14

1100 Words
[JEZRA] Andito ako sa parking lot ng SU, inaantay si Maureen. I asked her to meet me. Nakapag isip-isip na ako. Mas okay nga na maging magkaibigan while we're in the cage of this arranged marriage. Perhaps to lessen the anxiety and just look at the brighter side of our situation. We were both still young and I believe things will get back in place at the right time. In God's will syempre. "Hey.. Did you wait? Sorry." Andito na siya, humahangos. She's wearing a crop tank top na medyo kita ang flat niyang tummy tapos nakapatong ang beige cardigan. She paired it with baggy pants. Naka messy bun ang buhok niyang kakulay ng orbs niya, hazelnut. "No, it's fine. Halos kadarating ko lang din naman. So, let's go?" I was about to turn para pumasok. Nakasandal kasi ako dito sa kotse ko while waiting kanina sa kanya. "Huh? Saan?" Hindi ko pala nasabi. "Let's have lunch.. out." Itutuloy ko na sana yung naudlot kong pag galaw ng hawakan niya ko sa kamay. Guys.. Sa palad.. Not in my wrist and mind you.. That touch brings sudden electricity to my body that I could not explain. Napatingin ako roon, tila lumipad bigla ang isip ko. I'm calculating what was happening. It's just a simple hold nothing to think about seriously but why do I have these confusing thoughts? "Sorry.." Sabay bitaw niya ng tila natauhan siya sa ginawa. Bumalik ako sa mukha niya. "What's the matter?" Tanong ko ng hindi pa din siya magsalita. Nakaramdam naman ako ng konting pagkadismaya if ever ayaw pala niya sa invitation ko. "Baka ma stuck tayo sa traffic.." Hindi ko siya maintindihan. Meron pa naman kami lagpas isang oras. Makakabalik agad kami bago ng class namin pareho. "Wanna try to ride on my baby, instead?" Nag curl ang maganda kong kilay. Anong baby? Sinong baby? "Come on.." Hinawakan niya uli ako sa kamay. This time mas ramdam ko yung higpit. "I'll introduce you to my baby.." Hinila niya ko kung saan. Tumaas ang parehas kong kilay, naningkit ang mata ko ng tumapat kami sa isang motorbike. "My baby. It's a Ducati Hypermotard 950.." Paglalahad niya sa nasa harapan namin. "Meet my gorgeous wife.." Pagpapatuloy niyang bumalik ang tingin sa akin. Napalunok ako bigla ng tila maunawaan ko kung anong delubyo na naghihintay sakin. "W-wait..." Kukurap kurap ang pilikmata ko. Pinaka titigan ko si Maureen na ngayon ang lawak ng ngiti sa labi. Makislap din ng mga mata niya. "You are not-" I'm throwing her a deadly look. Ang ngiti niya dahang napapalitan ng panunudyo. "I will not, Maureen.. Crap that.." Natawa na siya and mind you guys.. That's the first I heard her laugh. It's so genuine. "Come on, wifey.. Don't tell me you're scared. Not match your dark and strong aura." "Yeah.. Right.." I said sarcastically, nodding with my arms crossed. I remember those lines from that nurse back then. "I'm not, okay. Prone lang kasi sa accident yan." I'm just stating the fact that is true. No matter how careful and disciplined you are in driving that doesn't give full certainty that you won't mess up, especially with those daredevil drivers accompanying you on the road. It's like you are always playing with the prince of death. "Don't you trust me?" Naging seryoso ang kaninang masaya niyang mukha. "It's not you who I have no trust." "Don't you trust your wife?" What's with her sweet lines ba? Lakas ng trip. Kanina pa siya. "It's not like that nga, Maureen. Alam mo naman sa daan." I'm praying na sana i consider na lang niya yung unang plano, ang gamitin ang kotse ko. But to no avail. Nagbago ang mukha niya. From masaya to seryoso.. Ngayon mababakas mong nawalan na siya ng gana. Bakit ba ganun na lang niya kagustong gamitin namin ang motorbike niya? "Oh! I have an idea." Naitaas ko pa sa ere ang pointer finger ko. Kumunot ang noo niyang tila may tanong na sa isip niya kung anong sasabihin ko. "Why not, ride your bike and I'll drive mine." Binigyan ko siya ng 'Ang bright ko noh' look. Ang bata tinalikuran ako. Humakbang siya ng ilan kaya medyo napalayo na siya. "Hey! Maureen!" Hindi siya lumingon. Ang bata talaga. Alam niyo yung scenario kapag hindi napagbibigyan ang mga bata.. Ganun. Bagsak ang balikat kong sinundan na lang siya. "Fine!!" I gave up. Bahala na si God. Sabagay kapag oras mo na talaga kahit ano pang ingat mo kukunin ka na sa langit. "Really??!" Bumalik ang excitement niya kanina. Busangot akong tumango. Nakita kong muli ang maganda niyang ngiti. Hinali niya ako sa kamay pabalik. Nasa tapat na kami ngayon ulit.. ng baby niya. Inantay ko lang ang instruction niya. May nilabas siyang helmet. Akala ko nga ibibigay niya sakin. Habang hawak yun ng isang kamay niya, nakatitig siya sakin. Tapos inaayos niya yung buhok kong nakalugay. Sinusukbit niya sa tenga ko yung mga strand na naka sabog sa mukha ko. Ang sunod niyang ginawa ay hindi ko inasahan. Hinawakan niya ng parehas na kamay ang helmet at tinapat sa akin. Parang slow-motion na sinusundan ko lang nv tingin ang bawat galaw niya. Kasabay ng pag angat niya sa ere ng helmet nakita ko ang maputi, makinis at mahaba niyang leeg. Napalunok ako. I'm still straight alam ko. Pero bakit parang nama magnetize ang mata ko. Nawala din thank God yung pwedeng mag wash out ng sanity ko. "Komportable ka ba?" Dahil naisuot niya na sakin ang helmet. Tumango na lang ako sa tanong niya dahil lumilipad pa din ang utak ko sa kung anong tagpo ba yung kanina. What's wrong with me?? Am I starting to feel physical attraction towards her? No... The correct term is appreciation. May mata ako na kayang makakita ng beauty in general and there you go my brain to give its judgement signaling my heart to sense appreciation. Right.. Appreciation yung na feel ko hindi attraction. Grrr.. "Hop in, wifey.." Saka lang ako bumalik sa realidad. Ako na lang pala kulang at lalarga na. Mabuti na lang at hindi ako naka pencil cut skirt ngayon. Naka khaki slax black pants ako. "Bat diyan ka naka kapit?" Tanong niya ng maka sakay na ko. "San ba dapat??" Naguguluhan ako. Kinuha niya yung mga kamay ko na nasa balikat niya. "There.. Hold there.." Iniyakap niya sa kanyang bewang. Right... This is killing me now.. I'm sure what am I feeling right at this moment is not appreciation. I have to figure this out.. Whatever it is.. I'm having a bad feeling. And I'm starting to despise it.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD