Evde otururken düşünmekten dolayı artık kafayı yemek üzereydim. Aklımı kaybedeceğimi anlamam kısa sürmedi. Eve gelmişti, televizyon izliyordu. Gözlerine baktım. Her zamankinden daha da uzun bir şekilde baktım. Duyduklarım karşısında artık diyecek hiçbir şeyim yoktu. Sadece... Şaşkın durumdaydım. Başka hiçbir şey değil.O sırada başını bana çevirdi. Gözlerine uzun uzun baktığımı fark etmişti."Ne oldu?" diye sordu."Yok bir şey..." dedim. Ancak yüzümdeki ifadesizlikten bir şeylerin ters gittiğini anlamış olmalıydı. Yine de umurunda değildim galiba."Amaan... Seninle mi uğraşacağım. Neyse... Ben yatıyorum." dedi ve kalktı. Ancak giderken bana yandan ters ters bakmayı da ihmal etmedi.Televizyona bakmayı sürdürdüm. Artık hiçbir şey umurumda bile değildi. Kalktım ve mutfağa gittim. Ellerim titremey
