LIESELOTTE
NAPANGIWI AKO nang iminulat ko ang aking mga mata at napabangon mula sa isang malambot na kama na nasa gitna ng hindi kalakihang kwarto. Mabilis kong inilibot ang aking tingin at napagtanto kong tila gawa sa makapal at matibay na kahoy ang kinaroroonan ko. Sapat na ang sikat ng araw na pumapasok sa loob ng kwarto mula sa bintana para magbigay liwanag sa paligid.
“Anong lugar ‘to?” tanong ko sa sarili at tumayo habang hawak ang leeg ko na tinurukan ng kung ano. “Nakidnap na naman ba ako? Bakit ba suki ako ng kidnapping, e hindi nga ako mayaman.”
Hindi ko mapigilan ang mapangiwi dahil kakaiba ang lugar na ito kumpara sa nang huling kidnapin ako. Hindi ako nakatali at nakabusal ang bibig, komportable akong nakahiga sa malambot na kama. Yayamin ang kidnapper, hanep! Nang naglak
