"Hindi puwede, hindi puwede." usal na bulong ni Bia habang nag mamaneho pabalik ng manor. Halos hindi na niya makita ang daan hindi dahil madilim na kundi dahil sa mga luha na patuloy na dumadaloy sa mga mata niya. Mabilis ang takbo ng kotse niya sa loob ng La Huerta Estate. Ang mahabang kalsadang lupa na napapalibutan ng mga puno ng mahogany at bonggamvilla ay tila nagiging malabo sa paningin niya habang patuloy siyang umiiyak.
Mahigpit ang hawak niya sa manibela. Paikot-ikot sa isip niya ang mga nangyari. Ang eksena sa bahay ni Viper, ang sampal ni kay Viper, ang galit ni Jeric na parang siya pa ang may mali at higit sa lahat ang mga salitang iyon.
“Wala na tayo.” Napapikit siya sandali habang may luha na muling gumulong sa pisngi niya.
“Jeric…” mahina niyang bulong. Ang dali para dit
