I once thought that this man is a respectable man whom everyone look up on. Napakapassionate niya sa trabaho at napakaprofessional pero sinong mag-aakala na ang lalaking tinitingala ng lahat at hinahangaan ay ganito pala kamanyak?
First day niya pa lang pero ang lakas na nang loob niyang manyakin ako sa harap pa mismo ng parents ko. Ako ang kinakabahan sa ginagawa niya ngayon. Baka mahuli kami.
Kinunutan ko siya ng noo. "Nagkita lang tayo kahapon tyaka pwede ba tanggalin mo ang kamay mo sa legs ko kung ayaw mong magsumbong ako kay Daddy."
Imbes na matakot ay nang-aasar niya lang akong nginisian. "Try me then."
Itinaas ko ang hawak kong tinidor at ipinakita sa kaniya. "Isa pa, tutusukin ko nitong tinidor ang kamay mo kapag hindi mo inalis."
Hindi man lang ito natakot at ngumisi pa. Ang akala niya siguro nakikipaglaro ako sa kaniya.
"Wild, I like that," dinilaan niya ang ibabang labi. "I didn't know you are this wild, my love."
"Nababaliw ka na!" pabulong kong bulyaw.
"Baliw sayo? Yes, I am."
Nalukot ang mukha ko. Napakulit niya. Hindi yata uso sa lalaking ito ang salitang 'magtigil' Kung anong gusto niyang gawin ay ginagawa niya, walang pake sa mararamdaman ng iba.
Well, what do I expect? Kahit naman noong magkarelasyon pa kami ay ganito na siyang kakulit. This the Rence I know ever since then, the most annoying man in my life yet the one I choose to love and admire.
"Are you okay, Elaiza?" tanong ni Daddy dahilan upang mapunta ang paningin ko rito.
"O-Okay lang po ako, Daddy. Pwede na po ba akong magpunta sa kwarto ko? Busog na po kasi ako," dahilan ko. Gustong gusto ko ng umalis rito para makalayo sa lalaking 'to.
"You haven't even touch your lunch—"
"You may go now," pagpuputol ni Dad.
Napangiti ako sa sinabe nito. "Thanks, Dad."
Bago pa magbago ang isip nito ay tumayo na ako at nagmamadaling nilisan ang dinning room. Rinig ko pa ang inis na boses ni Mom.
"Harold naman! Sinasanay mo na ganyan ang anak mo. Tignan mo wala ng respeto sa pagkain," chararat ni Mommy.
Nagtungo ako sa kwarto ko at agad na isinara ang pinto. Pakiramdam ko ay nakatakas ako sa kasalanang hindi ko naman ginawa. I can't believe that man will be my tutor! Sa rame rame ng tutor sa mundo!
Hindi sinasadyang nagpunta ang paningin ko sa human size mirror na nakalagay sa tabi ng kama ko. Kitang kita rito ang reflection ko.
Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang istura ko ngayon. Oh my god! Mukha akong bruha! Magulo ang naka-ponytail ko pang buhok na nakalimutan kong tanggalin sa pagkakatali kagabe. Hindi ako makapaniwalang lumabas ako at hinarap si Prof.Lawrence na ganito ang itsura!
Nakalimutan ko pang hindi pala ako nakasuot ng bra at tanging ang cotton sando ko lang na itim ang tumatakip sa dibdib ko pero kitang kita rito ang cleavage ko dahil may kalakihan ang dibdib ko at bakat na bakat din dito ang n*****s ko. Hindi na kasi ako naga-abalang mag-aayos pa dahil sila Mommy lang naman ang makakakita sa akin pero ibang usapan na kapag ibang tao at worst mismong teacher ko pa!
Nagpunta ako sa cr para maligo. Nakakahiya naman kung magpakita ako ulit sa kanila na ganito ang itsura ko. Naligo na rin ako at nagtootbrush para fresh. Sinigurado kong kuskusin ang bawat sulok ng katawan ko.
Matapos maligo ay tyaka ko lang naalala na hindi pala ako nakakuwa ng damit pamalit. Gumamit ako ng twalya para ipulupot sa katawan ko. Hinayaan ko lang ang buhok kong patuloy sa pagtulo at lumabas ng cr pero agad akong natigilan ng makita ang taong nasa loob ng aking kwarto.
It's Prof.Lawrence! Nakatayo siya ngayon sa tabi ng kama ko habang tinitignan ang mga childhood pictures ko na nakapatong sa mahabang bed side table. Hawak hawak niya pa ang isang picture frame na lately lang kinuwanan noong nagfamily outing kami.
"W-What are you doing here?"
Nakuwa ko ang atensyon niya. Ibinaba nito ang picture frame at hinarap ako. "How can you look so cute in all your pictures and also look ravishing at the same time?"
Humigpit ang pagkakahawak ko sa tanging bagay na tumatakip sa katawan ko. Sinigurado kong hindi mahuhubad ang twalyang nakapulupot sa akin.
"What are you doing in my room? Wala akong maalalang binigyan kita ng permission na pumasok sa kwarto ko at pakielaman ang mga pictures ko!" galit kong untag.
Sumeryoso siya. "Your mother is the who asked me to come here to tutor you."
Napabuntong hininga ako. Pahamak talaga si Mommy kahit kaylan! What makes her think that it's okay to ask a man to come to her daugther's room?! Parang nanadya!
"Stay here for a moment. I need to get dress first," pagsuko ko. Hindi ko na siya inantay pang magsalita at nagmamadaling pumasok sa walk in closet ko. Sinigurado kong ilock ito ng mabuti para walang ibang makapasok.
Nakakaconcious lang na may ibang lalake sa kwarto ko. Never pa akong nagpapasok ng lalake sa kwarto ko bukod kay Dad. Wala rin kasi akong kapatid dahil only child ako at si Natasha lang ang tanging kaibigan ko.
Pinili ko ang pinakamagandang dress na meron ako. Hindi ko alam pero bigla na lang akong nasa mood na magsuot ng maganda. S-Syempre hindi para m-magpa-impress kay Prof.Lawrence o ano man kung 'di dahil gusto ko lang magsuot ng maganda ngayon araw.
Pink sundress ang napili ko. Meron itong ribbon na desenyo sa harapan. Regalo ito sa akin ni Mommy nang umuwi siya mula sa Hongkong last month. Never ko pa itong nasuot dahil school bahay lang naman ako.
Sinigurado ko munang mukha akong tao bago mapagpasyahang lumabas ng walk in closet. Nang makalabas ako ay naabutan ko si Rence na kasalukuyang nakaupo sa kama ko at inaayos ang salamin niya. Nang makita ako ay agad niyang sinuot ang salamin.
"You look beautifull with that dress."
Umirap lang ako para itago ang butterflies na nagsisimula ng magwala sa loob ko. "Palagi naman akong maganda, Prof.Lawrence."
Feeling niya naman nagdress ako ng maganda para sa kaniya! F.Y.I nagdress lang ako ngayon dahil gusto ko lang at hindi dahil sa kaniya noh kaya wala akong paki sa mga compliment niyang yan! Feeling niya naman kikiligin ako sa complement niya!
Napalabi siya para pigilan ang pagngiti pero dahil niya na maitago. "Yeah, your always beautiful in my eyes, my love."
"Can you please stop calling me 'My love?' It's making me uncomfortable," bulyaw ko.
"What's wrong, Maive? You love it before whenever I called you 'My love—"
"Because you are no longer my boyfriend!"
Natigilan siya sa sinabe ko. Sumeryoso ang mukha nito tila hindi nagustuhan ang sinabe ko. "We started this relationship with the consent of each other so no, Elaiza Maive. I won't let you decide on your own about our relastionship. Hindi tayo maghihiwalay."
"Hindi ka ba marunong makaintindi?! Ayoko na nga! I can't continue being in a relationship with you! Sa tuwing naiisip ko na ikaw si Rence na ex boyfriend ko ay kinikilabutan agad ako," I heartlessly said.
Napakabobo ko para sayangin ang dalawang taon sa buhay ko para rito. Wala man lang akong clue na siya pala si Rence samantalang mukhang matagal na siyang aware na ako ang nakakausap niya.
He makes me a fool! I shouldn't have trusted this man in the very first place!
"How long did you know that it was me?"
"...The day I become a professor in your university," he answered. "I stalk you and find out where your studying at. Sakto namang nagreach out sa akin ang university kaya tinanggap ko agad knowing doon ka nag-aaral. Trust me I'm not planning to pretend as your teacher. Ayaw lang kitang gulatin kaya hindi ko sinabe."
"T-That long?" hindi makapaniwalang saad ko. He become a professor in our university last year. Ibig sabihin ay ganon niya na katagal alam na ako ang nakakausap niya!
So yong mga panahon na nagsusungit siya sa akin ay alam niya na palang ako si Maive Cortez!? Samantalang ako ay walang kaalam-alam. Ang akala ko ay favorite lang ako nitong pagalitan kaya ako ang palagi niyang napapansin kapag may klase.
"H-How? How!?" hindi pa rin ako makapaniwala hanggang ngayon.
"My love," humakbang siya papalapit.
"Don't come at me!" umatras ako.
His making me sick to the bone. This man is not normal anymore his clearly obsessed!