Chapter 58
Samantha’s Pov
“Ano?!” bigla siyang natahimik bago tumaas ang boses. “Saan? Kailan?”
“Kanina,” sagot ko. “Nagkita kami. Kinausap ko siya.”
“Sam…” marahan na ngayon ang tono niya. “Bakit hindi mo sinabi agad?”
“Dahil kailangan kong gawin ’yon mag-isa,” sagot ko. “Kung hindi ko haharapin, habambuhay akong matatakot.”
Narinig ko ang buntong-hininga niya sa kabilang linya. “At anong nangyari?”
“Gusto niyang ipaatras ko ang kaso,” sagot ko, hindi na nanginginig. “Akala niya may babalikan pa.”
“Put—” napamura siya. “Ang kapal ng mukha.”
Napangiti ako nang mapait. “Ganyan pa rin siya, Ivy. Akala niya hawak pa rin niya ako.”
“Pero hindi na,” mariin niyang sabi.
“Hindi na,” inulit ko. “Sinabi ko sa kanya na tapos na. Na idadaan na lang lahat sa abogado.”
Saglit siyang natahim
