บทที่ 31 เคลียร์ใจ
เช้าตรู่ของวันใหม่ ภาคินที่นอนไม่หลับตอลดทั้งคืนเพราะเรื่องของดาริน และเขากลัวว่าหากว่าเขาหลับไป แล้วถ้าโรงพยาบาลโทรหาเขา เขาอาจพลาดสายสำคัญนั้นได้
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสบายๆ เสื้อสีขาว กางเกงสแล็คสีครีม เดินออกมารับลมยามเช้า หลังทนอุดอู้ในห้องพักตลอดทั้งคืน อากาศยามนี้เย็น สดชื่นสบาย บรรยากาศรอบๆเงียบสงบ ได้ยินเพียงเสียงลมเอื่อยๆ กับเสียงน้ำที่ไหลมาจากลำธารเล็กๆ ใกล้ๆเรือนพักของเขา
เขาเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ เพื่อเรียกความสดชื่น ความมีชีวิตชีวากลับมาอีกครั้ง แม้ว่าภายในใจจะแหลกรานมากเพียงใดก็ตาม เพราะตอนนี้เขาเป็นหลักยึดสำคัญของหลายๆคน เขาไม่อยากอ่อนแอไปมากกว่านี้ โดยเฉพาะกับดาริน เวลานี้เธอต้องการกำลังใจอย่างมาก เขาต้องพาสาวน้อยไร้เดียงสา สดใส คนนั้นกลับคืนมาให้ได้ และที่สำคัญเขากำลังจะเป็นพ่อคน….
เขาเดินเรื่อยเปื่อยจนมาหยุดที่สนามกลางบ้าน….พบกับภากร ที่นั่งเหม่
