LIESELOTTE
MATAPOS IYON sabihin ni Caius ay namayani ang katahimikan sa loob ng bahay na halos ang naririnig ko na lamang ay ang mabilis na t***k ng aking puso. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili ko dahil sobrang kaba ang nararamdaman ko ngayon hindi lang para sa kaligtasan ko kundi para rin kay Caius na prenteng nakatayo sa aking harapan na tila ba hindi natatakot sa mga baril na nakatutok sa kaniya.
“Are you f*****g serious?” natatawang saad ng Andrew na mukhang sabog at itinaas ang kamay na may hawak na baril saka tinuro sa amin. “You’re protecting that woman? That… that cheap, stupid and useless b***h? But why, Montealegre?”
Kinagat ko ang aking ibabang labi dahil sa mga insultong narinig ko mula sa kaniya. Akala mo kung sino e, siya nga mukhang natatae yung mukha
