SIMON POV
Natutulala ako, hindi ako maka concentrate sa trabaho ko dahil sa perang ninakaw ni Stella. Labis ko siyang pinag katiwalaan, akala ko ay mabait siyang tao. Hindi nga makabasag pinggan ang kanyang mukha at wala sa hitsura niya ang gagawa ng ganitong bagay ngunit masyado akong nagtiwala sa kanya.
Malamang ay nag tampo siya kahapon nang tanggihan ko yung tulong niya. Pakiramdam ko kasi ay pinag sasamantalahan na niya ako. Marahil sa mga sandaling ito ay tinatawanan niya pa ako dahil iniisip niyang nautakan niya ako. Pero titiyakin ko sa kanya na sa akin pa rin ang huling halakhak. Sa ngayon, magpaka sasa muna siya ngunit kapag nahuli ko siya, tinitiyak ko na magiging mala impyerno ang buhay niya.
"Sir, ito na po yung pagkain niyo, nag aalala po ako sa inyo, simula po ng dumati
