çok.

''Nereden ''diye merakla sordu Victor. Birbirlerini daha önce tanıdıklarına emindi artık.

''Eskiden '' diye cevap verdi. ''Eski evimizde yaşadığımız zamanlardan..Sen burada değildin o zamanlar..''

Aklına sekiz sene öncesi gelerek düşünceli bir ifadeyle sakallarını karıştırdı.O kız olmasına hala imkan yoktu .

''Neyse boşver zaten o değil '' diyerek ayağa kalktı.

Victor'u aklında bir sürü soruyla orada bırakarak odadan çıktı.